Η εργασιακή εξουθένωση συνήθως φέρνει στο μυαλό εικόνες ανθρώπων που βρίσκονται διαρκώς σε ένταση, με πολλά email, ατελείωτες υποχρεώσεις, πίεση και ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα. Ωστόσο, υπάρχει και μια διαφορετική πλευρά της εργασιακής εξάντλησης που δεν οφείλεται στην υπερφόρτωση, αλλά στην έλλειψη ερεθισμάτων.
Όταν η εργασία γίνεται μονότονη, οι εργασίες επαναλαμβάνονται και οι ικανότητες του ατόμου μένουν ανεκμετάλλευτες, τότε μπορεί να βιώνει αυτό που τα τελευταία χρόνια αποκαλείται «rust-out». Πρόκειται για μια κατάσταση εργασιακής στασιμότητας που χαρακτηρίζεται από πλήξη, έλλειψη πρόκλησης και σταδιακή απώλεια ενδιαφέροντος.
Τι είναι το «rust-out» και πώς διαφέρει από το burnout
Ο όρος «rust-out» περιγράφει την κατάσταση όπου ένας εργαζόμενος αισθάνεται διαρκώς υποαπασχολούμενος ή πνευματικά υποκινημένος. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν κάνει τίποτα. Το άτομο μπορεί να εργάζεται κανονικά, να ολοκληρώνει τις υποχρεώσεις του και να φαίνεται απολύτως λειτουργικό, αλλά απλώς να μην τον ενδιαφέρει πια η δουλειά του.
Εδώ βρίσκεται και η βασική διαφορά από το burnout. Στο burnout, κάποιος νιώθει ότι έχει πάρα πολλά να κάνει και δεν αντέχει άλλο. Αντίθετα, στο rust-out, κάποιος έχει την αίσθηση ότι κάνει πολύ λίγα πράγματα που πραγματικά τον ενδιαφέρουν ή τον εξελίσσουν. Μπορεί να βρίσκεται καθημερινά στο γραφείο, αλλά να αισθάνεται ότι επαγγελματικά έχει σταματήσει να κινείται.
Τα σημάδια της εργασιακής στασιμότητας
Ένα από τα πρώτα σημάδια του rust-out είναι η απώλεια του ενθουσιασμού. Ο εργαζόμενος δεν προτείνει πλέον ιδέες, δεν προσφέρεται να βοηθήσει σε νέα projects και κάνει ακριβώς όσα απαιτούνται, ούτε περισσότερα ούτε λιγότερα. Η αναβλητικότητα μπορεί επίσης να γίνει καθημερινή συνήθεια.
Οι ώρες της εργασίας μοιάζουν ατελείωτες, καθώς ο εργαζόμενος περιμένει διαρκώς να έρθει η ώρα να φύγει. Οι καθημερινές εργασίες του φαίνονται μονότονες και χωρίς ιδιαίτερο νόημα. Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτεται κανείς το πρωί είναι «πόσες ώρες μένουν μέχρι να σχολάσω;», ίσως βιώνει αυτή την κατάσταση.
Απώλεια ενδιαφέροντος και αποστασιοποίηση
Κάποτε, ο εργαζόμενος μπορεί να ήθελε να μάθει περισσότερα, να δοκιμάσει κάτι καινούργιο ή να αναλάβει μια διαφορετική ευθύνη. Τώρα, όμως, δεν τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Η απώλεια της επαγγελματικής περιέργειας είναι ένα από τα πιο εύκολα σημάδια που μπορεί να προσπεραστούν.
Όταν κάποιος αισθάνεται ότι η δουλειά του δεν έχει ιδιαίτερο νόημα, μπορεί σταδιακά να αρχίσει να αποστασιοποιείται. Μικρά προβλήματα τον ενοχλούν περισσότερο, οι συνάδελφοι τον κουράζουν και ίσως σκέφτεται: «Για ποιο λόγο να προσπαθήσω περισσότερο;»
Αναγνώριση και αντιμετώπιση
Το σημαντικό, λοιπόν, είναι να αναγνωριστεί τι πραγματικά κινητοποιεί και τι αποθαρρύνει τον εργαζόμενο στη δουλειά του. Η κατανόηση αυτών των παραγόντων είναι το πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση του rust-out.
Από εκεί και πέρα, μικρές αλλαγές, νέες ευκαιρίες και διαφορετικές προκλήσεις μπορούν να κάνουν την καθημερινότητα πιο ενδιαφέρουσα και δημιουργική, βοηθώντας στην επαναφορά του ενδιαφέροντος και του ενθουσιασμού στην εργασία.
Με πληροφορίες από: in.gr