Επιστήμονες της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) πραγματοποίησαν μια αξιοσημείωτη ανακάλυψη στον Κόλπο του Μεξικού το 2014, εντοπίζοντας έναν τεράστιο σχηματισμό από σκληρυμένη πίσσα, γνωστό ως «κρίνο πίσσας». Η ανακάλυψη αυτή έγινε ενώ η ομάδα αναζητούσε ένα πιθανό ναυάγιο σε βάθος περίπου 1.900 μέτρων. Ο εντυπωσιακός αυτός σχηματισμός, που αρχικά εκλήφθηκε ως ανθρώπινη κατασκευή, αποδείχθηκε ένα μοναδικό φυσικό φαινόμενο που φιλοξενεί ένα πλούσιο υποθαλάσσιο οικοσύστημα.
Η αρχική αναζήτηση και η απρόσμενη ανακάλυψη
Το 2014, επιστήμονες της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) ξεκίνησαν μια αποστολή στον Κόλπο του Μεξικού με σκοπό την αναζήτηση ενός πιθανού ναυαγίου. Η έρευνα επικεντρώθηκε σε βάθος περίπου 1.900 μέτρων, όπου δεδομένα από πλευρικό σόναρ είχαν υποδείξει την παρουσία μεγάλων, συμπαγών σχηματισμών στον βυθό της θάλασσας.
Ωστόσο, όταν οι ερευνητές έφτασαν στο συγκεκριμένο σημείο, διαπίστωσαν ότι αυτό που είχαν μπροστά τους δεν ήταν τελικά ανθρώπινη κατασκευή. Αντί για ναυάγιο, βρέθηκαν αντιμέτωποι με έναν τεράστιo «κρίνο πίσσας», έναν σχηματισμό που περιγράφηκε ότι έμοιαζε σαν να είχε βγει από ταινία επιστημονικής φαντασίας.
Η φύση των «κρίνων πίσσας»
Οι σχηματισμοί αυτοί, γνωστοί ως «κρίνοι πίσσας», αποτελούνται από σκληρυμένη άσφαλτο. Η άσφαλτος αυτή έχει διαρρεύσει από το υπέδαφος και έχει ανέβει μέσα από ρωγμές στον πυθμένα της θάλασσας. Όταν το πετρέλαιο ή η άσφαλτος έρχονται σε επαφή με το κρύο θαλασσινό νερό, σκληραίνουν αμέσως.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτή η διαδικασία οδηγεί στη δημιουργία συμπαγών επιφανειών στον βυθό, ενώ σε άλλες σχηματίζονται εντυπωσιακές δομές που θυμίζουν πέταλα λουλουδιού, όπως ακριβώς συνέβη και με τον συγκεκριμένο σχηματισμό. Οι «κρίνοι πίσσας» συνδέονται με φυσικές διαρροές υδρογονανθράκων από υπόγεια κοιτάσματα πετρελαίου, μια διαδικασία που μοιάζει με ένα υποθαλάσσιο ηφαίστειο, αλλά με διαφυγή υδρογονανθράκων αντί για λιωμένο πέτρωμα.
Ένα ζωντανό οικοσύστημα στο βυθό
Παρά την αλλόκοτη και γεωλογική του εμφάνιση, ο σχηματισμός του «κρίνου πίσσας» δεν αποδείχθηκε ένας νεκρός και αφιλόξενος βράχος. Αντιθέτως, οι ερευνητές εντόπισαν πληθώρα οργανισμών που υποδηλώνουν ότι η διαρροή υδρογονανθράκων ήταν ενεργή και ότι η περιοχή έσφυζε από ζωή.
Μεταξύ των ειδών που βρέθηκαν ήταν σωληνόσκωληκες, μικροβιακά στρώματα και γαρίδες. Τα σκληρά «πέταλα» του σχηματισμού λειτουργούσαν επίσης ως καταφύγιο και επιφάνεια εγκατάστασης για άλλα θαλάσσια είδη, όπως ανεμώνες, σπόγγοι, πεταλίδες, οκτωκόραλλα και αστακοί. Έτσι, αυτό που αρχικά έμοιαζε με μια παράξενη γεωλογική δομή είχε μετατραπεί σε ένα μικρό, αλλά ζωντανό οικοσύστημα στον βαθύ βυθό.
Η σημασία της ανακάλυψης και άλλα ευρήματα
Η ανακάλυψη του «γιγάντιου κρίνου πίσσας» ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, όχι μόνο λόγω του μεγέθους του σχηματισμού, αλλά και επειδή τέτοιου είδους δομές δεν ήταν γνωστό ότι υπήρχαν μέχρι τότε στη συγκεκριμένη περιοχή του Κόλπου του Μεξικού. Αυτό προσθέτει νέα δεδομένα στην κατανόηση των υποθαλάσσιων γεωλογικών φαινομένων και της βιοποικιλότητας των βαθέων υδάτων.
Η αποστολή, παρόλο που ξεκίνησε με την αναζήτηση του «κρίνου πίσσας», δεν έμεινε χωρίς ναυάγιο. Κατά τη διάρκεια της ίδιας εξερεύνησης, οι επιστήμονες εντόπισαν πράγματι ένα πραγματικό ναυάγιο. Σε αυτό το ναυάγιο βρέθηκε, μεταξύ άλλων, και ένα χρονόμετρο, ένα αντικείμενο που θεωρείται σπάνιο για πλοίο των αρχών του 19ου αιώνα. Επιπλέον, η συγκεκριμένη αποστολή αποκάλυψε και άλλα αξιοσημείωτα ευρήματα. Στην περιοχή του Keathley Canyon, οι ερευνητές εξερεύνησαν ίχνη από τα λεγόμενα Paleodictyon, περίεργες δομές στον βυθό που έχουν βρεθεί και σε απολιθωμένα πετρώματα, χωρίς να έχει δοθεί ακόμη οριστική απάντηση για τον οργανισμό που τις δημιουργεί.
Με πληροφορίες από: Gazzetta
