Έχεις νιώσει ποτέ ότι μπαίνεις στο σπίτι σου μετά από μια κουραστική μέρα και αντί να νιώθεις χαλάρωση, νιώθεις ακόμα μεγαλύτερη ένταση; Σαν να σε "πνίγει" ο χώρος; Ίσως να έχεις παρατηρήσει ότι κάποιες μέρες νιώθεις πιο ανεβασμένος/η, ενώ άλλες η διάθεσή σου είναι στα πατώματα, χωρίς προφανή λόγο. Και αν σου έλεγα ότι η ακαταστασία ή η λάθος διάταξη των επίπλων σου κοστίζει περισσότερο από ό,τι φαντάζεσαι;
Πολλές φορές, η λύση σε αυτό το αίσθημα δυσφορίας δεν βρίσκεται σε ακριβά ψυχολογικά "θεραπευτικά" ή σε ένα Σαββατιάτικο μασάζ. Συχνά, η απάντηση κρύβεται στις πιο απλές αλλαγές, ακριβώς εκεί που ζεις: στο σπίτι σου. Ναι, η διακόσμηση, ή μάλλον, η έλλειψη σωστής διακόσμησης, μπορεί να είναι ο αόρατος εχθρός της καλής σου διάθεσης.
Ο ψυχολογικός αντίκτυπος του χάους
Σκέψου το εξής: Έχεις αφήσει τα χαρτιά της δουλειάς στο τραπέζι της κουζίνας. Τα ρούχα που περίμεναν το πλύσιμο έχουν δημιουργήσει ένα μικρό "βουνό" στην πολυθρόνα. Τα αντικείμενα που δεν έχουν τη θέση τους είναι σκορπισμένα παντού. Πώς νιώθεις όταν τα βλέπεις; Σίγουρα όχι ήρεμος/η.
Αυτή η οπτική ακαταστασία στέλνει συνεχώς σήματα στον εγκέφαλό σου ότι υπάρχει κάτι "ανολοκλήρωτο", κάτι που χρειάζεται προσοχή. Είναι σαν να έχεις δεκάδες ανοιχτές καρτέλες στον υπολογιστή σου – η απόδοση πέφτει και η πίεση αυξάνεται.
Και το χειρότερο; Συχνά, δεν το συνειδητοποιείς καν. Απλά νιώθεις μια γενική νευρικότητα, μια ανησυχία που δεν μπορείς να προσδιορίσεις. Η ακαταστασία δεν είναι μόνο εξωτερική, είναι και εσωτερική. Δημιουργεί ψυχολογική κούραση.
Η παγίδα της "απλά δεν προλαβαίνω"
Πόσες φορές έχεις πει στον εαυτό σου "θα το τακτοποιήσω αύριο"; Αυτό το "αύριο" έρχεται, αλλά συνήθως φέρνει νέες υποχρεώσεις και η ακαταστασία παραμένει, συσσωρεύεται. Έτσι, αντί να απολαμβάνεις τον χώρο σου, τον αποφεύγεις.
Σταμάτα να πιστεύεις ότι το να έχεις ένα τακτοποιημένο σπίτι είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη. Χρειάζεται να αφιερώσεις λίγο χρόνο, όχι ώρες, για να βάλεις τα πράγματα στη θέση τους. Ακόμα και 5 λεπτά την ημέρα κάνουν τεράστια διαφορά. Μήπως τελικά ξοδεύεις περισσότερη ενέργεια ανησυχώντας για την ακαταστασία παρά για να την διώξεις;
Σκέψου το: Αντί να χάνεις χρόνο ψάχνοντας τα κλειδιά σου ανάμεσα στα χαρτιά, θα μπορούσες να έχεις ήδη ξεκινήσει τη μέρα σου με ηρεμία. Η απώλεια χρόνου και ενέργειας λόγω ακαταστασίας είναι πραγματική.
Το χρώμα του τοίχου και η ψυχολογία σου
Δεν είναι τυχαίο που τα νοσοκομεία και τα ιατρεία χρησιμοποιούν συχνά απαλά, ουδέτερα χρώματα. Υπάρχει λόγος πίσω από αυτό. Τα χρώματα έχουν άμεση επίδραση στη διάθεσή σου, ακόμα κι αν δεν το αντιλαμβάνεσαι συνειδητά.
Ένα σαλόνι βαμμένο σε έντονο κόκκινο, για παράδειγμα, μπορεί να σε κάνει να νιώθεις πιο διεγερμένος/η, ίσως και λίγο αγχωμένος/η, ειδικά αν περνάς πολλές ώρες εκεί. Αντίθετα, ένα απαλό μπλε ή πράσινο μπορεί να προάγει την ηρεμία και τη χαλάρωση.
Έχεις σκεφτεί ποτέ γιατί νιώθεις τόσο άνετα σε ένα συγκεκριμένο καφέ ή σε ένα ξενοδοχείο; Συχνά, η επιλογή των χρωμάτων παίζει καθοριστικό ρόλο. Μήπως ο δικός σου χώρος "φωνάζει" ένταση αντί για ηρεμία;
Η επιλογή του σωστού χρώματος δεν απαιτεί να γίνεις διακοσμητής/τρια. Αρκεί να σκεφτείς πώς θέλεις να νιώθεις σε κάθε δωμάτιο. Θέλεις να χαλαρώνεις στην κρεβατοκάμαρα; Προτίμησε γήινους ή παστέλ τόνους. Θέλεις ενέργεια στο γραφείο σου; Ένα πιο ζωντανό χρώμα, αλλά όχι υπερβολικά έντονο, μπορεί να βοηθήσει.
Ο φωτισμός: Ένας underestimated παράγοντας
Πόσο συχνά αφήνεις τα φώτα κλειστά κατά τη διάρκεια της ημέρας, ακόμα κι αν έξω έχει ήλιο; Ή μήπως χρησιμοποιείς μόνο ένα κεντρικό, δυνατό φως που δημιουργεί σκιές και κάνει τον χώρο να μοιάζει "ψυχρός";
Ο φυσικός φωτισμός είναι ανεκτίμητος. Ανοίγοντας κουρτίνες και στόρια, αφήνοντας το φως του ήλιου να μπει, κάνεις τον χώρο σου να μοιάζει μεγαλύτερος, πιο ευάερος και, το σημαντικότερο, πιο ζωντανός. Αυτό από μόνο του μπορεί να βελτιώσει τη διάθεσή σου.
Το τεχνητό φως είναι εξίσου σημαντικό. Μην περιορίζεσαι σε ένα μόνο φωτιστικό. Χρησιμοποίησε πολλαπλές πηγές φωτός – ένα φωτιστικό οροφής, ένα επιδαπέδιο φωτιστικό δίπλα στην πολυθρόνα, ένα μικρότερο στο κομοδίνο. Αυτό δημιουργεί ατμόσφαιρα και επιτρέπει να προσαρμόζεις τον φωτισμό στις ανάγκες σου, από ένα έντονο φως για διάβασμα μέχρι ένα απαλό, χαλαρωτικό φως για το βράδυ.
Μήπως ο χώρος σου είναι "σκοτεινός" και "βαρύς" επειδή απλά δεν τον φωτίζεις σωστά;
Η διάταξη των επίπλων και η ροή της ενέργειας
Έχεις κολλήσει τα έπιπλα στους τοίχους, γεμίζοντας το κέντρο του δωματίου; Ή μήπως η διάταξη σε αναγκάζει να "σκαρφαλώνεις" πάνω από αντικείμενα για να πας από το ένα σημείο στο άλλο;
Η ροή μέσα στον χώρο, η "κυκλοφορία", είναι θεμελιώδης. Όταν τα έπιπλα είναι τοποθετημένα έτσι ώστε να δημιουργείται ευκολία κίνησης, ο χώρος "αναπνέει". Νιώθεις λιγότερο περιορισμένος/η και πιο άνετα.
Σκέψου το σαν ένα δωμάτιο με κλειστές πόρτες παντού. Νιώθεις παγιδευμένος/η. Αντίστοιχα, μια κακή διάταξη επίπλων δημιουργεί την αίσθηση του "μπλοκαρίσματος".
Δοκίμασε να φέρεις ένα έπιπλο λίγο πιο μέσα από τον τοίχο. Δημιούργησε "ζώνες" – μια ζώνη για διάβασμα, μια για συζήτηση. Ακόμα και μικρές αλλαγές στη διάταξη μπορούν να ανανεώσουν πλήρως την αίσθηση του χώρου σου.
Η δύναμη των φυτών και των προσωπικών αντικειμένων
Πολλοί παραβλέπουν τη δύναμη της φύσης μέσα στο σπίτι. Ένα ή δύο φυτά μπορούν να κάνουν θαύματα. Όχι μόνο καθαρίζουν τον αέρα (αν και αυτό είναι ένα άλλο θέμα), αλλά προσθέτουν ζωή, χρώμα και μια αίσθηση ηρεμίας.
Μην νιώθεις ότι πρέπει να μετατρέψεις το σπίτι σου σε θερμοκήπιο. Ένα φυτό στην γωνία, ένα μικρό στην κουζίνα, μπορεί να κάνει τη διαφορά. Είναι σαν να φέρνεις ένα κομμάτι από τη φύση μέσα, κάνοντας τον χώρο σου πιο φιλόξενο και χαλαρωτικό.
Το ίδιο ισχύει και για τα προσωπικά σου αντικείμενα. Φωτογραφίες, έργα τέχνης, αναμνηστικά από ταξίδια. Αυτά είναι που κάνουν ένα σπίτι "σπίτι". Δίνουν χαρακτήρα και προσωπική πινελιά. Το να έχεις έναν χώρο που σε αντιπροσωπεύει είναι ζωτικής σημασίας για την ψυχική σου ευεξία.
Μην αφήνεις τον χώρο σου να είναι απλά ένα "κουτί". Κάνε τον δικό σου, γεμάτο με πράγματα που αγαπάς και σε κάνουν να νιώθεις καλά. Είναι μια επένδυση στην δική σου ηρεμία.
Διαβάστε ακόμα: Γιατί η κατανάλωση φρούτων είναι σημαντική για την ενέργειά σας
