Άρης: 99η επέτειο ίδρυσης!

Στις 25 Μαρτίου 1914, μια παρέα φίλων, σε ένα καφενείο της περιοχής του Βότση, στη Θεσσαλονίκη, υλοποιούν κάτι που έμελλε να τους αφήσει στην ιστορία. Ιδρύουν τον αθλητικό σύλλογο «Άρης Θεσσαλονίκης». Σήμερα, ενενήντα εννιά χρόνια μετά, η Θεσσαλονίκη, η αθλητική Ελλάδα, στην κίνηση τους αναγνωρίζει ένα τεράστιο αθλητικό και κοινωνικό μέγεθος που συγκίνησε εκατομμύρια καρδιές στο πέρασμα των ετών.

Η συγκυρία που φέρνει την 99^ης επέτειο ίδρυσης του Άρη στην περίοδο της μεγαλύτερης οικονομικής και διοικητικής κρίσης που πέρασε, αναδεικνύει και κάτι ακόμη: Την ανάγκη συσπείρωσης και λειτουργίας των δυνάμεων και των μηχανισμών εκείνων που θα επιτρέψουν στο σύλλογο να βγει αλώβητος από την περιπέτεια και να προχωρήσει προς τη συμπλήρωση ενός αιώνα ζωής του με προοπτική μέλλοντος.

Η ιδέα
Το ποδόσφαιρο, ήταν το νέο σπορ της εποχής, κάνοντας όλο και περισσότερους νέους ανθρώπους να θέλουν να ασχοληθούν μαζί του. Ο πυρήνας της ιδέας ίδρυσης ενός νέου συλλόγου, προέκυψε στο «Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης», που λειτουργούσε στην οδό Εγνατία, στο ύψος της «Καμάρας».

Η ομάδα του σχολείου, ήθελε να συμμετάσχει σε αγώνες που λάμβαναν χώρα ολοένα και συχνότερα. Ενισχυμένη και από απόφοιτους, μάλιστα, αντιμετώπισε και νίκησε τον Ηρακλή, την ισχυρή και οργανωμένη ομάδα της Θεσσαλονίκης. Η νίκη, έβαλε σε ουσιαστική συζήτηση την ιδέα για την οργάνωση ενός νέου συλλόγου, που θα συνδύαζε τη γέννηση του με την προσπάθεια να εκφράσει το «νέο» στα αθλητικά πράγματα και «ανήσυχο» πνεύμα των Θεσσαλονικέων.

Η ίδρυση
Πρώτος έθεσε την ιδέα ο πατέρας ενός εκ των μαθητών –και μετέπειτα εκ των ιδρυτών του Άρη- του Δημήτριου Ιωαννίδη. Οι νεαροί, ενθουσιάστηκαν και ανέθεσαν σε μεγαλύτερους το οργανωτικό κομμάτι του νέου συλλόγου και την απαραίτητη σύνταξη καταστατικού. Το κείμενο εγκρίθηκε από τους ιδρυτές την 1^η Μαρτίου 1914.

Η ημερομηνία ίδρυσης, η 25η Μαρτίου, δεν επελέγη τυχαία. Σκοπός του συνδυασμού με την Εθνική επέτειο και τη μεγάλη Θρησκευτική γιορτή του Ευαγγελισμού, ήταν να εκφράζονται μηνύματα: Η επαναστατικότητα και το μαχητικό πνεύμα του συλλόγου, βγαλμένα από την ημέρα κήρυξης της Επανάστασης για την απαλλαγή από τον Οθωμανικό ζυγό. Τα όνειρα για εξέλιξη της προσπάθειας σε κάτι πραγματικά μεγάλο που θα ξεπερνούσε τα όρια της παρέας ιδρυτών και της πόλης της Θεσσαλονίκης, ακουμπούσαν και στην μεγάλη για όλο τον Ελληνισμό Θρησκευτική γιορτή.

Όνομα, ιδρυτές και χρώματα
Ο νέος σύλλογος, χρειαζόταν όνομα. Η ιστορία, έτσι όπως μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, θεωρεί ανάδοχο τον 17χρονο Τηλέμαχο Καραγιαννίδη. Ο «Άρης», είχε στο όνομα του, όλα τα χαρακτηριστικά που ήθελαν οι ιδρυτές του: Ήταν περισσότερα από μαχητής και θνητός. Ήταν ο Θεός του Πολέμου.

Ο Καραγιαννίδης, και οι: Ρούσος Ρωσσιάδης, Θεόδωρος Θεοδωρίδης, Δημήτριος Ιωαννίδης, και Αθανάσιος Παπαγεωργίου υπογράφουν στις 25 Μαρτίου 1914 το ιδρυτικό κείμενο του «ποδοσφαιρικού συλλόγου υπό την επωνυμίαν ‘ο Άρης Θεσσαλονίκης’». Δεν είναι όμως οι μόνοι «ιδρυτές». Πρώτος πρόεδρος ορίστηκε ο Μήνως Κυδωνάκης, ενώ στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο συμμετέχουν –πλην των πέντε- οι Πέτρος Γκουζαμάνης, Πέτρος Κρέης, Ιωάννης Πλιάτσικας, Γιώργος Λάμπρου και Αναστάσιος Τσιατσιαπάς.

Μαζί με τους έντεκα προαναφερθέντες, ιδρυτές του Άρη, είναι και οι: Γιάννης Αγγέλου (το όνομα του δόθηκε σε οδό παρακείμενη του «Κλεάνθης Βικελίδης»), Λάζαρος Αγοραστός, Γρηγόρης Βλαχόπουλος, Λάζαρος Βλαχόπουλος, Δήμου, Άγγελος Ζέγας, Δημήτρης Κοτρότσης, Λάζαρος Κωστίδης, Γιάννης Νακόπουλος, Κάρολος Σαλούστο, Πρόδρομος Κότσανος. Συνολικά είκοσι δύο.

Ο Άρης επέλεξε για χρώματα του, το κίτρινο και το μαύρο. Ήταν τα χρώματα των εμβλημάτων του Βυζαντίου και επελέγησαν καθώς η Θεσσαλονίκη ήταν πάντοτε η δεύτερη πολιτεία της αυτοκρατορίας.