Μια νέα υπόθεση εργασίας αναφορικά με το πολιτικό μέλλον της Τουρκίας και τη διαδοχή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξετάζεται, εστιάζοντας σε ένα σενάριο που εκτείνεται έως το 2033. Το σενάριο αυτό προβλέπει την επανεκλογή του νυν Προέδρου το 2028 και την προετοιμασία μιας ελεγχόμενης μεταβίβασης εξουσίας στον Εκρέμ Ιμάμογλου. Παρότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να επιβεβαιώνουν μια τέτοια συνεννόηση, η υπόθεση αυτή φωτίζει μια διαφορετική διάσταση του ζητήματος της διαδοχής στην Τουρκία.
Οι συνήθεις υποψήφιοι για τη διαδοχή
Η συζήτηση γύρω από την επόμενη ημέρα στην τουρκική πολιτική σκηνή, μετά την αποχώρηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επικεντρώνεται συχνά σε πρόσωπα που προέρχονται από το εσωτερικό του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP). Ονόματα όπως του υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, έχουν αναφερθεί επανειλημμένα σε σχετικές αναλύσεις. Επίσης, ο γιος του Προέδρου, Μπιλάλ Ερντογάν, και ο γαμπρός του, Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ, έχουν εμφανιστεί συχνά στις συζητήσεις για πιθανούς διαδόχους.
Αυτές οι αναλύσεις συνήθως προϋποθέτουν ότι ο διάδοχος θα είναι ένα πρόσωπο της απόλυτης επιλογής και εμπιστοσύνης του νυν Προέδρου, ικανό να διατηρήσει την πολιτική του κληρονομιά και το σύστημα που έχει οικοδομήσει κατά τη διάρκεια της μακράς του θητείας στην εξουσία.
Το υποθετικό σενάριο με τον Ιμάμογλου
Ωστόσο, υπάρχει και ένα διαφορετικό σενάριο, το οποίο χαρακτηρίζεται ως πολιτικά πιο σύνθετο και σαφώς περισσότερο υποθετικό. Αυτό το σενάριο εξετάζει την πιθανότητα ο ίδιος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αφού εξασφαλίσει μία ακόμη προεδρική θητεία, να επιδιώξει τελικά να παραδώσει την εξουσία όχι σε ένα πρόσωπο από τον στενό του κύκλο, αλλά στον Εκρέμ Ιμάμογλου.
Μια τέτοια μεταβίβαση θα γινόταν υπό συγκεκριμένους όρους, οι οποίοι θα είχαν ως στόχο να διασφαλίσουν τη συνέχεια του συστήματος που έχει διαμορφώσει ο Ερντογάν. Η υπόθεση αυτή, αν και δεν υποστηρίζεται από συγκεκριμένα στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι έχει συζητηθεί ή συμφωνηθεί, αξίζει να εξεταστεί ως μια πιθανή εξέλιξη.
Η συνταγματική οδός για το 2028
Το πρώτο βήμα για την υλοποίηση αυτού του σεναρίου αφορά την επανεκλογή του Ερντογάν στις προεδρικές εκλογές του 2028. Αυτό καθίσταται δυνατό μέσω του άρθρου 116 του τουρκικού Συντάγματος. Η συγκεκριμένη διάταξη προβλέπει ότι, εάν η Εθνοσυνέλευση αποφασίσει, με πλειοψηφία τριών πέμπτων των μελών της, την ανανέωση των εκλογών κατά τη δεύτερη προεδρική θητεία, ο Πρόεδρος μπορεί να είναι εκ νέου υποψήφιος.
Αυτή η συνταγματική οδός έχει ήδη εισέλθει στη δημόσια πολιτική συζήτηση στην Τουρκία. Ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, πολιτικός παράγοντας, έχει υποστηρίξει την αναγκαιότητα μιας σχετικής κοινοβουλευτικής απόφασης, προκειμένου να καταστεί εφικτή μια νέα υποψηφιότητα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το 2028. Έτσι, το πρώτο σκέλος της υπόθεσης εργασίας είναι σαφές: ο Ερντογάν επιδιώκει και εξασφαλίζει μια νέα θητεία.
Προετοιμασία της επόμενης ημέρας έως το 2033
Η εξασφάλιση μιας νέας προεδρικής θητείας, η οποία θα εκτείνεται χρονικά έως το 2033, δεν θα αποτελούσε απλώς μια παράταση της προσωπικής εξουσίας του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Σύμφωνα με την υπόθεση εργασίας, αυτή η περίοδος θα μπορούσε, υπό προϋποθέσεις, να λειτουργήσει ως ένα διάστημα εντατικής προετοιμασίας για την επόμενη ημέρα της τουρκικής πολιτικής. Ουσιαστικά, ο Ερντογάν θα είχε τον απαραίτητο χρόνο για να διαχειριστεί μεθοδικά το ζήτημα της διαδοχής του.
Ο στόχος αυτής της διαχείρισης θα ήταν να διασφαλιστεί ότι η αποχώρησή του από την εξουσία δεν θα έθετε σε κίνδυνο την πολιτική και στρατηγική παρακαταθήκη που ο ίδιος θεωρεί ότι έχει δημιουργήσει. Το πρόβλημα του Ερντογάν, όπως αναφέρεται, δεν είναι μόνο ποιος θα τον διαδεχθεί, αλλά και πώς θα μπορέσει να αποχωρήσει διατηρώντας τη σταθερότητα του συστήματος.
Με πληροφορίες από: Enikos