Η ηθοποιός και συγγραφέας Βαλέρια Δημητριάδου επιστρέφει στο θέατρο Εμπορικόν με το τέταρτο θεατρικό της έργο. Μετά τη μεγάλη επιτυχία της παράστασης «Ένα κάποιο κενό», παρουσιάζει τώρα το έργο «DEADLIFT. Άρση θανάτου». Πρόκειται για μια σύγχρονη και αιχμηρή πολιτική κωμωδία.
Το νέο θεατρικό έργο και οι θεματικές του
Η Βαλέρια Δημητριάδου, ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτρια, μίλησε για το καινούριο της έργο, το οποίο έγραψε πρόσφατα. Η παράσταση «DEADLIFT. Άρση θανάτου» χαρακτηρίζεται ως μια σύγχρονη και αιχμηρή πολιτική κωμωδία που καθρεφτίζει με χιούμορ και σαρκασμό τις ρωγμές μιας κοινωνίας.
Σε αυτή την κοινωνία, η εξουσία, η συναλλαγή και τα αόρατα παιχνίδια συμφερόντων διαμορφώνουν τους όρους της καθημερινότητας. Οι κανόνες της αγοράς και ο αδιάκοπος ανταγωνισμός καθορίζουν τις ανθρώπινες σχέσεις, οδηγώντας τους ήρωες να αποφασίσουν μέχρι πού είναι διατεθειμένοι να φτάσουν για να υπερασπιστούν όσα πιστεύουν.
Το έργο ισορροπεί διαρκώς ανάμεσα στο κωμικό και το τραγικό, αναδεικνύοντας πώς το προσωπικό γίνεται αναπόφευκτα πολιτικό. Η παράσταση στρέφει το βλέμμα σε όσους παλεύουν να διατηρήσουν την αξιοπρέπειά τους μέσα σε ένα περιβάλλον που διαρκώς μεταβάλλει τους όρους του παιχνιδιού.
Η υπόθεση: Δύο γυμναστήρια, δύο κόσμοι
Η υπόθεση του έργου έχει ως αφετηρία το άνοιγμα ενός νέου, σύγχρονου γυμναστηρίου, του ΖΕΝΙΘ, απέναντι από ένα παλιό συνοικιακό γυμναστήριο, το DEADLIFT. Αυτό το γεγονός πυροδοτεί δύο αντιφατικές αφηγήσεις.
Για τον Οδυσσέα, τον ιδιοκτήτη του DEADLIFT, το άνοιγμα του ΖΕΝΙΘ σηματοδοτεί την αργή διάλυση ενός κόσμου που οικοδομήθηκε πάνω στην προσωπική εργασία, τη φροντίδα και τη μικρή κλίμακα. Αντίθετα, για τον νεοεκλεγμένο δήμαρχο Δημήτρη Ζαφειρόπουλο, το πλήρως εξοπλισμένο γυμναστήριο ΖΕΝΙΘ ενσαρκώνει το όραμα της ανάπτυξης, της εξωστρέφειας και του εκσυγχρονισμού μιας πόλης που διεκδικεί το μέλλον της.
Ανάμεσα στις δύο πλευρές δεν δημιουργείται μόνο μία σύγκρουση συμφερόντων, αλλά και μία αντιπαράθεση δύο διαφορετικών τρόπων κατανόησης του κόσμου. Οι δύο άντρες αφηγούνται την ίδια ιστορία από διαφορετικές κοινωνικές θέσεις, επιβεβαιώνοντας πως κάθε αφήγηση είναι υποκειμενική και εξαρτάται από το βίωμα του ανθρώπου που τη διηγείται και τον αντίκτυπο που αυτό είχε στη ζωή του.
Η αλήθεια και η μοιραία κατάληξη
Στο πλαίσιο του έργου, η αλήθεια δεν προκύπτει ως αντικειμενικό γεγονός, αλλά ως προϊόν εμπειρίας, συμφέροντος και επιθυμίας. Παρά τις διαφορετικές οπτικές γωνίες, και οι δύο αφηγήσεις συγκλίνουν τελικά στο ίδιο αναπόδραστο συμβάν.
Αυτό το συμβάν είναι ο θάνατος ενός ανθρώπου που βρέθηκε στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή. Το έργο θέτει ερωτήματα σχετικά με το πόσο ανθεκτικός μπορεί να παραμείνει ο ηθικός μας πυρήνας όταν η επιβίωσή μας βρίσκεται υπό διαρκή διαπραγμάτευση.
Επίσης, εξερευνά πού τελειώνει η προσωπική ευθύνη και πού αρχίζει η ευθύνη ενό, μέσα σε ένα περιβάλλον που διαρκώς μεταβάλλει τους όρους του παιχνιδιού.
Ο θίασος και η σκηνοθετική προσέγγιση
Την παράσταση πλαισιώνει ένας θίασος εξαιρετικών ηθοποιών, οι οποίοι παίζουν ζωντανά τη μουσική του έργου. Στο καστ συμμετέχουν οι Μυρτώ Αλικάκη, Βαγγέλης Αμπατζής, Κωνσταντίνος Κάππας, Γιώργος Κορομπίλης, Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Γιώργος Πυρπασόπουλος, Μαριάμ Ρουχάτζε και Αρετή Τίλη.
Η σκηνοθετική προσέγγιση της Βαλέριας Δημητριάδου χαρακτηρίζεται από σατιρική ματιά, γρήγορο ρυθμό και συνεχείς ανατροπές, προσφέροντας μια δυναμική και πολυεπίπεδη θεατρική εμπειρία στο κοινό.
Με πληροφορίες από: Topontiki
