Σε κατάσταση βαθύ στρατηγικού πανικού βρίσκονται τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, καθώς και η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της χώρας, λόγω της εντεινόμενης ελληνοϊσραηλινής σύγκλισης. Οι συνεχείς τοποθετήσεις του Ισραηλινού πρωθυπουργού, Μπενιαμίν Νετανιάχου, σχετικά με την παράνομη κατοχή της Κύπρου, συνθέτουν ένα εφιαλτικό σενάριο για την Άγκυρα. Το σενάριο αυτό αφορά μια συντονισμένη στρατιωτική επέμβαση στα βόρεια εδάφη του νησιού. Η Τουρκία παρακολουθεί με έκδηλο προβληματισμό την ποιοτική αναβάθμιση του άξονα Αθήνας – Λευκωσίας – Τελ Αβίβ, καθώς και την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων. Τούρκοι αναλυτές κάνουν λόγο για σενάρια που αντικατοπτρίζουν βαθιά την ανησυχία όχι μόνο της ηγεσίας των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, αλλά και της κυβέρνησης.
Η τουρκική ανησυχία για τον άξονα Αθήνας – Λευκωσίας – Τελ Αβίβ
Η τουρκική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία παρακολουθεί με ιδιαίτερο προβληματισμό την ποιοτική αναβάθμιση του άξονα που σχηματίζεται μεταξύ Αθήνας, Λευκωσίας και Τελ Αβίβ. Αυτή η σύγκλιση, η οποία χαρακτηρίζεται ως πολυδιάστατη, έχει προκαλέσει βαθύ στρατηγικό πανικό στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης. Η ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας αποτελεί ένα ακόμη σημείο ανησυχίας για την Άγκυρα.
Ο προβληματισμός αυτός δεν περιορίζεται μόνο στα διπλωματικά ζητήματα, αλλά επεκτείνεται και στο στρατιωτικό πεδίο. Η τουρκική ηγεσία εκφράζει φόβους για τις επιπτώσεις μιας τέτοιας ενίσχυσης και σύγκλισης στην περιοχή, ειδικά σε σχέση με το Κυπριακό ζήτημα.
Οι δηλώσεις Νετανιάχου και η αποδόμηση των τουρκικών αφηγημάτων
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου, έχει επανειλημμένα και με απόλυτη σαφήνεια επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της τουρκικής κατοχής στα βόρεια εδάφη της Κύπρου. Μέσα από τις τοποθετήσεις του, ο Νετανιάχου αποδομεί πλήρως τα πολυετή αφηγήματα της Άγκυρας, τα οποία παρουσίαζαν την παρουσία της Τουρκίας ως δήθεν «ειρηνευτική αποστολή» ή «προστασία των μειονοτήτων».
Αντίθετα με τις φαντασιώσεις του τουρκικού εθνικισμού και τις μονομερείς αξιώσεις περί δύο κρατών στην Κύπρο, τα κατεχόμενα εδάφη δεν αποτελούν αναγνωρισμένη οντότητα. Η μη αναγνώριση αυτή ισχύει τόσο στον χάρτη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών όσο και στη συνείδηση της διεθνούς νομιμότητας. Αυτή η νομική και πολιτική πραγματικότητα αποτελεί βασικό παράγοντα του τουρκικού προβληματισμού.
Η διεθνής καταδίκη της τουρκικής εισβολής του 1974
Το διεθνές νομικό και πολιτικό πλαίσιο είναι κάτι που τρέμει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο το τουρκικό επιτελείο. Τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ καταδικάζουν απερίφραστα την τουρκική εισβολή του 1974. Παράλληλα, οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το σύνολο της παγκόσμιας κοινότητας καταδικάζουν τη συνεχιζόμενη βίαιη στρατιωτική κατοχή των εδαφών της Κύπρου.
Αυτή η καθολική καταδίκη υπογραμμίζει την παράνομη φύση της τουρκικής παρουσίας στο νησί. Η Άγκυρα γνωρίζει ότι η διατήρηση κατοχικών στρατευμάτων αποτελεί κατάφωρη παράβαση του Διεθνούς Δικαίου, γεγονός που την καθιστά ευάλωτη σε διεθνείς πιέσεις και ενέργειες.
Το σενάριο ενός αιφνιδιαστικού πλήγματος και η διεθνής απομόνωση
Στο υποθετικό σενάριο μιας δυναμικής δράσης ή ακόμη κι ενός αιφνιδιαστικού πλήγματος στα κατεχόμενα από ελληνοϊσραηλινές δυνάμεις, η Τουρκία γνωρίζει εκ των προτέρων ότι κανείς απολύτως δεν πρόκειται να σταθεί στο πλευρό των «Αττίλων». Ούτε οι παραδοσιακοί σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ ούτε οι μεγάλες δυνάμεις θα προσφέρουν διπλωματική ή στρατιωτική κάλυψη σε μια χώρα που διατηρεί κατοχικά στρατεύματα κατά παράβαση του Διεθνούς Δικαίου.
Η Άγκυρα αντιλαμβάνεται ότι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα βρεθεί διεθνώς απομονωμένη. Σε μια τέτοια κατάσταση, θα μετρήσει βαριές στρατιωτικές απώλειες, βλέποντας παράλληλα το εθνικό της γόητρο να καταρρακώνεται ανεπανόρθωτα. Η παγκόσμια κοινότητα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, θα παρακολουθεί απαθής ή ακόμα και θετική στην τιμωρία του παραβάτη, ενισχύοντας την απομόνωση της Τουρκίας.
Με πληροφορίες από: Enikos
