Η τριμερής συνάντηση των Ντόναλντ Τραμπ, Σι Τζινπίνγκ και Βλαντιμίρ Πούτιν στη Σενζέν, αν και πλούσια σε συμβολισμούς, απέχει πολύ από μια «νέα Γιάλτα» του 21ου αιώνα. Ο Θόδωρος Τσίκας, επικεφαλής του Προγράμματος Θεωρίας και Πρακτικής των Διεθνών Σχέσεων στο Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (ΙΔΟΣ), μίλησε στο Liberal και την Ευαγγελία Μπίφη για την ουσία της συνάντησης και τις επιμέρους συνεννοήσεις των τριών ηγετών.
Οι επιδιώξεις των ηγετών
Σύμφωνα με τον Θόδωρο Τσίκα, κάθε ηγέτης είχε τις δικές του επιδιώξεις από την τριμερή συνάντηση. Ο Ντόναλντ Τραμπ θέλησε να δείξει τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων ότι διατηρεί την ισχύ του, παρά τη βαρύτατη ήττα που υπέστη στις ενδιάμεσες εκλογές. Από την πλευρά του, ο Σι Τζινπίνγκ φιλοξένησε με επιδέξιο τρόπο την τριμερή στην πόλη της Σενζέν, η οποία συμπυκνώνει την τεχνολογική άνοδο της Κίνας.
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν, όπως αναφέρει ο κ. Τσίκας, ήταν αυτός που αποκόμισε τα περισσότερα σε επικοινωνιακό επίπεδο. Εμφανίστηκε ως ισότιμος συνομιλητής των προέδρων των ΗΠΑ και της Κίνας, ενισχύοντας την εικόνα του στη διεθνή σκηνή.
Γιατί όχι «νέα Γιάλτα»
Παρά τις χειραψίες στη Σενζέν, ο Θόδωρος Τσίκας υπογραμμίζει ότι η απόσταση από μια «νέα Γιάλτα» είναι μεγάλη. Ενώ ο Πούτιν επιδιώκει μια μοιρασιά του κόσμου σε σφαίρες επιρροής, και ο Τραμπ θα μπορούσε να το δεχθεί υπό την προϋπόθεση αναγνώρισης μιας μεγαλύτερης αμερικανικής σφαίρας, η σημερινή κατάσταση διαφέρει σημαντικά από το 1945.
Το 2026 δεν είναι το 1945, όταν η Ευρώπη ήταν κατεστραμμένη από τον πόλεμο και οι κρατικοί μηχανισμοί διαλυμένοι, κάτι που την οδήγησε να ακολουθήσει τις αποφάσεις της Γιάλτας. Σήμερα, η ισχύς κατανέμεται σε πολύ περισσότερες χώρες και οι οικονομίες τους αλληλεξαρτώνται. Ο κ. Τσίκας αναρωτιέται ποιος θα έπειθε την Πολωνία να δεχθεί ρωσική κηδεμονία ή την Ιαπωνία και την Ινδία να αναγνωρίσουν κινεζική πρωτοκαθεδρία.
Η Κίνα, με τις φιλοδοξίες της να εκτείνονται «πέρα από μια γωνιά του κόσμου», επιθυμεί να εμφανίζεται ως υπερασπιστής των χωρών του Νότου. Η οικονομική της ισχύς προέρχεται από τις εξαγωγές, γεγονός που την κάνει να συνυπολογίζει σοβαρά το ευρωπαϊκό «όπλο» της πρόσβασης των κινεζικών προϊόντων στην κοινοτική αγορά.
Το μήνυμα της Ευρώπης και το Ουκρανικό
Το μήνυμα των Ευρωπαίων προς τον Τραμπ και τον Πούτιν ήρθε από τη σύνοδο του Βερολίνου. Ξεκαθαρίστηκε ότι το Ουκρανικό δεν μπορεί να λυθεί ερήμην του Κιέβου, ούτε μπορεί το Κρεμλίνο να υπαγορεύσει στους Ευρωπαίους τους όρους της ασφάλειάς τους.
Στις δηλώσεις του Ρώσου προέδρου μετά την τριμερή της Σενζέν, ο Θόδωρος Τσίκας διακρίνει μια επιστροφή στο σκηνικό της Αλάσκας. Ο Πούτιν καλεί το Κίεβο και τους Ευρωπαίους να αποδεχθούν «συμβιβασμούς», τους οποίους ο ίδιος αφήνει να εννοηθεί ότι έχει ήδη συμφωνήσει με τον Τραμπ. Ωστόσο, τι ακριβώς ειπώθηκε από τον Αμερικανό πρόεδρο παραμένει άγνωστο. Η σαφής επιδίωξη του Πούτιν είναι να γυρίσει, μέσω της διαπραγμάτευσης.
Με πληροφορίες από: liberal.gr