Για τον Παναθηναϊκό τα πράγματα είναι καθαρά. Η διαφορά του με την Μίντιλαντ είναι χαώδης. Ακόμη και 3-1 να έληγε το ματς της Λεωφόρου, πάλι θα έμοιαζε εξωπραγματικό να δεχτούν οι «πράσινοι» δύο γκολ στην Δανία, δίχως να σκοράρουν.
Με τον Μπεργκ (τεράστιος ο Σουηδός) και τον Καρέλη να σμπαραλιάζουν την αργή άμυνα των αντιπάλων του Παναθηναϊκού. Είναι όμως η συνολική εικόνα, που δεν αφήνει περιθώριο, παρά σε σενάριο επιστημονικής φαντασίας, να μην είναι το τριφύλλι στους ομίλους του Γιουρόπα. Οι «Βόρειοι» τρέχουν, είναι δυνατοί, αλλά την μπάλλα δεν την κλωτσάνε και είναι πολύ μακριά από τις Ααλμποργκ και Κοπεγχάγη, που εκπροσωπούν επάξια το ποδόσφαιρο της χώρας. Λίγη προσοχή και σοβαρότητα και νομίζω ότι θα πάει θριαμβευτικά στην κλήρωση ο Κυπελλούχος Ελλάδας. Εκεί που δικαιούται να βρίσκεται, αφού η Σταντάρ που τον απέκλεισε πριν λίγες ημέρες, δεν ήταν καλύτερη, απλά πιο συγκεντρωμένη (και εκμεταλλεύτηκε τα λάθη, και τα κενά, που υπάρχουν αμυντικά στους «πράσινους»).
Τελειωμένη δεν είναι με τίποτε η πρόκριση για τον Αστέρα, παρά το εντυπωσιακό 2-0. Είναι ασφαλώς μια τεράστια νίκη. Η μεγαλύτερη στην ιστορία των Αρκάδων. Και θα μπορούσε να είναι ακόμη μεγαλύτερη, εάν ο Μπαράλες δεν έχανε το σίγουρο γκολ στο φινάλε (ένας γκολτζής, πόσο θα απογείωνε αυτό το εξαιρετικό σύνολο του Αστέρα...). Το 3-0 ασφαλώς και δεν γυρίζει. Όμως η Μακάμπι, ακόμη και στην Κύπρο, έχει την δυνατότητα και την ποιότητα, και κυρίως την ευρωπαϊκή εμπειρία (που δεν έχει ο Αστέρας), για να ισοφαρίσει αυτό το σκορ. Έχασε και εκείνη πολλές ευκαιρίες και δεν είναι τυχαία ομάδα. Ο Αστέρας πρέπει να επιδείξει απίστευτη αυτοσυγκέντρωση και να βάλει ένα γκολ. Που θα ολοκληρώσει αυτήν την τρομερή εμφάνιση του και θα τον φέρει για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκούς ομίλους. Δικαιότατα. Σίγουρα το γεγονός της ουδέτερης έδρας, δίνει πόντους στην προσπάθεια της ομάδας της Τρίπολης.
Την πρόκριση μπορεί να την πάρει και ο ΠΑΟΚ. Όχι όμως αυτός που εμφανίστηκε στην Μολδαβία. Ο στιβαρός, Ευρωπαίος ΠΑΟΚ των προηγούμενων ετών, δεν υπήρχε περίπτωση να χάσει από την ομαδούλα αυτή. Ακόμη και με τα δεδομένα προβλήματά του στην άμυνα (πόσο καιρό άραγε θα πάρει στους υπεύθυνους-και δεν εννοώ τους προπονητές- να καταλάβουν ότι χρειάζεται τουλάχιστον ένας σούπερ στόπερ, αντάξιος για το επίπεδο του Δικέφαλου) θα έβγαζε και φάσεις και πάντως θα την έπνιγε στην Τούμπα, με την βοήθεια του εκπληκτικού κόσμου του. Όμως οι Θεσσαλονικείς εμφανίζονται μπερδεμένοι, αγχωμένοι και ακόμη αργοί στην ανάπτυξη. Αντί να ενισχυθεί το περυσινό ρόστερ και με διορθωτικές κινήσεις, μοιάζει πιο αδύναμο. Με αποτέλεσμα ο Αναστασιάδης να αναγκάζεται να προβεί και σε αλχημείες. Και ακόμη να επιλέγει συντηρητικά σχήματα, για να μην δεχθεί γκολ, που όμως του στερούν την επιθετική φαντασία. Θα είναι κρίμα πάντως να χαθεί η παρουσία στους ομίλους, που θα διατηρήσει το πρεστίζ του συλλόγου, από μια τόσο αδύναμη ομάδα όπως η Ζίμπρου λόγω του 1-0 (και πάλι καλά, που ήταν ο Γλύκος στο φινάλε και ίσα που άγγιξε την μπάλλα, για να μην γίνει Γολγοθάς η προσπάθεια).
Μιχάλης Τσώχος
Διαβάστε ακόμα: Πανικός στη Ισπανία πριν το Μουντιάλ: Ακυρώθηκε φιλικό λόγω φόβων για Έμπολα
