Πονοκέφαλο προκαλεί στον υπουργό Μεταφορών και τους αρμόδιους φορείς το έντονο κυκλοφοριακό πρόβλημα στο λεκανοπέδιο, τη στιγμή που όλοι συμφωνούν πως ο δακτύλιος ως μέτρο θεωρείται πλέον παρωχημένο, ενώ και η επιβολή διοδίων στο κέντρο της πρωτεύουσας δεν είναι σίγουρο πως θα φέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Αν και οι συγκοινωνιολόγοι εκτιμούν ότι την επόμενη πενταετία θα υπάρξουν οι αντικειμενικές προϋποθέσεις για τη θέσπιση -υπό προϋποθέσεις- διοδίων για τη διέλευση των Ι.Χ. από το κέντρο της Αθήνας, παράλληλα διευκρινίζουν ότι «δεν μπορεί να επιβληθούν διόδια αν προηγουμένως δεν λυθούν προβλήματα όπως είναι η παράνομη στάθμευση και η ενίσχυση των μέσων μαζικής μεταφοράς». Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η όλη συζήτηση, που άρχισε από τη σχετική αναφορά Σουφλιά στο Γενικό Χωροταξικό Σχέδιο, είναι αυτή τη στιγμή στον αέρα. «Δεν έχει γίνει καμία μελέτη για τους άξονες στους οποίους θα μπουν σταθμοί διοδίων, τις ώρες κατά τις οποίες θα ισχύουν και κατά συνέπεια δεν μπορούμε να καθορίσουμε ούτε το ύψος των διοδίων αφού δεν ξέρουμε ποιος είναι ο στόχος μας για τη μείωση της κυκλοφορίας» τονίζει ο πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων Ιωάννης Χανδάνος.
Εν τω μεταξύ, έντονες συζητήσεις προκαλεί το παράδειγμα του Λονδίνου, το οποίο εφάρμοσε τα διόδια στο κέντρο της πόλης από το 2003. Εντονες είναι οι αντιπαραθέσεις για το κατά πόσο το συγκεκριμένο μέτρο βοήθησε ή όχι στο κυκλοφοριακό πρόβλημα της βρετανικής πρωτεύουσας. Συγκεκριμένα, όταν ο δήμαρχος της πόλης εγκαινίασε το νέο σύστημα κυκλοφορίας -επιβολή διοδίων στο κέντρο σε μια ζώνη 3Χ3 χιλιόμετρα- όλοι πίστευαν ότι άρχιζε μια νέα εποχή. Πέντε σχεδόν χρόνια μετά όλοι το ξανασκέφτονται.
Ο δήμαρχος επειδή το μέτρο δεν απέδωσε οικονομικά, οι καταστηματάρχες επειδή ο τζίρος τους μειώθηκε κατά 25% και οι ιδιοκτήτες εστιατορίων, θεάτρων, αιθουσών τέχνης και άλλων κέντρων διασκέδασης επειδή βλέπουν άδεια τα τραπέζια και τις καρέκλες τους. Η μόνη πρόβλεψη που επαληθεύτηκε είναι οι άδειοι δρόμοι τις νυχτερινές ώρες και τα Σαββατοκύριακα, γεγονός όμως που οδήγησε σε αύξηση της εγκληματικότητας.
Για να αντιληφθούμε τα αποτελέσματα του λονδρέζικου πειράματος, ας υποθέσουμε ότι το μέτρο εφαρμόζεται στην Αθήνα. Σε μια περιοχή όπου ζουν και κυρίως κινούνται, διασκεδάζουν και ψωνίζουν 1,5 εκατομμύριο Αθηναίοι επιβάλλονται τσουχτερά διόδια. Ετσι, ένας καφές σε καφετέρια του κέντρου τις ώρες που σταματούν τα τρόλεϊ ή το μετρό θα στοιχίζει 150% περισσότερο, για ένα εισιτήριο κινηματογράφου ή θεάτρου ο θεατής θα πληρώνει τα διπλάσια, ενώ αυξημένο θα είναι και το κόστος των υπηρεσιών. Επίσης, πλήγμα θα δεχτεί και η νυχτερινή ζωή στο κέντρο της Αθήνας καθώς δύσκολα θα πειστούν οι κάτοικοι της πρωτεύουσας να κατέβουν βράδυ στο κέντρο με τα μέσα μεταφοράς. Αυτό ακριβώς έκαναν και οι Λονδρέζοι. Και το κάποτε γεμάτο ζωή λονδρέζικο city τώρα παρουσιάζει άλλη εικόνα. Αδειοι δρόμοι, ελάχιστα αυτοκίνητα και κέντρα διασκέδασης που κλείνουν την ώρα που σταματούν τα αστικά λεωφορεία...