Η ψυχοθεραπεύτρια Σοφία Τρυπιδάκη, η φωνή πίσω από το Sexism Project, αναλύει το συχνό μοτίβο γυναικοκτονίας που ακολουθείται από την αυτοκτονία του δράστη. Σύμφωνα με στοιχεία, το 15% έως 20% των γυναικοκτονιών στην Ελλάδα καταλήγουν σε αυτοχειρία του δράστη, ενώ σε ένα επιπλέον ποσοστό σημειώνονται αποτυχημένες απόπειρες αυτοκτονίας. Ένα πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η γυναικοκτονία στη Νέα Σμύρνη τον περασμένο Αύγουστο, όπου ένας 48χρονος δολοφόνησε την 45χρονη πρώην σύντροφό του και στη συνέχεια αυτοκτόνησε στον ίδιο χώρο.
Τα στοιχεία για τις αυτοκτονίες ανδρών
Η Σοφία Τρυπιδάκη επισημαίνει ότι πίσω από αυτούς τους αριθμούς κρύβεται μια σκληρή πραγματικότητα, όπου η πατριαρχία και η τοξική αρρενωπότητα λειτουργούν ως «στυγεροί δολοφόνοι». Τα στοιχεία από το Παρατηρητήριο Αυτοκτονιών της ΚΛΙΜΑΚΑ για το έτος 2025 αποτυπώνουν το μέγεθος αυτής της «σιωπηρής κρίσης».
Συγκεκριμένα, από τις 579 αυτοκτονίες που καταγράφηκαν στη χώρα μας το 2025, οι 496 αφορούσαν άντρες, γεγονός που αντιστοιχεί στο 85,7% των αυτόχειρων στην Ελλάδα για το συγκεκριμένο έτος. Ταυτόχρονα, όπως δείχνουν συχνά τα στοιχεία των τελευταίων ετών, ένα σημαντικό ποσοστό των γυναικοκτονιών στην Ελλάδα καταλήγει στην αυτοχειρία του δράστη.
Η πατριαρχία ως αιτία βίας και αυτοκαταστροφής
Η συστημική ψυχοθεραπεύτρια εξηγεί ότι η πατριαρχία δεν αφαιρεί μόνο τις ζωές των γυναικών, αλλά παράλληλα «εκπαιδεύει» τους άντρες σε ένα συναισθηματικά στεγανοποιημένο περιβάλλον. Σε αυτό το περιβάλλον, η ευαλωτότητα απαγορεύεται, ενώ η απώλεια ελέγχου βιώνεται ως ολοκληρωτική ακύρωση του εαυτού.
Ως αποτέλεσμα, η βία, είτε προς τα έξω είτε προς τα μέσα, φαντάζει ως η μοναδική διέξοδος για τον άντρα. Η πατριαρχική κουλτούρα διδάσκει ότι μια γυναίκα είναι «ιδιοκτησία» και ταυτόχρονα στερεί από έναν άντρα τα απαραίτητα εργαλεία για να διαχειριστεί την απόρριψη, την ήττα ή τη ματαίωση, οδηγώντας σε καταστροφικά αποτελέσματα.
Η απώλεια εξουσίας και η εικόνα του εαυτού
Από συστημική σκοπιά, η Σοφία Τρυπιδάκη αναφέρει ότι ο χωρισμός βιώνεται από τον δράστη ως απώλεια εξουσίας και κατάρρευση της εικόνας του εαυτού του. Η ίδια, ως Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια, Κοινωνική Λειτουργός και ιδρύτρια του Sexism In Greece, μιλά ανοιχτά για τα έμφυλα στερεότυπα που εγκλωβίζουν τα αγόρια από την παιδική τους ηλικία.
Στη συνέντευξη που παραχώρησε με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Πρόληψης της Αυτοκτονίας, η κυρία Τρυπιδάκη εξηγεί πώς η τοξική αρρενωπότητα συνδέεται τόσο με τη βία όσο και με την αυτοκαταστροφή των ίδιων των δραστών. Επίσης, αναλύει γιατί τα «καμπανάκια» χειριστικότητας προσπερνώνται συστηματικά.
Το χρέος της Πολιτείας και της κοινωνίας
Το ζητούμενο, σύμφωνα με την κυρία Τρυπιδάκη, δεν είναι ο συμψηφισμός της βίας, αλλά η κατανόηση της συνολικής εικόνας. Η Πολιτεία και η κοινωνία οφείλουν να αναγνωρίζουν εγκαίρως τα έμφυλα μοτίβα ελέγχου, την απομόνωση και τα σημάδια επικινδυνότητας.
Είναι επιτακτική η ανάγκη να χτιστούν ουσιαστικά δίχτυα πρόληψης και ψυχικής ανθεκτικότητας για να αποδομηθεί αυτός ο φαύλος κύκλος. Η Σοφία Τρυπιδάκη υπογραμμίζει επίσης το χρέος του Κράτους απέναντι στα παιδιά-επιζώντες που μένουν πίσω, ορφανά από μια συνολική κοινωνική αποτυχία.
Με πληροφορίες από: ladylike.gr