Μια νέα θεατρική παραγωγή, με τίτλο «Σκέφτομαι δυνατά» του Florian Zeller, έκανε την πρεμιέρα της στο θέατρο Μικρό Παλλάς την Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026. Η παράσταση, η οποία ανεβαίνει στο θέατρο Παλλάς, παρουσιάζεται με έναν εκλεκτό θίασο ηθοποιών, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Θοδωρή Αθερίδη. Το έργο προσκαλεί το κοινό να εξερευνήσει τις ανείπωτες σκέψεις και τις κρυφές πτυχές των ανθρώπινων σχέσεων.
Η υπόθεση του έργου και οι κρυφές σκέψεις
Η κεντρική ιδέα της παράστασης «Σκέφτομαι δυνατά» περιστρέφεται γύρω από δύο φιλικά ζευγάρια. Οι χαρακτήρες περιγράφονται ως απλοί, ευγενικοί και άνετοι άνθρωποι, τουλάχιστον όταν εκφράζονται φωναχτά. Ωστόσο, το έργο εστιάζει στο τι συμβαίνει όταν αυτοί οι άνθρωποι σκέφτονται, αποκαλύπτοντας τις εσωτερικές τους διεργασίες που ακούγονται μόνο από τους θεατές.
Αυτή η διάσταση της υπόθεσης δημιουργεί ένα ενδιαφέρον παιχνίδι μεταξύ του φαινομενικού και του πραγματικού. Η πηγή αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «το νερό σαν νερό, γίνεται καθρέφτης, αλλά κάτω από την επιφάνειά του μπορείς να διακρίνεις τον βυθό», υποδηλώνοντας την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων και την ύπαρξη κρυφών επιπέδων κάτω από την επιφάνεια των λέξεων.
Ο θίασος και οι ρόλοι
Στην παράσταση «Σκέφτομαι δυνατά», οι ηθοποιοί που ενσαρκώνουν τους βασικούς ρόλους και σκέφτονται δυνατά επί σκηνής είναι ο Θοδωρής Αθερίδης, η Εβελίνα Παπούλια, ο Τόνυ Δημητρίου και η Θάλεια Παπακώστα. Οι τέσσερις ηθοποιοί φέρνουν στη ζωή τους χαρακτήρες μέσα σε ένα σκηνικό που παραπέμπει σε ένα σπίτι «σαν όλα τα σπίτια», αναδεικνύοντας σχέσεις «σαν όλους τους ανθρώπους, σαν όλες τις σχέσεις».
Η παρουσία του Θοδωρή Αθερίδη δεν περιορίζεται μόνο στη σκηνοθεσία, αλλά επεκτείνεται και στην ερμηνεία ενός εκ των πρωταγωνιστικών ρόλων, προσδίδοντας μια διπλή ιδιότητα στο ανέβασμα του έργου. Η χημεία μεταξύ των ηθοποιών αναμένεται να αναδείξει τις λεπτές αποχρώσεις των εσωτερικών διαλόγων και των εξωτερικών αλληλεπιδράσεων.
Η σκηνοθετική προσέγγιση του Θοδωρή Αθερίδη
Τη σκηνοθεσία της παράστασης «Σκέφτομαι δυνατά» έχει αναλάβει ο Θοδωρής Αθερίδης. Η προσέγγισή του στο έργο του Florian Zeller εστιάζει στην αποκάλυψη των εσωτερικών κόσμων των χαρακτήρων, φέρνοντας στο φως τις σκέψεις που συνήθως παραμένουν ανείπωτες. Η σκηνοθετική του ματιά επιδιώκει να αναδείξει το χάσμα μεταξύ αυτών που λέγονται και αυτών που πραγματικά σκέφτονται οι άνθρωποι.
Ο σκηνοθέτης καλεί το κοινό να γίνει μάρτυρας αυτών των «δυνατών σκέψεων», δημιουργώντας μια μοναδική θεατρική εμπειρία. Η επιλογή του να συμμετέχει και ως ηθοποιός ενισχύει την άμεση σύνδεσή του με το υλικό και την ερμηνεία της κεντρικής ιδέας του έργου.
Το ερώτημα της ταυτότητας
Μετά το τέλος της παράστασης, όταν τα φώτα σβήνουν, το έργο αφήνει ένα κεντρικό ερώτημα να αιωρείται στην ατμόσφαιρα: «Ποιος είμαι;». Αυτό το ερώτημα διασπάται σε τρία επιμέρους σκέλη, που αφορούν τις δηλώσεις, τις σκέψεις και τις πράξεις του ατόμου. «Αυτά που λέω… Αυτά που σκέφτομαι… Αυτά που κάνω;» είναι οι προβληματισμοί που καλούνται να αντιμετωπίσουν τόσο οι χαρακτήρες όσο και οι θεατές.
Η παράσταση του Florian Zeller, μέσα από την ελληνική της μεταφορά, προσφέρει μια βαθιά εξερεύνηση της ανθρώπινης ταυτότητας και της αυθεντικότητας. Η διεύθυνση καλλιτεχνικού προγραμματισμού και επικοινωνίας της παραγωγής έχει ανατεθεί στην Ελίνα Λαζαρίδου, η οποία συνέβαλε στην προβολή και οργάνωση του θεατρικού αυτού γεγονότος.
Με πληροφορίες από: Newsit