Όλοι έχουμε έναν φίλο, έναν συνάδελφο ή έναν συγγενή που μπορεί να μιλάει για ώρες χωρίς να αφήνει περιθώριο στον άλλον να πει ούτε λέξη. Αν και συχνά το αποδίδουμε απλώς σε έναν «εξωστρεφή χαρακτήρα», η ψυχολογία εξηγεί ότι πίσω από την ακατάπαυστη ομιλία κρύβονται βαθύτεροι λόγοι και ψυχικοί μηχανισμοί.
1. Η ανάγκη για επιβεβαίωση
Για πολλούς, η ομιλία είναι ένας τρόπος να «γεμίσουν» τον χώρο και να τραβήξουν την προσοχή. Πίσω από τις ατέλειωτες ιστορίες μπορεί να κρύβεται μια βαθιά ανασφάλεια και η ανάγκη να νιώσουν ότι οι άλλοι τους ακούν και τους αποδέχονται.
2. Ο μηχανισμός άμυνας κατά του άγχους
Η σιωπή μπορεί να είναι τρομακτική για κάποιους ανθρώπους. Η ακατάπαυστη ροή λόγου λειτουργεί ως «τείχος προστασίας» που εμποδίζει την εμφάνιση άβολων σκέψεων ή συναισθημάτων. Μιλώντας συνέχεια, αποφεύγουν να έρθουν αντιμέτωποι με το εσωτερικό τους άγχος.
3. Έλλειψη κοινωνικών δεξιοτήτων (Self-Monitoring)
Σε κάποιες περιπτώσεις, το άτομο απλώς δυσκολεύεται να «διαβάσει» τα σημάδια του συνομιλητή του. Δεν αντιλαμβάνεται ότι ο άλλος έχει κουραστεί ή θέλει να διακόψει, επειδή είναι τόσο απορροφημένο από τον δικό του ειρμό σκέψης.
4. Ενθουσιασμός και ΔΕΠΥ
Δεν είναι πάντα θέμα ανασφάλειας. Μερικές φορές, η ταχυλαλία (το να μιλάς γρήγορα και πολύ) συνδέεται με τον υπερβολικό ενθουσιασμό ή με καταστάσεις όπως η ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας), όπου ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τις πληροφορίες με ταχύτητα που η γλώσσα δυσκολεύεται να ακολουθήσει.
Πώς να το διαχειριστείτε;
Αν βρίσκεστε απέναντι σε έναν τέτοιο άνθρωπο, η λύση δεν είναι η αγένεια, αλλά τα ευγενικά όρια. Μια φράση όπως «θα ήθελα να προσθέσω κάτι σε αυτό που λες» ή «χρειάζομαι λίγο χρόνο να επεξεργαστώ όσα είπες», μπορεί να βοηθήσει στην εξισορρόπηση της επικοινωνίας.
Διαβάστε ακόμα: Πιστοποιητικό Επιχειρηματικής Φήμης – πώς λειτουργεί το ελληνικό πρόγραμμα ελέγχου της διαδικτυακής φήμης επιχειρήσεων με τεχνητή νοημοσύνη;
