Η Ελεν Ράουντ μπορεί να μη γνωρίζει πολλά πράγματα από τέχνη, ξέρει όμως τι δεν αρέσει σε όσους αγαπούν και γνωρίζουν από τέχνη. Και μ’ αυτό ασχολείται. Ψάχνει και βρίσκει ό,τι πιο κακότεχνο, ό,τι πιο κιτς, ό,τι πιο απίθανο από απόψεως αισθητικής και κάνει χρυσές δουλειές. Η Αυστραλέζα συλλέκτρια και ιδιοκτήτρια του Μουσείου Εξαιρετικά Κακής Τέχνης, στη Μελβούρνη προσφέρει... καλλιτεχνική στέγη σε αποτυχημένους, αλλά παθιασμένους καλλιτέχνες. Σε όλους εκείνους, οι οποίοι προσπαθούν μεν, αλλά τους λείπει το βασικότερο: το ταλέντο. Είναι κάτι, άλλωστε, το οποίο η ίδια γνωρίζει από πρώτο χέρι. Αναζητώ, λέει, πράγματα, τα οποία δεν έχουν την παραμικρή τεχνική δεξιότητα, έχουν δημιουργηθεί όμως με πραγματικό πάθος, ακόμη κι αν οι άλλοι τα θεωρούν κιτς, βλακώδη, ή χωρίς το παραμικρό γούστο. Οργάνωσε την πρώτη έκθεση κακής ζωγραφικής το 1999 και προ τετραετίας καθιέρωσε και βραβείο κακής τέχνης, το Itchyball Prize, σ’ ένα προφανές λεκτικό παίγνιο με το Archibald Prize, το σημαντικότερο βραβείο στην Αυστραλία για τη ζωγραφική πορτρέτων.
Διαβάστε ακόμα: Παρέσυρση ποδοσφαιριστή από μεταφορέα τραυματία σε αγώνα
