Πριν το «αστραφτερό» πάρτι του Λονδίνου ξεκινήσει κανείς δεν στοιχημάτιζε πως οι αθλητές μας θα επέστρεφαν στη βάση τους με αριθμό μεταλλίων που θα «ζάλιζε» τους Έλληνες. Τα 16 της Αθήνας, τα 13 του Σίδνεϊ, τα 8 της Ατλάντα, ακόμη και τα 4 του Πεκίνου δεν ήταν μία ιστορία που θα επαναλαμβανόταν με ευκολία, τέτοια εποχή. Οι ελπίδες βέβαια υπήρχαν και συνόδευαν τα 103 μέλη (μετά την αποχώρηση της Παπαχρήστου και του Χονδροκούκη) της Ελληνικής αποστολής που ταξίδεψαν στην Αγγλική πρωτεύουσα. Όταν όμως ήρθε η ώρα των μαχών η Ελλάδα έχασε! Σε κάποιες περιπτώσεις, ευτυχώς όχι σε όλες, τα …αυγά και τα πασχάλια! Μετατρέποντας τις Ελληνικές συμμετοχές σε μία εναγώνια προσπάθεια αναζήτησης μεταλλίων.
Οι προβλέψεις του προέδρου της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής Σπύρου Καπράλου έβαλαν ψηλά τον πήχη όπως αποδείχτηκε. Καθώς τα δύο χάλκινα μετάλλια παραπέμπουν στα «πέτρινα χρόνια» του Ελληνικού αθλητισμού και στην προ Βαρκελώνης (1992) εποχή. Στην πρωτεύουσα της Καταλονίας είχε καταγραφεί η αρχή της άνοιξης του Ελληνικού αθλητισμού με τα χρυσά του Πύρρου Δήμα και της Βούλας Πατουλίδου, ενώ τέσσερα χρόνια πριν στη Σεούλ, η Ελλάδα είχε παρηγορηθεί από το μοναδικό μετάλλιο, το χάλκινο του Μπάμπη Χολίδη.
Διαβάστε περισσότερα στο pamesports.gr
Διαβάστε ακόμα: Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός Game 5: Ώρα τίτλου στο κατάμεστο ΣΕΦ – Πού θα δείτε το μεγάλο ντέρμπι
