Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι στην Ισπανία, σε 50 πόλεις, έχουν κατέβει στους δρόμους, καθώς εντείνεται η οργή για τη στεγαστική κρίση της χώρας. Παράλληλα, στη Γαλλία, μαθητές λυκείου συγκρούονται με την αστυνομία σε διαδηλώσεις για το εκπαιδευτικό σύστημα. Τα δύο αυτά κύματα διαμαρτυρίας, στα οποία πρωταγωνιστούν κυρίως νέοι, αναδεικνύουν ένα ολοένα μεγαλύτερο πρόβλημα για τις κυβερνήσεις της Δυτικής Ευρώπης.
Η στεγαστική κρίση στην Ισπανία
Στην Ισπανία, η οργή για τη στεγαστική κρίση έχει οδηγήσει δεκάδες χιλιάδες πολίτες σε κινητοποιήσεις σε 50 πόλεις. Το κλίμα αποτυπώνεται σε ένα πανό που αναρτήθηκε στον καταυλισμό διαμαρτυρίας στην πλατεία Πουέρτα ντελ Σολ της Μαδρίτης, το οποίο ανέφερε: «Μπορείτε να κερδοσκοπείτε με ρολόγια, κοσμήματα, κρυπτονομίσματα και Ferrari. Αλλά όχι με τα γαμημένα σπίτια μας».
Η αφορμή για τις διαμαρτυρίες στην Ισπανία ήταν η έξωση μιας 87χρονης γυναίκας στη Μαδρίτη, μετά την αύξηση του ενοικίου της κατά 230% από ένα επενδυτικό ταμείο. Τα ενοίκια στη χώρα έχουν αυξηθεί κατά 80% μέσα σε μία δεκαετία, με αποτέλεσμα πολλοί να δαπανούν περισσότερο από το μισό εισόδημά τους για τη στέγαση. Το μηνιαίο ενοίκιο ενός διαμερίσματος ενός υπνοδωματίου μπορεί πλέον να απορροφήσει ολόκληρο τον διάμεσο μισθό.
Παράγοντες που επιδεινώνουν την κατάσταση
Η εκτόξευση των ενοικίων, η ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία στην αγορά ακινήτων, καθώς και η έκρηξη των βραχυχρόνιων τουριστικών μισθώσεων έχουν συνδυαστεί, δημιουργώντας ένα δυσμενές περιβάλλον. Αυτοί οι παράγοντες, σε συνδυασμό με τους στάσιμους μισθούς, καθιστούν την ανεξάρτητη ζωή ως ενήλικας ολοένα και πιο απρόσιτη για πολλούς νέους εργαζομένους στην Ισπανία.
Στο πλαίσιο αυτής της κρίσης, το κράτος αντιμετωπίζεται πλέον όχι ως ουδέτερος διαμεσολαβητής, αλλά ως ενεργός παράγοντας που διευκολύνει την κερδοσκοπία στην αγορά ακινήτων. Αυτή η αντίληψη εντείνει την οργή των διαδηλωτών, οι οποίοι ζητούν άμεσες λύσεις στα προβλήματα στέγασης που αντιμετωπίζουν.
Οι διαμαρτυρίες στη Γαλλία για την εκπαίδευση
Στη Γαλλία, οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν στα βόρεια προάστια του Παρισιού και γρήγορα εξαπλώθηκαν σε ολόκληρη τη χώρα. Οι μαθητές λυκείου συγκρούονται με την αστυνομία σε συχνά βίαιες διαδηλώσεις, εκφράζοντας την οργή τους για ένα υποχρηματοδοτούμενο εκπαιδευτικό σύστημα. Σύμφωνα με τα στοιχεία, αυτό το σύστημα παγιώνει τις κοινωνικές ανισότητες.
Οι διεκδικήσεις των μαθητών περιλαμβάνουν το υπερβολικά μεγάλο ωράριο, τις ελλείψεις εκπαιδευτικών και τα σχολικά κτίρια που καταρρέουν. Επίσης, διαμαρτύρονται για ένα αδιαφανές σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Οι μαθητές χάνουν συστηματικά ακόμη και μήνες μαθημάτων εξαιτίας κενών σε θέσεις εκπαιδευτικών που παραμένουν ακάλυπτες, ενώ το σχολικό ωράριο εκτείνεται από τις 8 το πρωί έως τις 6 το απόγευμα, αποτελώντας ένα από τα μεγαλύτερα.
Τα συνθήματα των Γάλλων μαθητών
Τα συνθήματα που ακούγονται στις γαλλικές διαδηλώσεις αντικατοπτρίζουν την αγωνία των νέων για το εκπαιδευτικό τους μέλλον. Μεταξύ αυτών είναι τα εξής: «Περισσότερες ώρες στην τάξη απ’ ό,τι για ύπνο» και «Χρηματοδοτήστε τις σπουδές, όχι την καταστολή». Αυτά τα συνθήματα υπογραμμίζουν την πίεση που βιώνουν οι μαθητές από το υπερβολικό ωράριο και την υποχρηματοδότηση του συστήματος.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό σύνθημα είναι το «Θα ήθελα να ανησυχώ για το διαγώνισμα στα μαθηματικά και όχι για το μέλλον μου». Αυτή η φράση αναδεικνύει την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια των μαθητών σχετικά με τις μελλοντικές τους προοπτικές, πέρα από τις άμεσες σχολικές τους υποχρεώσεις.
Μια γενιά σε ανασφάλεια
Οι δύο αυτές κινητοποιήσεις, αν και ξεκινούν από διαφορετικές, συγκεκριμένες διεκδικήσεις, αναδεικνύουν ένα κοινό και ολοένα μεγαλύτερο πρόβλημα για τις κυβερνήσεις της Δυτικής Ευρώπης. Η αίσθηση ότι στερούνται τη βασική κοινωνικοοικονομική ασφάλεια που απολάμβαναν οι γονείς τους είναι διάχυτη μεταξύ των νέων, τόσο στην Ισπανία όσο και στη Γαλλία.
Αυτή η αυξανόμενη ανασφάλεια, είτε αφορά τη στέγαση είτε την εκπαίδευση, τροφοδοτεί την οργή και οδηγεί τους νέους στους δρόμους. Διεκδικούν ένα μέλλον με καλύτερες προοπτικές και περισσότερη σταθερότητα, αντιδρώντας σε συνθήκες που θεωρούν ότι υπονομεύουν την ποιότητα ζωής τους και τις δυνατότητές τους.
Με πληροφορίες από: Topontiki