Oδός Μενάνδρου ή αλλιώς «Νobody feels safe here» (κανείς δεν αισθάνεται ασφαλής εδώ). Τάδε έφη Τζόζεφ από το Σουδάν και οι ομοεθνείς φίλοι του, που συχνάζουν στη συμβολή των οδών Σοφοκλέους και Μαινάνδρου. «Εδώ γίνεται χαμός. Τσακώνονται για πολιτικούς λόγους. Ξέρετε, για την κατάσταση στο Νταρφούρ» λένε με αφορμή τις άγριες συμπλοκές της περασμένης εβδομάδας.
Η εξήγηση δεν μοιάζει και πολύ πειστική. Ο 36χρονος γραμματέας της σουδανικής κοινότητας στην Αθήνα, Ανταμ Ζιάτ, έχει άλλη άποψη. «Πρόκειται για έναν πόλεμο μεταξύ Σουδανών, οι οποίοι κατά κύριο λόγο πουλάνε ναρκωτικά. Είναι όλοι μέσα στην παρανομία. Οι περισσότεροι δηλώνουν Σομαλοί στα χαρτιά, αλλά στην πραγματικότητα είναι από το Σουδάν. Οσοι υποστηρίζουν ότι κάνουν τις φασαρίες για την πολιτική κατάσταση στο Σουδάν, να είστε σίγουροι ότι σας λένε ψέματα».
Φυσικά, δεν ήταν η πρώτη φορά που βγήκαν μαχαίρια και τσεκούρια στην περιοχή. «Ακόμα και συμπλοκές με σπαθιά έχουμε δει εδώ. Το καφενείο που βλέπετε απέναντι είναι πηγή εγκληματικότητας» λέει στην «Κ» ο Κωνσταντίνος Ζουλινάκης, ιδιοκτήτης ξενοδοχείου στη Γερανίου. Στο βιβλίο εντυπώσεων του καταλύματος διαβάζουμε τις περιγραφές των τουριστών «Hotel nice, but the street is not beautiful» (ωραίο ξενοδοχείο, αλλά ο δρόμος δεν είναι όμορφος ή «You saved us in a very freaky occasion» (μας σώσατε σε μια τρομακτική περίσταση)... Είναι σχεδόν κοινό μυστικό ότι στο τρίγωνο του «γκέτο» (Σοφοκλέους, Μαινάνδρου, Γερανίου) γίνονται συχνά φασαρίες. Πέρυσι τον Αύγουστο, μία επίθεση Αφρικανών εναντίον ομοεθνών τους με μαχαίρια οδήγησε σε σοβαρούς τραυματισμούς. «Παρά τις καταγγελίες της σουδανικής κοινότητας στην αστυνομία δεν έγινε κάτι» λέει ο Ανταμ Ζιάτ. «Είναι μια συγκεκριμένη ομάδα που προκαλεί όλα τα προβλήματα, είναι περίπου 10 άτομα μ’ έναν αρχηγό. Ολοι τους ξέρουμε. Είναι γνωστή η μαφία από το Σουδάν».
Αλλωστε, σύμφωνα και με την αστυνομία, ο έλεγχος της περιοχής ανήκει σ’ εκείνους –Αφρικανούς κυρίως– που εγκαταστάθηκαν πρώτοι και οι οποίοι στη συνέχεια θέλησαν να εκμεταλλευτούν τους ομοεθνείς τους που ακολούθησαν τον ίδιο δρόμο (είτε επενοικιάζοντας τα διαμερίσματα που οι ίδιοι είχαν αρχικά νοικιάσει είτε αναγκάζοντάς τους να εμπλακούν σε διακίνηση ναρκωτικών, σωματεμπορία και παρεμπόριο για λογαριασμό τους).
Ετσι, σε με συνοικία με υπερσυγκέντρωση αλλοδαπού πληθυσμού βασιλεύει ο νόμος του ισχυρού, που ορίζει την επιβίωση κάθε μετανάστη ή πρόσφυγα που ήρθε στην Ελλάδα για να ζήσει καλύτερα. Οσο για τα πρόσφατα επεισόδια, φαίνεται ότι ξεκίνησαν όταν ένας Σουδανός αρνήθηκε να δώσει τα λεφτά από τα ναρκωτικά που είχε πουλήσει στον συνέταιρό του. «Τη μία μέρα τον χτύπησαν και μετά του έσπασαν την πόρτα του καταστήματός του στην Eυριπίδου» λέει στην «Κ» ο Ανταμ Ζιάτ.
Πριν από έναν μήνα σκοτώθηκε ένας Αφγανός μετανάστης. Το πτώμα του βρέθηκε στη Μαινάνδρου. Κανείς δεν το έψαξε. Κανείς δεν συνελήφθη. Κανείς δεν δείχνει να φοβάται την αστυνομία. «Δεν έχουμε πρόβλημα με την αστυνομία» λέει ένας Σουδανός. «Περνάνε κάθε μέρα αστυνομικοί, αλλά δεν γίνεται τίποτα. Εχουμε κάθε βδομάδα 2-3 επεισόδια με μαχαίρια» λέει ο Μπασάρ από τη Συρία, ο οποίος διατηρεί κατάστημα επί της Μαινάνδρου.
Η παραβατικότητα και η εγκληματικότητα ανθούν ποικιλοτρόπως. Ναρκωτικά, ένοπλες διαμάχες, κλοπές, αλλά και πορνεία. «Το 2004 δεν έβλεπες τέτοιες γυναίκες εδώ. Τώρα, έρχονται πολλές κοπέλες από την Αλβανία και τη Ρουμανία και ψάχνουν για πελάτες» λέει ο Τζόχαν από το Πακιστάν, ο οποίος εργάζεται σε εστιατόριο της Γερανίου.
Μια βόλτα στην περιοχή αρκεί για να διαπιστώσεις τα βλοσυρά βλέμματα των προαγωγών στα καφενεία, την ώρα που εποπτεύουν τα «κορίτσια τους» και την αγωνία των ιερόδουλων να βρουν τον επόμενο πελάτη. Αλλά και τα απειλητικά βλέμματα των εμπόρων ναρκωτικών όταν δουν φωτογραφική μηχανή στην «περιοχή τους».
Δεν είναι όμως μόνο ο φόβος και η επικινδυνότητα των κακόφημων δρόμων του κέντρου της Αθήνας, αλλά και το πλήγμα που υφίστανται οι τουριστικές επιχειρήσεις. Επιστολές τουριστών προς ξένα τουριστικά πρακτορεία αναφέρουν χαρακτηριστικά «αν και το ξενοδοχείο ήταν καθαρό και το προσωπικό πολύ φιλόξενο, η τοποθεσία του ήταν ακριβώς απέναντι από έναν δρόμο με παράνομες δραστηριότητες. Ολοι νιώσαμε πολύ ανασφαλείς από την εγκληματικότητα της περιοχής. Σας συνιστώ να ξανασκεφτείτε πολύ σοβαρά αν θα χρησιμοποιήσετε πάλι το συγκεκριμένο ξενοδοχείο για κάποια μελλοντική σας εκδρομή».
«Εξω οι ξένοι από την Ελλάδα» έχουν γράψει με σπρέι στον τοίχο Χρυσαυγίτες. Η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Είναι αλήθεια ότι δύσκολα θα συναντήσεις Ελληνα στην περιοχή κάτω από την Ομόνοια, εκτός αν είναι εργαζόμενος ή διατηρεί κάποια επιχείρηση.
Οι προσπάθειες να αλλάξει η εικόνα της περιοχής από τους ίδιους τους αλλοδαπούς συνήθως ναυαγούν. «Καλούμε συνέχεια σε συνελεύσεις όλα τα μέλη της κοινότητας, ακόμα κι εκείνους που διακινούν τα ναρκωτικά. Τους μιλάω συνέχεια αλλά δεν με ακούν. Δεν έχουν δουλειά και πουλάνε ουσίες. Εχω έρθει σε επαφή και με δικηγόρους αλλά και με την αστυνομία. Δεν θέλουμε να βγαίνει αυτή η εικόνα προς τα έξω για το Σουδάν. Εντάξει, είναι μια χώρα που παραβιάζει ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά ο λαός της δεν ζει από την παρανομία. Ετυχε αυτά τα παιδιά τώρα να μπλέξουν, αλλά πιστεύω ότι αν συνεργαστούμε στενά με την αστυνομία και με τη βοήθεια των οργανώσεων που βοηθούν τους πρόσφυγες, θα βρούμε μια λύση» λέει ο Ανταμ.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
