Το να βρίσκεται κάποιος στη θέση του «μαύρου προβάτου» μέσα στην οικογένειά του είναι μια εξαντλητική κατάσταση, η οποία συχνά οδηγεί σε απομόνωση και αρνητικές σκέψεις. Ενώ η οικογένεια αποτελεί το πρώτο περιβάλλον αναζήτησης αποδοχής, ασφάλειας και αγάπης, ορισμένα μέλη καλούνται διαρκώς να απολογούνται για τον χαρακτήρα τους, τις επιλογές τους ή ακόμα και τα συναισθήματά τους.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, ένα μέλος της οικογένειας καταλήγει να χρεώνεται τις εντάσεις, να θεωρείται η πηγή των προβλημάτων και να αισθάνεται πως, ό,τι κι αν κάνει, δεν είναι ποτέ αρκετό. Ο ρόλος αυτός γίνεται ιδιαίτερα επώδυνος όταν συνυπάρχει με ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά στην οικογενειακή δυναμική, η οποία δεν αφήνει χώρο για διαφορετικές απόψεις. Η συνεχής κριτική και η απόρριψη μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την αυτοπεποίθηση και τις σχέσεις ενός ατόμου, πολύ πέρα από το οικογενειακό του περιβάλλον.
Όταν η φωνή δεν ακούγεται
Όσοι βρίσκονται σε αυτή τη θέση, προσπαθούν να εξηγήσουν τη δική τους πλευρά, αλλά συχνά καταλήγουν να αισθάνονται ότι δεν ακούγονται. Τα συναισθήματά τους υποβαθμίζονται, οι αντιδράσεις τους χαρακτηρίζονται υπερβολικές και οι διαφωνίες μετατρέπονται σε κατηγορίες εναντίον τους.
Σταδιακά, μπορεί να αρχίσουν να αμφισβητούν ακόμη και τη δική τους αντίληψη για όσα συμβαίνουν γύρω τους, καθώς η πραγματικότητα που βιώνουν δεν αναγνωρίζεται από το οικογενειακό τους περιβάλλον.
Η διαρκής μετατόπιση ευθύνης
Σε μια οικογενειακή δυναμική όπου η ευθύνη μεταφέρεται συνεχώς στο ίδιο πρόσωπο, ακόμη και οι πιο ασήμαντες εντάσεις μπορεί να θεωρούνται δικό του λάθος. Αυτό οδηγεί το «μαύρο πρόβατο» να μάθει να απολογείται και να νιώθει ενοχές.
Η προσπάθεια να κρατά τους πάντες ευχαριστημένους γίνεται προτεραιότητα, ακόμη κι όταν αυτό γίνεται εις βάρος των δικών του αναγκών και της ψυχικής του ηρεμίας.
Η δυσκολία στην ανάπτυξη εμπιστοσύνης
Όταν η αποδοχή μοιάζει απρόβλεπτη, η εμπιστοσύνη δεν έρχεται εύκολα. Όσοι έχουν συνηθίσει να δέχονται κριτική ή απόρριψη μέσα στην οικογένειά τους, μπορεί να δυσκολεύονται να ανοιχτούν, ακόμη και σε ανθρώπους που τους φέρονται καλά.
Ο φόβος ότι, αν δείξουν τον πραγματικό τους εαυτό, θα πληγωθούν ξανά, τους οδηγεί συχνά σε μια στάση επιφυλακτικότητας και αποστασιοποίησης στις σχέσεις τους.
Η αέναη αναζήτηση αποδοχής
Η ανάγκη να κερδίσουν την αποδοχή που τους έλειψε, μπορεί να τους ακολουθεί και στην ενήλικη ζωή. Προσπαθούν να είναι άψογοι, να ανταποκρίνονται στις προσδοκίες των άλλων και να αποφεύγουν κάθε πιθανή απογοήτευση.
Ωστόσο, η επιβεβαίωση που αναζητούν μπορεί να μην έρχεται ποτέ, με αποτέλεσμα η αυτοεκτίμησή τους να εξαρτάται από το αν οι άλλοι είναι ευχαριστημένοι μαζί τους.
Το βήμα προς την ψυχική ισορροπία
Κάποια στιγμή, η ανάγκη για ηρεμία μπορεί να γίνει ισχυρότερη από την ανάγκη για αποδοχή. Το να θέσουν όρια, να περιορίσουν την επικοινωνία ή να απομακρυνθούν από μια σχέση που τους πληγώνει δεν είναι εύκολο, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από ενοχές.
Παρόλα αυτά, αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την αναγνώριση των προσωπικών τους αναγκών και την προστασία της ψυχικής τους ισορροπίας.
Με πληροφορίες από: jenny.gr