Οι κοινωνικές τάξεις δεν διαχωρίζονταν ανέκαθεν μόνο από το εισόδημα ή τις συνθήκες εργασίας, αλλά και από το ρολόι, όπως αποκαλύπτει δημοσίευμα των Financial Times. Αυτή η διαπίστωση, αν και έγινε πριν από έναν αιώνα, παραμένει εντυπωσιακά επίκαιρη και αναδεικνύει τον ύπνο ως ένα ταξικό ζήτημα.
Το ρολόι ως διαχωριστική γραμμή
Στο παρελθόν, είχε παρατηρηθεί ότι η ημέρα της εργατικής τάξης ξεκινούσε πολύ νωρίτερα. Οι εργασίες άρχιζαν συνήθως μεταξύ 6:15 και 7:30 το πρωί, εκτός βέβαια από τις περιπτώσεις που οι εργαζόμενοι είχαν ήδη περάσει τη νύχτα στη βάρδια. Αντίθετα, η «business class» είχε τη δυνατότητα να ξυπνά αργότερα.
Αυτή η διαφορά αναδείχθηκε χαρακτηριστικά κατά τη συζήτηση για τη θερινή ώρα. Οι εργάτες που ξυπνούσαν χαράματα αντιδρούσαν στην αλλαγή, καθώς φοβούνταν ότι θα τους στερούσε ακόμη περισσότερο ύπνο. Από την άλλη πλευρά, οι επιχειρηματίες επιθυμούσαν τη θερινή ώρα για να συντονίζονται καλύτερα με τις επιχειρήσεις της Ανατολικής Ακτής, αλλά και, όπως είχε καταγραφεί τότε, «επειδή έπαιζαν γκολφ». Ήθελαν περισσότερο φως τα απογεύματα για να απολαμβάνουν το παιχνίδι τους.
Η σύγκρουση με το βιολογικό ρολόι
Έναν αιώνα μετά, όπως γράφει η Sarah O’Connor στους Financial Times, η κατανόηση για το τι συμβαίνει όταν η εργασία συγκρούεται με το βιολογικό μας ρολόι έχει διευρυνθεί. Έχει γίνει σαφές ότι το τίμημα αυτής της σύγκρουσης δεν κατανέμεται ισότιμα μεταξύ των ανθρώπων. Το βιολογικό ρολόι δεν είναι απλώς μια ενόχληση που το ανθρώπινο σώμα μπορεί να αγνοήσει.
Η νυχτερινή βάρδια αποτελεί την πιο ακραία μορφή σύγκρουσης ανάμεσα στην εργασία και στον κιρκάδιο ρυθμό. Παρόλο που υπάρχει η διαδεδομένη αντίληψη ότι, μετά από αρκετό καιρό, το σώμα συνηθίζει και ο νυχτερινός εργαζόμενος γίνεται «νυχτερινός άνθρωπος», τα στοιχεία δείχνουν το αντίθετο.
Οι επιπτώσεις της νυχτερινής εργασίας
Σύμφωνα με έρευνες που επικαλείται ο καθηγητής κιρκάδιας νευροεπιστήμης, Ράσελ Φόστερ, το 97% των εργαζομένων σε νυχτερινές βάρδιες παραμένει βιολογικά συγχρονισμένο με την ημέρα. Αυτό σημαίνει ότι αναγκάζονται να κοιμούνται ακριβώς όταν το σώμα τους είναι προγραμματισμένο να βρίσκεται σε εγρήγορση και να εργάζονται όταν είναι προγραμματισμένο να κοιμάται.
Οι συνέπειες αυτής της κατάστασης συνδέονται, μεταξύ άλλων, με την αρτηριακή πίεση και τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Η συσχέτιση της νυχτερινής εργασίας με τον καρκίνο έχει οδηγήσει τον Διεθνή Οργανισμό Έρευνας για τον Καρκίνο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) να την κατατάξει ως «πιθανώς καρκινογόνο για τον άνθρωπο».
Πέρα από τη νυχτερινή βάρδια
Ωστόσο, το πρόβλημα δεν περιορίζεται αποκλειστικά σε όσους εργάζονται τη νύχτα. Οι άνθρωποι διαθέτουν διαφορετικούς «χρονότυπους», δηλαδή κάποιοι λειτουργούν καλύτερα νωρίς το πρωί, ενώ άλλοι αποδίδουν καλύτερα αργότερα μέσα στην ημέρα. Υπάρχουν ενδείξεις ότι η συστηματική εργασία που έρχεται σε αντίθεση με αυτή τη βιολογική προδιάθεση μπορεί να επιφέρει μακροπρόθεσμες συνέπειες στην υγεία και την ευεξία.
Με πληροφορίες από: naftemporiki.gr