Η μητρότητα συχνά περιγράφεται ως μία από τις πιο ευτυχισμένες και εκπληκτικές εμπειρίες της ζωής. Ωστόσο, πρόσφατη μελέτη αποκαλύπτει ότι πολλές γυναίκες αισθάνονται έντονα μόνες κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, βιώνοντας μια μοναξιά που αγγίζει την ίδια τους την ταυτότητα. Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο International Journal of Qualitative Studies on Health and Well-being, έρχεται να φωτίσει τις τρεις διαστάσεις της μοναξιάς που βιώνουν οι νέες μητέρες: κοινωνική, συναισθηματική και υπαρξιακή.
Μοναξιά και κοινωνικές σχέσεις
Η κοινωνική μοναξιά που αναφέρουν οι νέες μητέρες σχετίζεται με τις μεταβολές στις φιλικές σχέσεις τους και τον περιορισμό της συμμετοχής τους σε κοινωνικές δραστηριότητες. Πολλές γυναίκες περιγράφουν το επώδυνο αίσθημα ότι χάνουν όσα συμβαίνουν γύρω τους, καθώς η ζωή συνεχίζεται χωρίς αυτές, ενώ οι ίδιες βρίσκονται εγκλωβισμένες σε ρυθμούς φροντίδας του μωρού. Η Jessica Hemberg, PhD και ανώτερη λέκτορας στο Åbo Akademi University, τονίζει ότι η στήριξη από φίλους και οικογένεια είναι κρίσιμη για την αποφυγή της κοινωνικής απομόνωσης.
Συναισθηματική μοναξιά
Η συναισθηματική μοναξιά αποδεικνύεται εξίσου σημαντική. Οι γυναίκες αναφέρουν ότι αισθάνονται μόνες ακόμα και όταν βρίσκονται σωματικά κοντά σε άλλους, όπως στους συντρόφους τους. Η συνεχής ευθύνη της φροντίδας ενός νεογέννητου, σε συνδυασμό με την κόπωση και τις απαιτήσεις του θηλασμού, προκαλεί απομόνωση μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Η Hemberg επισημαίνει ότι η στήριξη από συντρόφους μπορεί να ενισχύσει την αυτοπεποίθηση των μητέρων στον γονεϊκό τους ρόλο.
Υπαρξιακή μοναξιά
Ένα από τα πιο εκπληκτικά ευρήματα της μελέτης είναι η υπαρξιακή μοναξιά. Ορισμένες συμμετέχουσες δήλωσαν ότι νιώθουν ότι έχουν χάσει την ταυτότητά τους, ότι υπάρχουν μόνο ως μητέρες και όχι ως ανεξάρτητα άτομα. Η Hemberg σημειώνει ότι η υπαρξιακή μοναξιά είναι συχνά ταμπού, αλλά μπορεί να προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για την προσωπική ανάπτυξη και την αναζήτηση του νοήματος της ζωής.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα τυπικά εργαλεία για την ανίχνευση της επιλόχειας κατάθλιψης δεν είναι σχεδιασμένα να ανιχνεύουν αυτή τη μορφή υπαρξιακής μοναξιάς. Η Hemberg προτείνει στους επαγγελματίες υγείας να θέτουν άμεσες ερωτήσεις, όπως: «Νιώθετε αόρατη ή παραμελημένη, όχι μόνο ως μητέρα;» και «Νιώθετε μοναξιά ακόμη κι όταν είστε με άλλους;».
Η μητρική μοναξιά έχει συσχετιστεί με καταθλιπτικά συμπτώματα και προσαρμοστικές δυσκολίες του παιδιού με την πάροδο του χρόνου. Αυτό καθιστά την πρώιμη αναγνώριση και υποστήριξη των νέων μητέρων επιτακτική ανάγκη. Η μελέτη ζητά περισσότερες προσβάσιμες συμβουλευτικές υπηρεσίες για τις μητέρες και τους συντρόφους τους, ως μέτρο πρόληψης.
