Ο συνθέτης Δημήτρης Κατής, γνωστός για το έργο του με τους «Εξόριστους», συνεχίζει να δημιουργεί μουσική και κινηματογραφικές εικόνες, κινούμενος μεταξύ Ελλάδας και Αμερικής. Οι «Εξόριστοι» αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της δημιουργικής του διαδρομής, όχι όμως το μοναδικό. Η προσέγγισή του στη μουσική χαρακτηρίζεται από γενναιότητα και άγνοια κινδύνου, κάνοντας αυτό που αγαπά χωρίς να υπολογίζει εμπορικές συνταγές. Πρόσφατα, ο συνθέτης ολοκλήρωσε μια ηχογράφηση με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ στην Πάρο.
Η απρόσμενη επιτυχία των Εξόριστων
Το 1989, οι «Εξόριστοι» κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους, ομώνυμο δίσκο, ο οποίος κατάφερε να φτάσει σε πλατινένιες πωλήσεις. Αυτό συνέβη σε μια εποχή που το ελληνικό heavy metal δεν θεωρούνταν ακριβώς mainstream είδος μουσικής. Ο ίδιος ο Δημήτρης Κατής δήλωσε ότι σε καμία περίπτωση δεν περίμενε αυτή την τόσο μεγάλη εμπορική επιτυχία, η οποία περιλάμβανε δύο χρυσούς και πλατινένιες πωλήσεις.
Παρόλο που η απήχηση ήταν απρόσμενη, ο συνθέτης γνώριζε από την αρχή ότι αυτό που δημιουργούσαν ήταν κάτι διαφορετικό και με δική του ταυτότητα. Μια heavy metal μπαλάντα από τον δίσκο τους, με τους στίχους «κάνω μια ευχή ξανά να `ρθεις. Αν μ' αναζητήσεις, θα με βρείς..», κατάφερε να μπει σε όλες τις κασέτες των εφήβων της εποχής. Τα χρόνια πέρασαν, οι έφηβοι των 80s μεγάλωσαν, και ακόμα περισσότεροι έφηβοι κάθε εποχής συνεχίζουν να ακολουθούν φανατικά τον Δημήτρη Κατή σε κάθε του συναυλία.
Πολυδιάστατες μουσικές επιρροές
Ο Δημήτρης Κατής είχε ήδη κλασική μουσική παιδεία, γεγονός που επηρέασε βαθιά τον ήχο των «Εξόριστων». Παράλληλα με την αγάπη του για τη ροκ μουσική, είχε μέσα του επιρροές από την κλασική, την αναγεννησιακή, τη μπαρόκ και τη μεσαιωνική μουσική. Όλα αυτά τα διαφορετικά στοιχεία ενώθηκαν φυσικά στη μουσική των «Εξόριστων», δημιουργώντας ένα μοναδικό αποτέλεσμα.
Εκτός από τις ευρωπαϊκές επιρροές, υπήρχαν και στοιχεία από την αμερικανική μουσική. Ωστόσο, ο βασικός χαρακτήρας της μουσικής τους, σύμφωνα με τον ίδιο τον συνθέτη, ήταν περισσότερο ευρωπαϊκός και αρκετά ελληνικός. Αυτή η σύνθεση διαφορετικών μουσικών κόσμων συνέβαλε στη διαμόρφωση ενός ήχου που ξεχώρισε στο ελληνικό μουσικό τοπίο.
Η άρνηση των μουσικών ταμπελών
Ο Δημήτρης Κατής δεν αισθάνθηκε ποτέ ιδιαίτερα άνετα με τις μουσικές ταμπέλες. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, δεν έλεγε «παίζω metal» ή «παίζω αυτό ή εκείνο». Αν έπρεπε οπωσδήποτε να χρησιμοποιήσει μια λέξη για να περιγράψει τη μουσική τους, θα έλεγε απλώς «ροκ».
Ωστόσο, διευκρίνισε ότι επρόκειτο για ένα ροκ με «επικότητα», μελωδία και αρκετά διαφορετικές μουσικές αναφορές. Αυτή η προσέγγιση υπογραμμίζει την ανεξάρτητη φύση της δημιουργίας του και την άρνησή του να περιοριστεί σε προκαθορισμένα μουσικά είδη, επιτρέποντας στη μουσική να εκφραστεί ελεύθερα.
Η αυθεντικότητα ως κινητήριος δύναμη
Ο συνθέτης τόνισε ότι δεν ξεκίνησε τη δημιουργία με τη σκέψη «θα κάνω κάτι διαφορετικό για να ξεχωρίσω». Αντιθέτως, η μουσική του προέκυπτε φυσικά, ως αποτέλεσμα των ακουσμάτων του, της μουσικής παιδείας του και κυρίως αυτών που αγαπούσε εκείνη την εποχή. Αυτή η αυθεντικότητα αποτέλεσε τον πυρήνα της δημιουργικής του διαδικασίας.
Ο Δημήτρης Κατής υπογράμμισε επίσης ότι το αν κάτι είναι mainstream ή όχι είναι τελικά σχετικό. Κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες, ακόμη και κάτι που θεωρείται δύσκολο ή έξω από τη μόδα μπορεί να φτάσει σε ένα πολύ μεγάλο κοινό. Αυτό ακριβώς συνέβη και με τους «Εξόριστους», των οποίων την επιτυχία σε τέτοιο μέγεθος δεν την περίμενε, αλλά γνώριζε πως είχαν στα χέρια τους κάτι με τη δική του ταυτότητα.
Με πληροφορίες από: Reader