Είναι σύνηθες να συναντάμε ανθρώπους που από Δευτέρα έως Παρασκευή επιλέγουν να παραμένουν στο σπίτι και να αποφεύγουν κοινωνικά σχέδια. Αυτή η συμπεριφορά συχνά ερμηνεύεται ως ένδειξη απομόνωσης, όμως η ψυχολόγος Λετίσια Μαρτίν Ενχούτο, διευθύντρια Κέντρου Ψυχολογίας και συνεργάτιδα του συγκεκριμένου μέσου, προσφέρει μια διαφορετική οπτική, εξηγώντας τι μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτή την προτίμηση.
Η παρεξήγηση της μοναξιάς
Όταν κάποιος αρνείται συστηματικά να κάνει σχέδια τις καθημερινές, η άμεση σκέψη είναι πως πρόκειται για ένα στενοχωρημένο ή απομονωμένο άτομο. Η κοινωνική απομόνωση μπορεί πράγματι να είναι σύμπτωμα κατάθλιψης, όμως η επιλογή της μοναχικότητας δεν είναι απαραίτητα αντικοινωνική ούτε ένδειξη δυστυχίας.
Το να απολαμβάνει κανείς τη μοναξιά του δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι είναι λυπημένος. Μπορεί απλώς να αναγνωρίζει πότε χρειάζεται να αποφορτιστεί και να μείνει λίγο μόνος, μακριά από τις απαιτήσεις της καθημερινότητας.
Η ανάγκη για αυθεντικότητα
Μία βασική εξήγηση για την ανάγκη κάποιων ανθρώπων να περνούν χρόνο μόνοι είναι η επιθυμία να έχουν έναν χώρο όπου μπορούν να είναι πραγματικά ο εαυτοί τους. Ζούμε σε μια εποχή που μοιάζει σχεδόν επιβεβλημένο να έχουμε συνεχώς σχέδια και να είμαστε απασχολημένοι.
Από τη Δευτέρα έως την Παρασκευή, η εργασία, οι συναντήσεις, οι απαντήσεις σε μηνύματα και ένα γεμάτο πρόγραμμα συχνά δεν αφήνουν καθόλου χρόνο για προσωπική ανάπαυση και ενδοσκόπηση. Έτσι, όταν κάποιος δηλώνει ότι προτιμά να περνά χρόνο μόνος αντί να έχει μια έντονη κοινωνική ζωή, εύκολα θεωρείται στενοχωρημένος ή απομονωμένος.
Οι πολλαπλοί ρόλοι της καθημερινότητας
Η ψυχολόγος Λετίσια Μαρτίν Ενχούτο επισημαίνει ότι «για κάποιους ανθρώπους το να είναι μόνοι δεν αποτελεί ένδειξη δυσφορίας, αλλά μία από τις ελάχιστες ευκαιρίες που έχουν για να ξεκουραστούν και να νιώσουν ξανά ο εαυτοί τους». Κατά τη διάρκεια της ημέρας, υιοθετούμε πολλές διαφορετικές «εκδοχές» του εαυτού μας, συχνά χωρίς καν να το αντιλαμβανόμαστε.
Όπως σημειώνει η ειδικός, «είμαστε επαγγελματίες στη δουλειά, φίλοι όταν βρισκόμαστε με τους φίλους μας, σύντροφοι στο σπίτι ή παιδιά όταν μιλάμε με την οικογένειά μας». Κάθε ένας από αυτούς τους ρόλους συνοδεύεται από διαφορετικές ευθύνες, προσδοκίες και τρόπους συμπεριφοράς. Αυτοί οι ρόλοι δεν περιορίζουν μόνο την αυθεντικότητά μας, αλλά απαιτούν επίσης ενέργεια από όλους μας, ακόμα κι αν τους απολαμβάνουμε.
Η αποφόρτιση ως προτεραιότητα
Όταν βρισκόμαστε μόνοι, μπορούμε απλώς να είμαστε ο εαυτοί μας. Δεν χρειάζεται να έχουμε κάποιον άλλον στο μυαλό μας, να μιλάμε ή να εξηγούμε πώς αισθανόμαστε. Η μοναξιά προσφέρει την ευκαιρία να «υπάρξουμε» χωρίς εξωτερικές πιέσεις και απαιτήσεις.
Αυτή η περίοδος απομόνωσης λειτουργεί ως ένας τρόπος αποφόρτισης από την ενέργεια που δαπανάται για την τήρηση των πολλαπλών κοινωνικών ρόλων. Είναι μια αναγκαία παύση που επιτρέπει την επανασύνδεση με τον εσωτερικό μας κόσμο και την ανάκτηση της προσωπικής μας ενέργειας.
Με πληροφορίες από: dnews.gr