Η διαδικασία επιλογής σημαιοφόρου στις σχολικές παρελάσεις αποτελεί για πολλά παιδιά πηγή χαράς και υπερηφάνειας, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να οδηγήσει σε έντονη απογοήτευση για όσα δεν καταφέρνουν να κρατήσουν τη σημαία. Αυτό το ζήτημα απασχολεί συχνά τους γονείς, οι οποίοι αναζητούν τρόπους να διαχειριστούν τη στενοχώρια των παιδιών τους.
Ο δάσκαλος Μάριος Μάζαρης, μέσα από ανάρτησή του, έθιξε το θέμα, αναφερόμενος σε ένα περιστατικό όπου ένας μαθητής κληρώθηκε αρχικά σημαιοφόρος, αλλά έχασε τη θέση του μετά από επανάληψη της κλήρωσης. Η ιστορία αυτή αποτέλεσε αφορμή για να τονίσει όσα πρέπει να γνωρίζουν τα παιδιά τόσο για τη διάκριση όσο και για την απογοήτευση.
Η περίπτωση του μαθητή και η επανάληψη της κλήρωσης
Ο δάσκαλος Μάριος Μάζαρης δέχτηκε πολλά ερωτήματα από γονείς σχετικά με το τι να πουν στα παιδιά τους που στεναχωρήθηκαν επειδή δεν επιλέχθηκαν ως σημαιοφόροι. Ξεχώρισε την ιστορία μιας μητέρας, της οποίας το παιδί πληρούσε το βαθμολογικό κριτήριο και κληρώθηκε για τη σημαία. Ο ενθουσιασμός του παιδιού ήταν μεγάλος, καθώς θα ήταν σημαιοφόρος.
Ωστόσο, την επόμενη ημέρα, λόγω απουσίας ενός μαθητή κατά την αρχική διαδικασία, η κλήρωση επαναλήφθηκε. Το παιδί που την προηγούμενη ημέρα είχε κερδίσει τη σημαία, αυτή τη φορά δεν κληρώθηκε. Η μητέρα περιέγραψε τη μεγάλη στενοχώρια του παιδιού της. Ο δάσκαλος επεσήμανε ότι, ανεξάρτητα από τις λεπτομέρειες της διαδικασίας και την αναγκαιότητα της επανάληψης, ένα παιδί που πανηγύριζε τη μία μέρα, την επόμενη προσπαθούσε να καταλάβει τι είχε αλλάξει.
Η σημασία πέρα από το προσωπικό έπαθλο
Ο Μάριος Μάζαρης υπογράμμισε ότι το ερώτημα δεν περιορίζεται στο τι λέμε στα παιδιά που δεν επιλέχθηκαν. Ανέδειξε μια ευρύτερη συζήτηση για το τι έχουμε διδάξει στα παιδιά όλα αυτά τα χρόνια σχετικά με την επιτυχία, την αξία, την αναγνώριση, την αριστεία και την πατρίδα. Επίσης, έθεσε το ερώτημα γιατί έχει επιτραπεί ένα συλλογικό σύμβολο να μετατρέπεται σε προσωπικό έπαθλο.
Ο δάσκαλος αναφέρθηκε στην έλλειψη σχέσης μεταξύ του βαθμού ενός μαθητή και της αγάπης του για την πατρίδα. Εξήγησε ότι οι βαθμοί στο σχολείο αποτελούν τρόπο αποτίμησης της μαθησιακής επίδοσης, αναγνώρισης γνώσεων και δεξιοτήτων, καθώς και παρακολούθησης της προόδου. Ωστόσο, τόνισε ότι οι βαθμοί δεν αποτελούν μέτρο της συνολικής αξίας ενός παιδιού.
Ένας μαθητής που παίρνει δέκα δεν είναι απαραίτητα πιο υπεύθυνος, πιο δίκαιος, πιο συμπονετικός ή πιο γενναίος από έναν μαθητή που παίρνει επτά. Μπορεί να έχει κατακτήσει καλύτερα συγκεκριμένες γνώσεις, να έχει αναπτύξει δεξιότητες ή να έχει εργαστεί συστηματικά. Ωστόσο, αυτά δεν είναι τα μοναδικά πράγματα που έχουν σημασία. Υπάρχουν παιδιά που καταβάλλουν διπλή προσπάθεια και δεν φτάνουν στον υψηλότερο βαθμό, όπως και παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες που προσπαθούν καθημερινά. Επίσης, υπάρχουν παιδιά που δεν αριστεύουν στα μαθήματα, αλλά είναι τα πρώτα που θα υπερασπιστούν.
Με πληροφορίες από: baby.gr