«Καλώς ορίσατε στη Μάκιστο», γράφει η ταμπέλα μας. Τώρα πια δεν είναι στη θέση της, στην είσοδο του χωριού. Επεσε κι αυτή, όπως έπεσαν τα υπεραιωνόβια πλατάνια που δέσποζαν στο έμπα του χωριού πάνω από 200 χρόνια. Την τοποθετήσαμε λίγο πιο πέρα, όπως οι φαντάροι που κρατάνε ψηλά τη σημαία τους στον πόλεμο, διότι κι εδώ πόλεμο είχαμε. Δεν ήταν φωτιά αυτό, βόμβα νετρονίου ήταν»!
Ενα μήνα μετά την εκδήλωση της καταστροφικής πυρκαγιάς που διαπέρασε όλη την περιοχή και κόστισε τη ζωή 7 κατοίκων της, η Μάκιστος προσπαθεί να σταθεί ξανά στα πόδια της. Ο καθημερινός αγώνας για την ανασυγκρότησή της, οι φόβοι, οι ανάγκες, αλλά και οι ελπίδες των ανθρώπων της καταγράφονται στο blog (http://makistos.blogspot.com) που δημιούργησε η 28χρονη ασφαλιστική σύμβουλος από το χωριό της Ηλείας, Μαρία Πόθου.
Η πινακίδα που βρήκε ξανά τη θέση της, ο πρώτος μικρός πλάτανος που φύτρωσε στις 9 Σεπτεμβρίου και –κυρίως– η καμένη μουριά που μετά την πρόσφατη βροχή «αναγεννήθηκε» παρουσιάζονται στο ιστολόγιο και εμπνέουν αισιοδοξία για την επόμενη ημέρα. «Μπορεί να έσπασε η αλυσίδα, αλλά εμείς θα ξανακολλήσουμε τους κρίκους έναν έναν, σιγά σιγά», τονίζει η Μαρία.
Η ίδια μοιράζεται το χρόνο της μεταξύ Αθήνας και Μακίστου, όπου ζει μόνιμα ο πατέρας της. Δημιούργησε το διαδικτυακό ημερολόγιό της πριν από 20 ημέρες, με στόχο «να μην ξεχάσουμε τι έγινε και να προσπαθούμε να μην επαναληφθεί». Μαζί με μια ομάδα νέων από την περιοχή επιχειρεί να συμβάλει στην καλύτερη δυνατή διαχείριση της βοήθειας που έχει συγκεντρωθεί και εξακολουθεί να μαζεύεται. Το επόμενο βήμα θα είναι η κατασκευή δικτυακού τόπου. «Καταφέραμε να οργανώσουμε μόνοι μας την καταγραφή των πραγμάτων και τη διανομή. Δεχθήκαμε τεράστια υποστήριξη από πολλούς απλούς ανθρώπους. Επίσης, Γάλλοι και Ελβετοί εξέφρασαν ενδιαφέρον να κατασκευάσουν σπίτια», λέει στον ΕΤ. Οπως τονίζει, «δύο είναι τα σοβαρά προβλήματα που απασχολούν αυτή τη στιγμή τους Μακισταίους: η κατασκευή αντιπλημμυρικών έργων –που εν όψει των βροχών επείγει– και η σύνδεση των κοντέινερ, τα οποία εγκαταστάθηκαν για τους πυρόπληκτους με το ηλεκτρικό και το αποχετευτικό δίκτυο. Τουλάχιστον οι εργασίες για την αποχέτευση έχουν αρχίσει».
Ο σύλλογος του χωριού έχει ήδη ζητήσει τη συνδρομή καθηγητών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου για να αντιμετωπιστούν οι πληγές που άφησαν πίσω τους οι πύρινες γλώσσες στο περιβάλλον, στις καλλιέργειες και τα κτίρια.
Το σπίτι της Μαρίας είναι ένα από τα δεκάδες καμένα. «Το καινούργιο κομμάτι του δεν είχε προλάβει να ολοκληρωθεί κι αυτός είναι ο καημός του πατέρα μου. Το παλιό είναι 200 ετών –το είχε ο Αγάς της περιοχής για αρχηγείο, επειδή βρίσκεται σε ύψωμα στην πλατεία του χωριού. Ελπίζουμε ότι μπορεί να επισκευαστεί σχετικά εύκολα, γιατί είναι πέτρινο».
Σύμφωνα με τη νεαρή blogger, σήμερα το χωριό έχει κυρίως ανάγκη από εργαλεία, όπως αλυσοπρίονα και φτυάρια. «Τρόφιμα και ρούχα δεν χρειάζονται πλέον. Το καλύτερο είναι προτού στείλει κανείς οποιοδήποτε είδος να επικοινωνεί με το δημαρχείο, στο τηλέφωνο 26250-33000. Για χρηματική βοήθεια έχει ανοιχθεί λογαριασμός στην Εμπορική Τράπεζα, στο όνομα Σύλλογος Μακισταίων Ολυμπίας “Η Μάκιστος”. Ο αριθμός είναι: 86182793 IBAN: GR5701201180000000086182793».
