Η σημασία της αυτομόρφωσης: Το φετινό θέμα έκθεσης αφορά στην ανάγκη διαρκούς εμπλουτισμού των γνωστικών και ηθικών εφοδίων στο πλαίσιο της σύγχρονης γοργά μεταβαλλόμενης
κοινωνικοοικονομικής και πολιτισμικής πραγματικότητας.
Το κείμενο που επιλέχθηκε ήταν επιστημονικό με χαρακτηριστικά την ενάργεια γραφής και την αποδεικτική τεκμηρίωση των θέσεων της συντάκτριας. Ήταν ιδιαίτερα διαφωτιστικό για το ζήτημα της δια βίου εκπαίδευσης και αυτοδιάπλασης, ενώ παρείχε ένα πλούτο αναφορών που ο μαθητής μπορούσε να αξιοποιήσει για την απάντηση στην ερώτηση της ερμηνευτικής ανάλυσης αλλά και την παραγωγή λόγου.
Οι γλωσσικές ασκήσεις και οι ερωτήσεις που αφορούν σε θέματα θεωρίας θεωρούνται απλές και κατανοητές.
Στη σύγχρονη κοινωνία της γνώσης και της πληροφόρησης, η κορύφωση της επιστημονικής και τεχνολογικής προόδου, οι ταχύτατες δομικές και κοινωνικοοικονομικές μεταλλαγές επιβάλλουν την ανάγκη της πλούσιας γνωσιολογικής κατάρτισης, της διαρκούς ανανέωσης των γνώσεων και των επαγγελματικών δεξιοτήτων αλλά και αναδεικνύουν τη σημασία της συνεχούς πνευματικής εξέλιξης και ηθικής ωρίμανσης του ατόμου.
Αναμφίβολα ο άνθρωπος αποτελεί μια συνεχώς εξελισσόμενη οντότητα που δέχεται επιδράσεις εσωτερικές και εξωτερικές. Στην πορεία ολοκλήρωσης της προσωπικότητας του
παρεμβάλλοντα παράγοντες δυναμικοί που συντελούν στη διαμόρφωσή του ως ολοκληρωμένης ψυχοπνευματικής οντότητας με συγκροτημένο ψυχισμό, προγραμματισμένη λογικά δημιουργική ικανότητα, κοινωνική και πολιτική αυτοσυνείδηση.
Άλλωστε η ανθρώπινη προσωπικότητα αποτελεί προβολικό αποτέλεσμα δομικών στοιχείων ύπαρξης και ισχυρών περιβαλλοντικών επιρροών που επικαλύπτουν, πλουτίζουν και κατευθύνουν τις κληρονομικές καταβολές. Καθοριστική όμως είναι σε κάθε περίπτωση η επίγνωση από το άτομο της ανάγκης να συμμετέχει το ίδιο δυναμικά στη διαδικασία
αυτοδιάπλασής του. Ιδιαίτερα σήμερα που το άτομο είναι μέτοχος σ’ένα συνεχές γίγνεσθαίεξελίξεων, σ’ένα διαρκές ρεύμα επιρροών οφείλει να συνειδητοποιήσει πως ο ίδιος πρέπει να
συμβάλλει αποφασιστικά στην πορεία της εκπαιδευτικής και επαγγελματικής του
κατάρτισης.
Αυτό απαιτείται αρχικά γιατί η ραγδαία εξάπλωση κάθε λογής πληροφοριών καθιστά αναγκαία σήμερα άλλου είδους πνευματικά προσόντα και ψυχικά αποθέματα, ενώ επιφορτίζει με την ευθύνη κριτικής αξιολόγησης, διερεύνησης και δημιουργικής αφομοίωσης των πνευματικών, κοινωνικών και οικονομικών συντελούμενων μεταβολών. Μπροστά δε σε αυτές τις μεταβολές που τείνουν να πάρουν επαναστατικό χαρακτήρα οι γνώσεις που αποκτήθηκαν στο σχολείο και το Πανεπιστήμιο φαντάζουν απελπιστικά φτωχές. Παράλληλα
η έντονη ανταγωνιστικότητα και η ανάγκη ευελιξίας στην αγορά εργασίας, το φάσμα της ανεργίας, η δημιουργία νέων ειδικοτήτων λόγω των τεχνολογικών αλλαγών επιβάλλουν το
διαρκή εμπλουτισμό των επαγγελματικών δεξιοτήτων, κάτι που απαιτεί την προσωπική
εγρήγορση του ατόμου και όχι τον εφησυχασμό του σε αναχρονιστικά, παρωχημένα
γνωστικά δεδομένα.
Τέλος οι στόχοι της εκπαίδευσης δεν περιορίζονται μόνο στην επαγγελματική εκπαίδευση αλλά και στη πνευματική ολοκλήρωση, τη μορφωτική συγκρότηση, την κάλυψη πνευματικών ανησυχιών ανώτερων υπαρξιακών αξιώσεων και αναζητήσεων του ανθρώπου.
Αυτό επιτυγχάνεται μόνον μέσα από τον κοπιώδη ατομικό πνευματικό αγώνα. Εξάλλου μόνον με αυτό τον τρόπο το άτομο αναδεικνύεται σε δυναμικό υποκείμενο ικανό να αυτοκαθορίζεται.
Βέβαια ο άνθρωπος γεννιέται σε μια κοινωνία, λειτουργεί σε κάποιο δοσμένο δομικό και θεσμικό πλαίσιο, είναι δέκτης συγκεκριμένων ιδεολογικών επιρροών στο κοινωνικό είναι.
Από εκεί λοιπόν αντλεί τα ερεθίσματα που καθορίζουν την ψυχοδιανοητική και κοινωνική του ανάπτυξη. Είναι λοιπόν ανάγκη να αξιοποιήσει επίσημους ή ανεπίσημους εκπαιδευτικούς θεσμούς. Να παρακολουθεί επιμορφωτικά σεμινάρια, ελαστικά προγράμματα αυτοδιδασκαλίας που το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο παρέχει, να επιδιώκει μετεκπαιδεύσεις πάνω
στο γνωστικό του τομέα, να συμμετέχει σε διεθνή επιστημονικά συνέδρια, να ενημερώνεται μέσω του διαδικτύου για τις πραγματοποιούμενες στο επαγγελματικό του πεδίο αλλαγές,
ώστε να συμπορεύεται με το διαρκώς μεταβαλλόμενο εργασιακό περιβάλλον. Όμως η αυτομόρφωση δεν αφορά μόνον στον επαγγελματικό χώρο. Απαραίτητο είναι το
άτομο να ασχολείται με τις πνευματικές εξελίξεις, τη σύγχρονη πνευματική παραγωγή, την λογοτεχνία, την ποίηση, την τέχνη τον πολιτισμό.
Να ενημερώνεται για την εκτυλισσόμενη ολόγυρα του πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα, να ερμηνεύει, να εμβαθύνει, να αναδιοργανώνει τη γνώση του. Γιατί σε όσους δεν μπορούν να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις ο κόσμος φαίνεται ακατανόητος.
Περιορίζονται λοιπόν στην ανομολόγητη ανεπάρκεια τους, στενεύει το εύρος τωνιδεολογικών τους οριζόντων και επιτρέπουν στους κάθε λογής «ειδικούς» να διαχειρίζονται
τη ζωή τους. Οι ίδιοι οδηγούνται στη παραίτηση, την περιθωριοποίηση, αυτοαφοπλίζονται και ετεροκαθορίζονται.
ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΠΟΣΟΣΤΟΥ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΟΡΙΟΝ-IdEF Ε. ΑΜΑΡΓΙΑΝΑΚΗ
"Εκτιμούμε ότι το 15% των υποψηφίων έγραψε στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας Γ.Π. από 0 έως 9,9, το 56% από 10 έως 14,9 και το 29% από 15 έως 20.
Αυτό σημαίνει ότι έχουμε λιγότερους υποψήφιους κάτω από τη βάση και περισσότερους στην περιοχή του 15 έως 20, σε σχέση με το 2009."
