Μεγάλη συγκίνηση στα νησιά της Παροναξίας προκάλεσε εχθές το μεσημέρι, ανήμερα του Ευαγγελισμού, η είδηση ότι ο αγαπητός μητροπολίτη Αμβρόσιος Β’ άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός», σε ηλικία 86 ετών.
Τοποτηρητής ορίστηκε ο Μητροπολίτης Σάμου και Ικαρίας Ευσέβιος, ο έχων τα πρεσβεία της αρχιεροσύνης από τις γειτονικές μητροπόλεις.
Ο Σεβ. Μητροπολίτης Παροναξίας κ. Αμβρόσιος Β΄, κατά κόσμον Νικόλαος Στάμενας, εγεννήθη το έτος 1922 στην Πάρο. Μετά την περάτωση της στοιχειώδους εκπαιδεύσεως στη γενέτειρά του, μετέβη στην Αθήνα, όπου εργαζόταν και παράλληλα σπούδαζε σε νυκτερινό Γυμνάσιο. Διακρινόταν για τον ζήλο του στα γράμματα και η ζωή τους ως εφήβου ήταν υποδειγματική μεταξύ των συμμαθητών του, αλλά και των συναδέλφων του.
Από μικρή ηλικία οι γονείς του, οι οποίοι προήρχοντο από λευϊτική οικογένεια, του καλλιέργησαν την έφεση προς την ιερωσύνη. Όμοια ευεργετική επίδραση είχε και η σεβάσμια Ι. Μονή Λογγοβάρδας, με τον πολυσέβαστο πνευματικό αυτού πατέρα καθηγούμενο αυτής αρχιμ. Φιλόθεο Ζερβάκο.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου 1940-41 κατετάγη εθελοντής στο νεοσυσταθέν τότε σώμα της Παθητικής Αεράμυνας. Μετά την απελευθέρωση, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, υπηρέτησε στο Ναυτικό κατά τα έτη 1946 – 49.
Διάκονος χειροτονήθηκε το 1950 στην Πάρο, υπό του Μητροπολίτου Παροναξίας κυρού Αμβροσίου. Το ίδιο έτος, κατόπιν επιτυχών εισαγωγικών εξετάσεων, εισήχθη στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά τους χρόνους των θεολογικών του σπουδών διακόνησε σε ναούς των Αθηνών, ενασχολούμενος και στον κατηχητικό και κηρυκτικό τομέα.
Μετά τη λήψη του πτυχίου του το 1955, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος υπό του αυτού ιεράρχου, την 28η Αυγούστου στην Εκατονταπυλιανή, και του απενεμήθη το οφφίκιο του αρχιμανδρίτου. Διορίσθηκε ως ιεροκήρυξ στο Ι. Προσκύνημα της Εκατονταπυλιανής και ως ιεροκήρυξ της Αποστολικής Διακονίας των νήσων Πάρου και Αντιπάρου. Κατά το 1965 διορίσθηκε τακτικός ιεροκήρυξ της Ι. Μητροπόλεως Παροναξίας. Μετά την εκδημία του Μητροπολίτου Αμβροσίου και την έλευση του διαδόχου του Μητροπολίτου Παροναξίας κυρού Επιφανίου, εν έτει 1960, του ανετέθησαν επιπροσθέτως και τα καθήκοντα του Πρωτοσυγκελλεύοντος και του Ηγουμένου. Στα πολλαπλά του καθήκοντα στον πνευματικό και διοικητικό τομέα, Ιεροκήρυκος, Εξομολόγου, Κατηχητού, Ηγουμένου και Πρωτοσυγκελλεύοντος, επέδειξε επαινετό ζήλο και ακάματη δραστηριότητα.
Μετά την δεκαετή αυτή υπηρεσία στην Μητρόπολη Παροναξίας μετετέθη το 1965 στην Ι. Αρχιεπισκοπή Αθηνών, ως τακτικός ιεροκήρυξ. Κατά την δεκαετία περίπου της υπηρεσίας του στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών, του ανετέθη επίσης ο τομέας Νεότητας και Κατηχητικών Σχολείων. Διοργάνωσε την πρώτη μεγαλειώδη εορτή των Κατηχητικών Σχολείων στο Παναθηναϊκό Στάδιο, τον Μάϊο του 1968. Από τον Μάϊο του 1973 διετέλεσε και γραμματεύς της μόνιμης Συνοδικής Επιτροπής Νεολαίας και Κατηχητικών Σχολείων.
Αφού εργάστηκε ταπεινά και αθόρυβα στον αμπελώνα του Κυρίου επί 24 έτη, εξελέγη παμψηφεί υπό της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, την 13η Ιουλίου 1974, Μητροπολίτης της ιστορικής και ακριτικής Μητροπόλεως Πολυανής και Κιλκισίου. Το δε 1991 κατεστάθη στην Μητρόπολη Παροναξίας.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου 1940-41 κατετάγη εθελοντής στο νεοσυσταθέν τότε σώμα της Παθητικής Αεράμυνας. Μετά την απελευθέρωση, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, υπηρέτησε στο Ναυτικό κατά τα έτη 1946 – 49.
Διάκονος χειροτονήθηκε το 1950 στην Πάρο, υπό του Μητροπολίτου Παροναξίας κυρού Αμβροσίου. Το ίδιο έτος, κατόπιν επιτυχών εισαγωγικών εξετάσεων, εισήχθη στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά τους χρόνους των θεολογικών του σπουδών διακόνησε σε ναούς των Αθηνών, ενασχολούμενος και στον κατηχητικό και κηρυκτικό τομέα.
Μετά τη λήψη του πτυχίου του το 1955, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος υπό του αυτού ιεράρχου, την 28η Αυγούστου στην Εκατονταπυλιανή, και του απενεμήθη το οφφίκιο του αρχιμανδρίτου. Διορίσθηκε ως ιεροκήρυξ στο Ι. Προσκύνημα της Εκατονταπυλιανής και ως ιεροκήρυξ της Αποστολικής Διακονίας των νήσων Πάρου και Αντιπάρου. Κατά το 1965 διορίσθηκε τακτικός ιεροκήρυξ της Ι. Μητροπόλεως Παροναξίας. Μετά την εκδημία του Μητροπολίτου Αμβροσίου και την έλευση του διαδόχου του Μητροπολίτου Παροναξίας κυρού Επιφανίου, εν έτει 1960, του ανετέθησαν επιπροσθέτως και τα καθήκοντα του Πρωτοσυγκελλεύοντος και του Ηγουμένου. Στα πολλαπλά του καθήκοντα στον πνευματικό και διοικητικό τομέα, Ιεροκήρυκος, Εξομολόγου, Κατηχητού, Ηγουμένου και Πρωτοσυγκελλεύοντος, επέδειξε επαινετό ζήλο και ακάματη δραστηριότητα.
Μετά την δεκαετή αυτή υπηρεσία στην Μητρόπολη Παροναξίας μετετέθη το 1965 στην Ι. Αρχιεπισκοπή Αθηνών, ως τακτικός ιεροκήρυξ. Κατά την δεκαετία περίπου της υπηρεσίας του στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών, του ανετέθη επίσης ο τομέας Νεότητας και Κατηχητικών Σχολείων. Διοργάνωσε την πρώτη μεγαλειώδη εορτή των Κατηχητικών Σχολείων στο Παναθηναϊκό Στάδιο, τον Μάϊο του 1968. Από τον Μάϊο του 1973 διετέλεσε και γραμματεύς της μόνιμης Συνοδικής Επιτροπής Νεολαίας και Κατηχητικών Σχολείων.
Αφού εργάστηκε ταπεινά και αθόρυβα στον αμπελώνα του Κυρίου επί 24 έτη, εξελέγη παμψηφεί υπό της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, την 13η Ιουλίου 1974, Μητροπολίτης της ιστορικής και ακριτικής Μητροπόλεως Πολυανής και Κιλκισίου. Το δε 1991 κατεστάθη στην Μητρόπολη Παροναξίας.
