Η γενιά των millennials φαίνεται να έχει ενσωματώσει την τάση να ενδιαφέρεται για την άποψη των άλλων, με αυτή να εξακολουθεί να επηρεάζει σημαντικά τη ζωή τους. Μεγαλώνοντας σε γειτονιές και πλατείες, αλλά και γνωρίζοντας τον ψηφιακό κόσμο σε μια πιο ώριμη ηλικία, οι millennials έμαναν πως η γνώμη των τρίτων μπορεί να έχει ισχύ και, σε πολλές περιπτώσεις, να θεωρείται πιο σημαντική από τη δική τους.
Η επίδραση της γνώμης των άλλων
Αυτή η τάση οδήγησε στο να επιτρέπουν οι άνθρωποι να επηρεάζεται η καθημερινότητά τους από τα λεγόμενα των άλλων, φτάνοντας ακόμα και στο σημείο να εμποδίζονται από την επίτευξη των στόχων τους. Ο φόβος της αποτυχίας και η αναμενόμενη κριτική από τρίτους συχνά αποθάρρυνε τη διεκδίκηση προσωπικών επιδιώξεων.
Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου και καθώς πολλοί millennials φτάνουν ή ξεπερνούν τα 30 και τα 40, αναπτύσσεται μια σημαντική συνειδητοποίηση: οι άλλοι πάντα θα σχολιάζουν. Ανεξάρτητα από τις πράξεις, τα λόγια, την εμφάνιση ή τις επιλογές στις σχέσεις, πάντα θα υπάρχει κάτι προς σχολιασμό.
Διαχείριση των σχολίων και προσωπική αξία
Σε καμία περίπτωση ο άνθρωπος δεν φέρει ευθύνη για τα σχόλια των άλλων. Στην εποχή μας, όλοι έχουν μια άποψη, αλλά το γεγονός ότι κάποιος έχει γνώμη για τη ζωή μας δεν σημαίνει αυτόματα ότι αυτή η άποψη πρέπει να αποκτήσει θέση μέσα σε αυτή.
Ο στόχος δεν είναι η πλήρης αδιαφορία, καθώς κάτι τέτοιο δεν είναι ρεαλιστικό ούτε απαραίτητα επιθυμητό. Το ζητούμενο είναι να μάθουμε να ξεχωρίζουμε ποιες γνώμες αξίζει να ακούσουμε και ποιες μπορούμε απλώς να αφήσουμε να περάσουν. Είναι σημαντικό να μην μετατρέπεται κάθε σχόλιο σε προσωπική αξιολόγηση της αξίας μας.
Προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση των επικρίσεων
Όταν κάποιο σχόλιο προκαλεί ενόχληση, μια προσέγγιση είναι να μην αντιδρά κανείς αμέσως. Αντί να υιοθετείται η σκέψη «έχει δίκιο, μάλλον έκανα λάθος», προτείνεται η παρατήρηση του τι ακριβώς σκέφτεται κανείς. Είναι αυτό που ακούγεται ένα γεγονός ή μια ερμηνεία; Υπάρχουν στοιχεία που επιβεβαιώνουν τον φόβο ή πρόκειται απλώς για μια προσπάθεια να μαντέψει κανείς τι σκέφτονται οι άλλοι; Η γνωσιακή-συμπεριφορική προσέγγιση χρησιμοποιεί αυτή την αμφισβήτηση των αυτόματων και μη βοηθητικών σκέψεων.
Μια άλλη προσέγγιση είναι η αυτοσυμπόνια. Αν ένας φίλος εξέφραζε ότι κάποιος τον χαρακτήρισε «λίγο», «αποτυχημένο» ή «περίεργο», η αντίδραση θα ήταν πιθανότατα να τον καθησυχάσει κανείς και να του υπενθυμίσει τις θετικές του πτυχές. Η ίδια κατανόηση μπορεί να εφαρμοστεί και στον εαυτό. Η αυτοσυμπόνια δεν σημαίνει δικαιολόγηση κάθε πράξης ή άρνηση λαθών, αλλά αντιμετώπιση του εαυτού με την ίδια κατανόηση που θα δείχναμε σε ένα αγαπημένο πρόσωπο. Έρευνες έχουν συνδέσει αυτή την προσέγγιση με χαμηλότερη αυτοκριτική και καλύτερη ψυχολογική ευεξία.
Με πληροφορίες από: jenny.gr