Η παράσταση «Οι σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας» του Λούκας Μπαίρφους, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη, επιστρέφει στη σκηνή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. Είκοσι χρόνια μετά την πρώτη της παρουσίαση, το έργο αναβιώνει με τη Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη στον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ντόρας και την Αλεξάνδρα Αϊδίνη στον ρόλο της μητέρας.
Η επιστροφή μιας παράστασης
Το Θέατρο του Νέου Κόσμου φιλοξενεί ξανά το έργο του Ελβετού δραματουργού Λούκας Μπαίρφους, «Οι σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας». Η παράσταση αυτή είχε παρουσιαστεί για πρώτη φορά πριν από δύο δεκαετίες, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη.
Η επανεκτέλεση του έργου σηματοδοτεί την επιστροφή μιας θεατρικής δημιουργίας που εξετάζει με αιχμηρότητα και σκοτεινό χιούμορ θέματα κοινωνικής ανοχής και σχέσεων εξουσίας εντός της οικογένειας, διατηρώντας την επικαιρότητά της.
Η υπόθεση και ο πρωταγωνιστικός ρόλος
Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται η Ντόρα, ένας χαρακτήρας που περιγράφεται ως «διαφορετικός». Η Ντόρα εμπλέκεται, χωρίς να το γνωρίζει, σε μία κατάσταση που μοιάζει με πείραμα, όταν οι γονείς της και ο γιατρός της αποφασίζουν να διακόψουν τα ψυχοφάρμακα που την κρατούσαν σε καταστολή.
Απελευθερωμένη από αυτόν τον εγκλεισμό, η Ντόρα έρχεται σε επαφή με την επιθυμία και τη σεξουαλικότητά της. Τον κεντρικό αυτό ρόλο υποδύεται η Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη, ενώ η Αλεξάνδρα Αϊδίνη ενσαρκώνει τον ρόλο της μητέρας.
Κοινωνικές συμβάσεις και διλήμματα
Η συμπεριφορά της Ντόρας, μετά τη διακοπή των φαρμάκων, δεν υπακούει στις καθιερωμένες κοινωνικές συμβάσεις. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να φέρει σε αμηχανία τους πάντες γύρω της, μετατρέποντας την ίδια σύντομα σε ένα «πρόβλημα» για το περιβάλλον της.
Το έργο θέτει δύσκολα και επίμονα ερωτήματα σχετικά με τα όρια της προστασίας και της ελευθερίας. Αναρωτιέται ποιος μπορεί να θέσει αυτά τα όρια και με ποιο δικαίωμα, αναδεικνύοντας τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η κοινωνία απέναντι στη διαφορετικότητα.
Η ματιά του δραματουργού και του σκηνοθέτη
Ο Ελβετός δραματουργός Λούκας Μπαίρφους, μέσα από το έργο του, εξετάζει τα όρια της κοινωνικής ανοχής. Επίσης, αναλύει τις σχέσεις εξουσίας που αναπτύσσονται μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον, χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό αιχμηρότητας και σκοτεινού χιούμορ.
Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, με τη σκηνοθετική του προσέγγιση, προτείνει μια σύγχρονη ανάγνωση του έργου. Η διεισδυτική του ματιά και η σκηνική του ακρίβεια φωτίζουν τόσο την ευάλωτη πλευρά των προσώπων όσο και τις οδυνηρές αντιφάσεις τους, προσφέροντας μια βαθιά ερμηνεία των χαρακτήρων.
Μια κοινωνία απέναντι στη διαφορετικότητα
Το έργο φέρνει τους θεατές αντιμέτωπους με τα διλήμματα μιας κοινωνίας που επιθυμεί να αυτοπροσδιορίζεται ως προοδευτική. Ωστόσο, αυτή η κοινωνία δοκιμάζεται έντονα όταν έρχεται αντιμέτωπη με τη διαφορετικότητα, καθώς δεν παρέχει εύκολες απαντήσεις στα ερωτήματα που ανακύπτουν.
Μέσα από την ιστορία της Ντόρας, ο Λούκας Μπαίρφους και ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης καλούν το κοινό να αναλογιστεί τις δικές του αντιλήψεις και τα όρια της αποδοχής, χωρίς να προσφέρουν απλουστευτικές λύσεις.
Με πληροφορίες από: Topontiki