Κόσμος

Διαφορετικές στρατηγικές και οικονομικά συμφέροντα στην ευρωατλαντική συζήτηση για την Ουκρανία

Newsroom
21-11-26

Η διαπραγμάτευση για την ειρήνη στην Ουκρανία εξελίσσεται σε μια ευρύτερη αναμέτρηση για την οικονομική και γεωπολιτική κυριαρχία στην Ευρώπη. Αυτή η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία μετά την τριμερή συνάντηση Τραμπ, Πούτιν και Σι στην Κίνα, καθώς και την κινητοποίηση των Ευρωπαίων στο Βερολίνο. Πίσω από την υποτιθέμενη ευρωατλαντική ενότητα, αναδεικνύονται διαφορετικές στρατηγικές επιδιώξεις, ανταγωνιστικά οικονομικά συμφέροντα και μια βαθύτερη διαφωνία σχετικά με τη θέση της Ρωσίας στη μεταπολεμική ευρωπαϊκή τάξη.

Η ευρωπαϊκή κινητοποίηση και οι ανησυχίες

Στις 19 Νοεμβρίου, μια συνάντηση στο Βερολίνο πραγματοποιήθηκε υπό τη σκιά της τριμερούς συνάντησης μεταξύ Σι, Πούτιν και Τραμπ. Όπως μετέδωσε το Reuters, οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι επέμειναν ότι το μέλλον της ευρωπαϊκής ασφάλειας δεν μπορεί να αποφασιστεί χωρίς τη δική τους συμμετοχή.

Η ανησυχία των Ευρωπαίων δεν περιορίζεται μόνο στο ενδεχόμενο μιας δυσμενούς συμφωνίας για την Ουκρανία. Επεκτείνεται και στην πιθανότητα η Ουάσιγκτον να αναδιαμορφώσει τις σχέσεις της με τη Μόσχα, παρακάμπτοντας τους παραδοσιακούς Ευρωπαίους συμμάχους της.

Η στρατηγική του Τραμπ και οι οικονομικές διαστάσεις

Η πολιτική που φαίνεται να ακολουθεί ο Τραμπ αντιμετωπίζει τη διευθέτηση του ουκρανικού ζητήματος ως μέρος μιας ευρύτερης συναλλαγής με τη Ρωσία. Στο τραπέζι των συζητήσεων δεν βρίσκονται μόνο τα εδάφη και οι εγγυήσεις ασφαλείας, αλλά και κρίσιμα θέματα όπως η ενέργεια, οι κυρώσεις, οι επενδύσεις και η μελλοντική οικονομική συνεργασία.

Στις 8 Οκτωβρίου, το Reuters αποκάλυψε ότι Αμερικανοί και Ρώσοι αξιωματούχοι εξέτασαν το ενδεχόμενο συμμετοχής αμερικανικών επενδυτών στους αγωγούς Nord Stream. Επιπλέον, συζητήθηκαν πιθανές συναλλαγές που αφορούν περιουσιακά στοιχεία της Lukoil.

Στις διερευνητικές αυτές επαφές εμφανίζονται ο Τζάρεντ Κούσνερ και ο Ρώσος διαπραγματευτής Κίριλ Ντμίτριεφ. Οι συζητήσεις αυτές, αν και δεν αποτελούν ολοκληρωμένες συμφωνίες, αποκαλύπτουν μια διαφορετική οικονομική προσέγγιση στο ζήτημα.

Αντίρροπα συμφέροντα στις Ηνωμένες Πολιτείες

Απέναντι σε αυτή την προοπτική της επαναπροσέγγισης με τη Ρωσία, υπάρχουν ισχυρά συμφέροντα που έχουν επενδύσει στη μακροχρόνια ενεργειακή και στρατιωτική αποσύνδεση της Ευρώπης από τη Ρωσία. Αυτά τα συμφέροντα διαμορφώνουν ένα αντίθετο πλαίσιο στην αμερικανική πολιτική σκηνή.

Η σύγκρουση αυτή δεν περιορίζεται στο σχήμα «ΗΠΑ εναντίον Ευρώπης», αλλά διαπερνά την ίδια την αμερικανική πολιτική και οικονομική ελίτ. Ταυτόχρονα, διαφορετικά συμφέροντα αντιπαρατίθενται και στο εσωτερικό των ευρωπαϊκών οικονομιών.

Οι οικονομικές αυτές αντιθέσεις δεν αντιστοιχούν αυτομάτως σε δύο οργανωμένα πολιτικά στρατόπεδα. Ωστόσο, εξηγούν γιατί η επαναπροσέγγιση με τη Ρωσία δεν έχει το ίδιο οικονομικό νόημα για όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και χώρες.

Στην πολιτική σκηνή των Ηνωμένων Πολιτειών, οι αντιρρήσεις σε ορισμένες επιλογές του Τραμπ εκδηλώνονται και από Ρεπουμπλικανούς. Αυτοί οι Ρεπουμπλικανοί υποστηρίζουν αυστηρότερες κυρώσεις κατά της Ρωσίας και μια ισχυρότερη αμερικανική δέσμευση στην ευρωπαϊκή ασφάλεια, αναδεικνύοντας τις εσωτερικές διαφωνίες.

Η μάχη για τον έλεγχο της Ευρώπης την επόμενη ημέρα

Η διαπραγμάτευση για την ειρήνη στην Ουκρανία αποτελεί ταυτόχρονα μια αναμέτρηση για την οικονομική και γεωπολιτική κυριαρχία στην Ευρώπη την επόμενη ημέρα. Το ερώτημα ποιος φοβάται περισσότερο το τέλος του πολέμου και ποιος τους όρους της ειρήνης παραμένει ανοιχτό.

Η βαθύτερη διαφωνία αφορά τη θέση της Ρωσίας στη μεταπολεμική ευρωπαϊκή τάξη, ένα ζήτημα που αναδεικνύει τους ανταγωνισμούς πίσω από τις διαπραγματεύσεις. Η σύγκρουση δεν περιορίζεται σε έναν απλό διαχωρισμό ΗΠΑ και Ευρώπης, αλλά έχει πολλαπλές διαστάσεις και εσωτερικές αντιθέσεις.

Με πληροφορίες από: Topontiki