Η τοποθέτηση του κ. Λουδοβίκου Βασενχόβεν, ομότιμου καθηγητή του Μετσόβιου Πολυτεχνείου, κατά την ημερίδα που διοργάνωσε η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού με θέμα «Το μητροπολιτικό πάρκο στο Ελληνικό και οι χώροι πρασίνου στην Αθήνα», δίνει νέα διάσταση στην αντιπαράθεση για το σχεδιασμό του ΥΠΕΧΩΔΕ σχετικά με το παλιό αεροδρόμιο.
Στο ερώτημα «περισσότερο πράσινο ή περισσότερα σπίτια», ο κ. Βασενχόβεν απαντά πως το έργο του Μητροπολιτικού Πάρκου είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από τη δημιουργία ενός χώρου πρασίνου και αναψυχής. «Πρέπει να είναι ένα έργο διεθνούς προβολής. Χώρος πειραματισμού και κοινωνικής επαφής, μουσείο της φύσης, στέγη πολιτιστικών εκδηλώσεων και εμπορικών δραστηριοτήτων, χώρος έρευνας για μαθητές και φοιτητές και πηγή τεχνογνωσίας για μικρότερα ελληνικά πάρκα. Το πάρκο του Ελληνικού είναι μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χάσουμε».
Η πρόταση για ένα νέο δημόσιο χώρο στην Αθήνα βρίσκεται στον αντίποδα της μελέτης του κ. Στέφανου Μάνου. Βάσει αυτής, συστήνεται το 1/5 του πάρκου να γίνει κηπούπολη και το υπόλοιπο να οικοδομηθεί προκειμένου να εξοικονομηθούν κονδύλια για τη δημιουργία μικρότερων πάρκων μέσα στον αστικό ιστό. Πώς θα επιτευχθεί αυτό; «Μέσα από ένα πρόγραμμα εθελούσιας παραχώρησης ακινήτων. Να απαλλοτριωθούν κτίρια στο κέντρο της πόλης και στη θέση τους να γίνουν πάρκα. Την ίδια ώρα θα δεντροφυτεύσουμε τα 1.000 στρέμματα του αεροδρομίου και με την υπόλοιπη έκταση των 4.000 θα αντικαταστήσουμε ελεύθερους χώρους σε πυκνοκατοικημένες περιοχές», επισημαίνει.
«Πώς θα δημιουργήσουμε ένα πράσινο ταμείο για την Αθήνα, τσιμεντοποιώντας τους ελεύθερους χώρους της;», αναρωτιόταν στην ομιλία του ο δήμαρχος Ελληνικού, κ. Χρήστος Κορτζίδης, αντιδρώντας στην ανέγερση μιας καινούργιας πόλης 10.000 κατοίκων μέσα στην πόλη. «Το πάρκο αφορά όλους τους Αθηναίους. Κάθε στρέμμα πολεοδόμησης σε αυτό το χώρο θα αφαιρείται από το κοινό κεφάλαιο πρασίνου του λεκανοπεδίου». Η πρότασή του περιλαμβάνει ένα πάρκο υψηλής δεντροφύτευσης στο σύνολο της έκτασης του ανατολικού αερολιμένα, ανοικτό σε όλους, το οποίο θα μπορούσε να συντηρηθεί από τις εκμισθώσεις των Ολυμπιακών και Τουριστικών Ακινήτων, ύψους 20 εκ. ευρώ ετησίως.
Αντίθετα με τη «μαξιμαλιστική» διάθεση του κ. Κορτζίδη, ο κ. Ανδρέας Συμεών, μέλος της Διεθνούς Επιτροπής Πολεοδομικού Διαγωνισμού για το πάρκο του Ελληνικού, εξέφρασε τον προβληματισμό του για το κατά πόσο θα είναι μητροπολιτικό ή διαμερισματικό πάρκο, καθώς τοποθετείται στην «ουρά» της πόλης: «Θα το επισκεφθεί ο κάτοικος του Κερατσινίου ή της Κυψέλης; Αν θέλαμε ένα πάρκο με την επιτυχία του Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης θα μιλούσαμε για μια έκταση στη θέση της πλατείας Ομονοίας έως την Πατησίων».
Ο κ. Συμεών εμφανίστηκε επιφυλακτικός σχετικά με το πόσο είναι εφικτή η εφαρμογή του σχεδίου Μάνου για τους διάσπαρτους κήπους και αντιπρότεινε τα δίδυμα έργα: την ταύτιση της ανάπτυξης του πάρκου με τη δημιουργία ελεύθερων χώρων στο κέντρο, ώστε οι κάτοικοι που θα παραχωρήσουν το διαμέρισμά τους να εξαγοράσουν ένα άλλο στο Ελληνικό.
Η ιδέα του κ. Συμεών για την αξιοποίηση 2.000 στρεμμάτων στον Υμηττό και τη δημιουργία ενός συζυγούς πάρκου με αυτό του Ελληνικού βρήκε σύμφωνο τον κ. Γεράσιμο Αράπη, καθηγητή Γεωπονικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
«Πρέπει να φτιάξουμε οικολογικούς διαδρόμους και η προσέγγισή μας σε αυτό το έργο να είναι φιλοπεριβαλλοντική, όχι ανθρωποκεντρική». Εννοιες, άλλωστε, ταυτόσημες μετά τις πρόσφατες καταστροφές στο οικοσύστημα της πόλης.
πηγη: E-TIPOS