Μια συντάκτρια, σε μια προσπάθεια να θεραπεύσει το νευρικό της σύστημα, αντικατέστησε το καθιερωμένο πρωινό πλύσιμο του προσώπου της με μια παγωμένη βουτιά. Η πρακτική αυτή, την οποία εφάρμοσε για δύο εβδομάδες, είχε ως στόχο τη ρύθμιση του νευρικού της συστήματος, προσφέροντας μια διαφορετική έναρξη στην ημέρα της.
Η αρχική δυσπιστία και η ανακάλυψη του νευρικού συστήματος
Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η συντάκτρια αγνοούσε τις συμβουλές που σχετίζονταν με το νευρικό σύστημα. Θεωρούσε ότι όροι όπως «αυτοφροντίδα», «ενσυνειδητότητα» και «ρύθμιση του νευρικού συστήματος» ήταν ανούσιες φράσεις, σχεδιασμένες κυρίως για να προωθήσουν την πώληση κρυστάλλων και περίπλοκων πρωτοκόλλων ευεξίας.
Ωστόσο, αφού δεν ένιωθε καλά για χρόνια, άρχισε ξαφνικά να δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για το νευρικό σύστημα. Έμαθε ότι δεν πρόκειται για μια αόριστη, αφηρημένη οντότητα, αλλά για ένα πολύπλοκο βιολογικό κέντρο ελέγχου, το οποίο διέπει τα πάντα, από την αντίδραση στο στρες μέχρι το πώς νιώθουμε στο σώμα μας.
Η μέθοδος της παγωμένης βουτιάς
Ενώ υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ηρεμήσει, τουλάχιστον εν μέρει, ένα δυσρυθμισμένο νευρικό σύστημα – από ασκήσεις αναπνοής μέχρι ολόκληρες αλλαγές στον τρόπο ζωής – ένα «κόλπο» που έχει κερδίσει έδαφος είναι η βύθιση του προσώπου σε πάγο. Αυτή η πρακτική, σύμφωνα με μελέτες, διεγείρει το πνευμονογαστρικό νεύρο, το οποίο παίζει σημαντικό ρόλο στο παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα.
Με απλά λόγια, το κρύο νερό στο πρόσωπο προκαλεί πτώση του καρδιακού ρυθμού, επιβραδύνει την αναπνοή και μετατοπίζει το σώμα από μια κατάσταση στρες σε μια πιο ήρεμη κατάσταση ανάρρωσης. Αυτή η φυσιολογική αντίδραση αποτελεί τον πυρήνα της θεραπευτικής δράσης της παγωμένης βουτιάς.
Η προσωπική εμπειρία και οι προκλήσεις
Η συντάκτρια αποφάσισε να δοκιμάσει αυτό το εργαλείο για το νευρικό της σύστημα. Το εγχείρημα δεν ήταν εύκολο, καθώς το τελευταίο πράγμα που θέλει κανείς να κάνει μόλις ξυπνήσει είναι να βυθίσει το πρόσωπό του σε μια λεκάνη με πάγο, πριν καν συνειδητοποιήσει πού βρίσκεται. Ωστόσο, αυτό ακριβώς έκανε.
Την πρώτη εβδομάδα, χρειάστηκε λίγος χρόνος για να το συνηθίσει. Κάθε πρωί, πριν από οτιδήποτε άλλο, γέμιζε ένα μπολ με παγάκια και φιλτραρισμένο νερό από το ψυγείο, πριν βυθίσει το πρόσωπό της για περίπου 15 δευτερόλεπτα, το οποίο είναι το συνιστώμενο χρονικό διάστημα. Αυτό αποδείχθηκε πιο δύσκολο από ό,τι φανταζόταν, καθώς κάθε φορά που βουτούσε το πρόσωπό της, ήθελε να το βγάλει αμέσως έξω, μη συνηθισμένη στην αίσθηση του να κρατάει την αναπνοή της κάτω από το νερό.
Τα αποτελέσματα και η αίσθηση ηρεμίας
Ένα πράγμα που παρατήρησε, ωστόσο, ήταν ότι μετά από λίγα δευτερόλεπτα, η διαδικασία γινόταν πιο εύκολη. Στη συνέχεια, το σώμα της άρχισε να χαλαρώνει. Περιέγραψε την αίσθηση ως αρκετά περίεργη – όχι την πλήρη έκκριση ντοπαμίνης που μπορεί να λαμβάνει κανείς από μια κρύα βουτιά, αλλά περισσότερο σαν μια σιωπηλή, εξαπλούμενη αίσθηση ηρεμίας.
Συχνά ξυπνούσε νιώθοντας άγχος, σκανάροντας εσωτερικά τη λίστα υποχρεώσεών της και ελέγχοντας μηνύματα, με την κορτιζόλη να την τραντάζει από το κρεβάτι και να ξεκινά την ημέρα της. Το παγωμένο νερό έσπασε αυτό το μοτίβο και, μέχρι το τρίτο ή τέταρτο πρωινό, το περίμενε με ανυπομονησία. Η ρουτίνα ήταν απλή: ξύπνα, κάνε βουτιά και είσαι έτοιμη για την ημέρα.
Με πληροφορίες από: vogue.gr