Οι Μιχάλης Ρέππας και Θανάσης Παπαθανασίου, δύο αναγνωρισμένοι δημιουργοί στον χώρο του θεάτρου και του κινηματογράφου, συζήτησαν πρόσφατα για την αντιμετώπιση που έτυχαν οι ταινίες τους από τους κριτικούς. Οι δηλώσεις τους έγιναν στο πλαίσιο της εκπομπής της Ναταλίας Γερμανού, όπου αναφέρθηκαν εκτενώς στην εμπειρία τους με τις κριτικές που έχουν διαβάσει για τα κινηματογραφικά τους έργα, φέρνοντας στο φως τις προκλήσεις που αντιμετώπισαν στην πορεία τους.
Η υποδοχή του «Safe Sex» στον κινηματογράφο
Ο Μιχάλης Ρέππας περιέγραψε με έντονο τρόπο την περίοδο κατά την οποία κυκλοφόρησε η ταινία τους «Safe Sex». Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε, «Στο σινεμά θεωρηθήκαμε σαν πανούκλα όταν κάναμε το “Safe Sex”». Αυτή η φράση υποδηλώνει την εξαιρετικά αρνητική υποδοχή που έλαβε η συγκεκριμένη κινηματογραφική παραγωγή από την κριτική κοινότητα, τονίζοντας το μέγεθος της απόρριψης που βίωσαν οι δημιουργοί.
Ο ίδιος συμπλήρωσε ότι η αντίδραση των εφημερίδων ήταν άμεση και σκληρή, με τις κριτικές να είναι ιδιαίτερα δυσμενείς. «Όταν βγήκε η ταινία μας, όλες οι εφημερίδες μας περίμεναν και μας έβαζαν μαύρο τετραγωνάκι», ανέφερε ο Μιχάλης Ρέππας, περιγράφοντας το κλίμα της εποχής και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν από τα μέσα ενημέρωσης, γεγονός που άφησε το στίγμα του στην πορεία της ταινίας.
Σχεδόν καθολικά αρνητικές κριτικές για τέσσερις ταινίες
Πέρα από την περίπτωση του «Safe Sex», ο Μιχάλης Ρέππας τόνισε ότι η αρνητική κριτική δεν περιορίστηκε σε μία μόνο ταινία τους, αλλά αποτέλεσε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, «Και στις 4 ταινίες μας οι κριτικές είναι μπλοκ και αρνητικές». Αυτή η δήλωση αποκαλύπτει μια σταθερή τάση στην κριτική αποτίμηση του συνόλου του κινηματογραφικού τους έργου, υποδεικνύοντας μια γενικότερη δυσπιστία ή απόρριψη από τους κριτικούς.
Μάλιστα, ο ίδιος υπολόγισε το ποσοστό των αρνητικών κριτικών σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο, δίνοντας μια σαφή εικόνα της έκτασης του φαινομένου. Όπως ανέφερε, «Ένα 10% να μην είναι αρνητικό», υποδεικνύοντας ότι η συντριπτική πλειοψηφία των κριτικών που έλαβαν ήταν αρνητικού περιεχομένου, αφήνοντας ελάχιστο περιθώριο για θετικές αξιολογήσεις και αναγνώριση του έργου τους.
Η κριτική για τους «τηλεοπτικούς ηθοποιούς»
Ο Θανάσης Παπαθανασίου, από την πλευρά του, εστίασε σε ένα συγκεκριμένο σημείο της κριτικής που δέχτηκαν για το «Safe Sex», το οποίο αφορούσε τη συμμετοχή των ηθοποιών. Όπως εξήγησε, «Στο “Safe Sex” μας κατηγορούσαν ότι παίζουν τηλεοπτικοί ηθοποιοί, λες και ήταν μιάσματα αυτοί που έπαιζαν τότε στην τηλεόραση». Αυτή η κατηγορία φανερώνει μια προκατάληψη που υπήρχε τότε απέναντι σε ηθοποιούς που προέρχονταν από την τηλεόραση, θεωρώντας τους ίσως λιγότερο «κινηματογραφικούς» ή αξιόλογους για τη μεγάλη οθόνη.
Ο Θανάσης Παπαθανασίου σχολίασε τη διαφορά με το σήμερα, σημειώνοντας μια σημαντική αλλαγή στην αντιμετώπιση των ηθοποιών. «Τώρα παίζουν όλοι και καλά κάνουν», δήλωσε, αναδεικνύοντας μια πιο ανοιχτή και λιγότερο προκατειλημμένη στάση στην επαγγελματική πορεία των ηθοποιών, οι οποίοι πλέον μπορούν να δραστηριοποιούνται σε διαφορετικά μέσα χωρίς να δέχονται ανάλογες επικρίσεις.
Οι δημιουργοί και οι ηθοποιοί: Μια σύγκριση εποχών
Συνεχίζοντας την ανάλυσή του για τις διαφορές στην κριτική και τη στάση των δημιουργών, ο Θανάσης Παπαθανασίου ανέφερε ότι «Από τη μεριά των δημιουργών είναι πιο ακομπλεξάριστοι και αυτοί που κάμουν ταινίες και τις κρίνουν. Τότε ήταν διαφορετικά». Αυτό υποδηλώνει μια εξέλιξη στον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι κινηματογραφικές παραγωγές και οι συντελεστές τους, με μια πιο ελεύθερη και λιγότερο δογματική προσέγγιση από τους ίδιους τους δημιουργούς και τους κριτικούς.
Για να ενισχύσει το επιχείρημά του σχετικά με τους «τηλεοπτικούς ηθοποιούς» και την τότε αντίληψη, ο Θανάσης Παπαθανασίου έφερε ως παραδείγματα γνωστά ονόματα του χώρου. «Ο Γιάννης Μπέζος ή η Άννα Παναγιωτοπούλου ήταν τηλεοπτικοί ηθοποιοί», δήλωσε, υπογραμμίζοντας ότι ακόμα και καταξιωμένοι καλλιτέχνες της εποχής θεωρούνταν πρωτίστως «τηλεοπτικοί» και αυτό αποτελούσε σημείο κριτικής για τη συμμετοχή τους σε κινηματογραφικές παραγωγές, κάτι που σήμερα έχει αλλάξει σημαντικά.
Με πληροφορίες από: Topontiki