Το γερμανικό περιοδικό Focus στο 12σέλιδο αφιέρωμά του για την δημοσιονομική κρίση στην Ελλάδα, με το γνωστό πλέον σε όλους άσεμνο εξώφυλλο, περιγράφει καταρχήν την οικονομική κατάσταση από την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ μέχρι σήμερα.
Στο τελευταίο μέρος του «αφιερώματος» με τίτλο «2000 χρόνια πτώσης» το περιοδικό υπογραμμίζει μεταξύ άλλων ότι σε αντίθεση με τους «υποτιθέμενους προγόνους» τους οι σημερινοί Έλληνες έχουν ελάχιστα να προσφέρουν στον υπόλοιπο κόσμο.
Τι λέει για το κύμα αντιδράσεων που προκάλεσε το Focus στην Ελλάδα, και όχι μόνο, ένας από τους συντάκτες του άρθρου, ο Στέφαν Μπορστ;
«Το κύμα αντιδράσεων στο οποίο αναφέρεστε είναι θέμα ερμηνείας. Φυσικά υπάρχουν εκείνοι που εξοργίστηκαν αλλά και άλλοι που υποστηρίζουν ότι τα πράγματα είναι στην πραγματικότητα πολύ χειρότερα. Κύμα αντιδράσεων δεν προκαλεί μόνον το ίδιο το άρθρο, αλλά και η αφορμή που δόθηκε για να γραφτεί αυτό το άρθρο».
Ο κ. Μπορστ παραδέχεται ότι η εικόνα της Αφροδίτης της Μήλου να κάνει άσεμνη χειρονομία είναι προκλητική, ωστόσο ο ίδιος και οι συνάδελφοί του ήθελαν μια εικόνα και έναν τίτλο που να ανταποκρίνεται συγκινησιακά στο θέμα:
«Ο λαός δεν γνωρίζει τι θα πει να πληρώνει κανείς τακτικά φόρους», διαβάζουμε στην αρχή του άρθρου, σε τι εξυπηρετούν αυτές οι γενικεύσεις, ρωτήσαμε τον κ. Μπορστ;
«Το παρουσιάζετε ελλιπώς. Όποιος δει το άρθρο στο σύνολό του θα διαπιστώσει ότι δεν πρόκειται για ένα απλό κατηγορώ σε βάρος της Ελλάδας. Μεταξύ άλλων γράφουμε για παράδειγμα ότι και οι αγορές, οι οίκοι αξιολόγησης και σε μικρό βαθμό και η ΕΚΤ ευθύνονται για τη δεινή θέση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα. Από την άλλη πλευρά θα πρέπει να πει κανείς ότι τα τελευταία 10 χρόνια η Ελλάδα δεν τήρησε καμία από τις υποχρεώσεις που είχε έναντι της ΕΕ. Κάθε τόσο παραβιάζονταν συμφωνίες και δεσμεύσεις, ορισμένες φορές μάλιστα συνειδητά. Την ίδια ώρα η μια κυβέρνηση μετά την άλλη χρηματοδοτούσε με δάνεια ένα επίπεδο διαβίωσης που δεν ανταποκρινόταν στην οικονομική πραγματικότητα. Τώρα πρέπει να βρουν λύσεις και αυτό φυσικά πονάει. Αυτό είναι κατανοητό. Δεν ασκούμε λοιπόν πολεμική, αλλά αναφερόμαστε σε γεγονότα».
Ο Γερμανός δημοσιογράφος δείχνει κατανόηση για τις αντιδράσεις που προκάλεσαν συγκεκριμένα σημεία του άρθρου, όπως το ότι (οι Έλληνες) «προσάρμοσαν τη ζωή τους γύρω από τη μαύρη εργασία, τη φοροδιαφυγή και το φακελάκι». Ωστόσο όπως λέει:
«Το ποσοστό της παραοικονομίας κυμαίνεται στο 25 %, είναι εντυπωσιακά μεγάλο, το πρόβλημα με το φακελάκι έχει περιγραφεί ήδη αναλυτικά σε εκατοντάδες άρθρα, είναι ένα μεγάλο πρόβλημα και έτσι αξιολογείται και στις Βρυξέλλες. Τέλος αυτό με τη φοροδιαφυγή, το λέει η ίδια η κυβέρνηση. Δεν νομίζω λοιπόν ότι είμαστε οι πρώτοι που θέσαμε το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων.
«Ισορροπημένο το κείμενο»
Ο ίδιος εκτιμά ότι εάν αξιολογήσει κανείς το κείμενο στο σύνολό του θα διαπιστώσει ότι είναι σχετικά ισορροπημένο. Υπενθυμίζει δε ότι και άλλα περιοδικά και εφημερίδες, όπως το Economist, χρησιμοποίησαν αρκετά σκληρή γλώσσα.
Ο κ. Μπορστ υπογραμμίζει πάντως ότι δεν μπορεί να φανταστεί πως οι Γερμανοί έχουν πρόβλημα με την Ελλάδα και τους Έλληνες. Είναι όμως κατανοητό, όπως λέει, να αντιδρούν συναισθηματικά οι Γερμανοί, όταν εντείνεται η φημολογία για παροχή βοήθειας προς την Ελλάδα, βοήθεια την οποία ενδέχεται να πληρώσει εν μέρη ο Γερμανός φορολογούμενος και μάλιστα στην παρούσα φάση που δεν είναι εύκολη ούτε για τη Γερμανία, όπως λέει χαρακτηριστικά ο συντάκτης του Focus.
Με το άρθρο o ο ίδιος και οι συνεργάτες του ήθελαν να αναδείξουν τον προβληματισμό, να ενημερώσουν τους αναγνώστες τους αλλά και «να ανταποκριθούμε στα συναισθήματα που ξυπνά το θέμα στους πολίτες της Γερμανίας, οι οποίοι διερωτώνται φυσικά, γιατί είμαστε εμείς υπεύθυνοι για τα κακώς κείμενα μιας άλλης χώρας. Ένα βασικό ερώτημα επομένως είναι γιατί να κληθούμε εντέλει να πληρώσουμε με τους φόρους μας για κάτι που πήγε εκεί στραβά και το οποίο δεν μπορούμε να επηρεάσουμε; Αυτή είναι νομίζω και η απάντηση στο ερώτημα γιατί υπάρχει αυτή η έντονη συναισθηματική φόρτιση».
«Ελληνική εφημερίδα απαντά στην κριτική με αγκυλωτό σταυρό»
Αυτός είναι ο τίτλος σημερινού άρθρου στην ιστοσελίδα του περιοδικού Spiegel που αναφέρεται στο δημοσίευμα του Ελεύθερου Τύπου με τίτλο «Οικονομικός ναζισμός απειλεί την Ευρώπη» και το οποίο συνοδεύει φωτομοντάζ του αγάλματος της θεάς Νίκης στο Βερολίνο να κρατά τον αγκυλωτό σταυρό. Το δημοσίευμα θεωρείται απάντηση σε προηγούμενο πρωτοσέλιδο του περιοδικού Focus που είχε τίτλο «Απατεώνες στην ευρωοικογένεια» με μια φωτογραφία-μοντάζ της Αφροδίτης της Μήλου να κάνει άσεμνη χειρονομία.
«Το αρνητικό αυτό κλίμα ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γερμανία», παρατηρεί το Spiegel, «παίρνει και πολιτικές διαστάσεις, αφού ο πρόεδρος της ελληνικής Βουλής κ. Πετσάλνικος προτίθεται να διαμαρτυρηθεί στον Γερμανό πρέσβη στην Αθήνα. Ήδη την περασμένη εβδομάδα βουλευτές της αντιπολίτευσης είχαν επιτεθεί φραστικά στη Γερμανία με το επιχείρημα ότι ‘οι Γερμανοί δεν μπορούν να μας κατηγορούν, όταν δεν έχουν πληρώσει ακόμη αποζημιώσεις για τα θύματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου’».
Στο ίδιο θέμα αναφέρεται σήμερα στην ηλεκτρονική της έκδοση και η εφημερίδα Bild με τον τίτλο: «Οι Έλληνες οργισμένοι με δημοσίευμα του Focus». Το άρθρο παραθέτει και τις δύο επίμαχες φωτογραφίες - μοντάζ και παρατηρεί μεταξύ άλλων ότι «μετά από μια σειρά επικριτικών άρθρων για την Ελλάδα, που κατέχει το ρεκόρ των χρεών, ο τύπος της Αθήνας αντεπιτίθεται».
«Εκεί απέναντι κάθονται οι κλέφτες»
Εκτενές άρθρο για τη δημοσιονομική κρίση στην Ελλάδα, το πελατειακό σύστημα και τη φοροδιαφυγή φιλοξενεί σήμερα η εφημερίδα Frankfurter Rundschau.
To άρθρο που φέρει τον τίτλο «Εκεί απέναντι κάθονται οι κλέφτες», μια φράση που δανείστηκε ο αρθρογράφος Γκερντ Χέλερ από συζήτηση συνταξιούχων απέναντι από τη Βουλή, αναφέρει μεταξύ άλλων ότι «το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων θεωρεί τους πολιτικούς υπεύθυνους για τη σημερινή κατάσταση. Ο Παπανδρέου μπορεί να αισθάνεται τυχερός γιατί κυβερνά τη χώρα μόλις 5 μήνες και για τους περισσότερους Έλληνες δεν συγκαταλέγεται ανάμεσα στους αχρείους πολιτικούς. (…) Ωστόσο ο Παπανδρέου είναι στην πραγματικότητα μέρος του προβλήματος. Ανήκει σε μια από τις μεγάλες πολιτικές οικογένειες που διαδέχονται η μια την άλλη στην εξουσία τις τελευταίες δεκαετίες και οι οποίες έστησαν ένα πυκνό δίκτυο πελατειακών σχέσεων, εξυπηρετήσεων και εξαρτήσεων. Ο νεποτισμός και η διαφθορά παραλύουν τη χώρα. Πραγματικός στόχος αυτού του συστήματος είναι η εκμετάλλευση του κράτους. (…)
«Το ότι ο Παπανδρέου θέλει να σώσει τώρα τη χώρα έχει μια δόση ειρωνείας, καθώς ο πατέρας του, ο Ανδρέας, ήταν αυτός που μοίραζε ασύστολα εκλογικά δώρα βάζοντας έτσι τη χώρα για τα καλά στον φαύλο κύκλο των χρεών, τον οποίο προσπαθεί να σταματήσει τώρα ο γιος του. Βάσει της καταγωγής του ο σημερινός πρωθυπουργός μπορεί να ανήκει στο πολιτικό κατεστημένο της Ελλάδας, ωστόσο ο ίδιος δεν είναι διόλου ο κλασσικός Έλληνας πολιτικός. Γι΄ αυτό πολλοί πιστεύουν ότι μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση. (…)
Κρίση; Κάντε μια βόλτα στην Ερμού…
Ο 58χρονος θεωρείται τελείως ακέραιος, μια ιδιότητα που μάλλον δεν συναντά κανείς συχνά σε Έλληνες πολιτικούς. Έχοντας γεννηθεί στη Μινεσότα και σπουδάσει στις ΗΠΑ, στη Σουηδία και στο φημισμένη London School of Economics, έχει μια τελείως διαφορετική διαδρομή από ό,τι οι περισσότεροι Έλληνες πολιτικοί. Επίσης έχει ικανότητες που ενδεχομένως να φανούν πολύτιμες στην παρούσα κρίση. (…) Η εφημερίδα αναφέρεται τέλος στις απεργιακές κινητοποιήσεις, στις οποίες κάλεσαν τα συνδικάτα αλλά και σε πρόσφατες δημοσκοπήσεις που θέλουν το ΠΑΣΟΚ να προηγείται με 48 %. Κλείνοντας ο Γκερντ Χέλερ παρατηρεί ότι «πιθανότατα οι περισσότεροι Έλληνες να μην δεν έχουν βιώσει ακόμη την κρίση. Μια βόλτα στην Ερμού», σύμφωνα με τον ίδιο, «επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές…»
Στο σημερινό κύμα των απεργιακών κινητοποιήσεων αναφέρεται τέλος και η Frankfurter Allgemeine Zeitung: «Τα συνδικάτα καλούν σε γενική απεργία κατά της πολιτικής των περικοπών που οδηγούν, όπως λένε, στην πείνα. Τις ευθύνες τις αποδίδουν στην Ευρώπη, που πιέζει την Ελλάδα να αγοράσει όπλα…»
Επιμέλεια: Κώστας Συμεωνίδης
Υπεύθ. σύνταξης: Βιβή Παπαναγιώτου
ΠΗΓΗ: www.dw-world.de
Διαβάστε ακόμα: Ανασχηματισμός κυβέρνησης: Κώτσηρας το Υπουργείο Μεταφορών, Χατζηβασιλείου στο ΥΠΕΞ
