Στα βουνά της βόρειας Ιταλίας, ένας διαφορετικός τρόπος ζωής διατηρείται μακριά από τις σύγχρονες πόλεις και την τεχνολογία. Η Τζουζεπίνα, μια συνταξιούχος από την κοιλάδα Valseriana, έχει επιλέξει να ζει μόνη της σε ένα μικρό σπίτι στην επαρχία του Μπέργκαμο, σε υψόμετρο που αγγίζει σχεδόν τα 3.000 μέτρα. Η ιστορία της, που παρουσιάστηκε από το ιταλικό κανάλι στο YouTube «The Pillow», αναδεικνύει μια ζωή χωρίς τηλέφωνο, τηλεόραση ή άλλες οικιακές συσκευές, βασισμένη στην αυτάρκεια και την επαφή με τη φύση.
Μακριά από τις σύγχρονες ανέσεις
Η Τζουζεπίνα έχει απομακρυνθεί σχεδόν πλήρως από την τεχνολογία, επιλέγοντας μια ζωή χωρίς τις ευκολίες που προσφέρει η σύγχρονη κοινωνία. Στην κατοικία της δεν υπάρχει τηλέφωνο, ραδιόφωνο ή τηλεόραση, ενώ απουσιάζουν και οι ηλεκτρικές οικιακές συσκευές. Η μοναδική πηγή θέρμανσης για το σπίτι της είναι ένα τζάκι, το οποίο φροντίζει η ίδια καθημερινά.
Επιπλέον, η Τζουζεπίνα δεν διαθέτει ψυγείο. Όπως εξηγεί η ίδια, οι πολύ χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούν στην περιοχή όπου ζει, ειδικά σε αυτό το υψόμετρο, επιτρέπουν τη φυσική συντήρηση των τροφίμων, καθιστώντας περιττή την ανάγκη για ηλεκτρική συσκευή. Για να αντιμετωπίσει το κρύο τις νύχτες, η Τζουζεπίνα έχει αναπτύξει τη δική της μέθοδο, χρησιμοποιώντας έως και 16 κουβέρτες ταυτόχρονα. «Όταν κοιμάμαι, είμαι ζεστή, γιατί χρησιμοποιώ 16 κουβέρτες μαζί», αναφέρει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας τον τρόπο της να διατηρείται ζεστή στις δύσκολες συνθήκες του βουνού.
Η καθημερινότητα και η σχέση με τα ζώα
Η Τζουζεπίνα δηλώνει ανοιχτά ότι αισθάνεται μεγαλύτερη άνεση και ηρεμία ανάμεσα στα ζώα παρά στους ανθρώπους. «Οι άνθρωποι δεν είναι για μένα», λέει, εξηγώντας ότι η επαφή με πολύ κόσμο την κάνει να αισθάνεται άβολα και αδύναμη. Στην καθημερινότητά της, έχει κοντά της κότες, αρκετές γάτες και έναν σκύλο, τα οποία αποτελούν τη συντροφιά της και μέρος της ζωής της στο βουνό.
Παρά το γεγονός ότι είναι συνταξιούχος, η Τζουζεπίνα συνεχίζει να εργάζεται καθημερινά στη μικρή της κτηνοτροφική εκμετάλλευση. Κάθε χρόνο φροντίζει ένα μοσχάρι, το οποίο στη συνέχεια πουλά, συμπληρώνοντας το εισόδημά της. Το υπόλοιπο εισόδημά της προέρχεται από τη σύνταξή της, επιτρέποντάς της να διατηρεί αυτόν τον τρόπο ζωής.
Οι εργασίες στο βουνό και η απομόνωση
Οι καθημερινές της δουλειές είναι απαιτητικές και περιλαμβάνουν διάφορες δραστηριότητες που σχετίζονται με τη ζωή στο βουνό και την αυτάρκεια. Μεταξύ άλλων, κόβει ξύλα για το τζάκι, συλλέγει κοπριά για τις ανάγκες της εκμετάλλευσής της, και μετακινείται στο βουνό για να μαζέψει ξερά φύλλα και επιπλέον ξύλα. Αυτές οι δραστηριότητες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ρουτίνας της και της επιτρέπουν να ζει ανεξάρτητα.
Η Τζουζεπίνα επιμένει στην απομόνωσή της, εκφράζοντας την δυσφορία της για τις πολυπληθείς συναναστροφές. «Με ζαλίζει να βλέπω τόσο πολύ κόσμο. Δεν μπορώ να είμαι δυνατή, αισθάνομαι αδύναμη», αναφέρει, υπογραμμίζοντας την προτίμησή της για την ηρεμία και την απομόνωση που της προσφέρει το ορεινό περιβάλλον.
Μια ζωή αφιερωμένη στο βουνό
Η σχέση της Τζουζεπίνα με το συγκεκριμένο μέρος δεν είναι πρόσφατη, αλλά έχει βαθιές ρίζες στο παρελθόν της. Έζησε στην ίδια περιοχή από την παιδική της ηλικία, μαζί με τους γονείς της και τις δύο αδελφές της. Με την πάροδο των ετών, οι συγγενείς της έφυγαν από τη ζωή της, με αποτέλεσμα εκείνη να μείνει τελικά μόνη της στο σπίτι του βουνού.
Για να αντιμετωπίσει τη μοναξιά που προέκυψε, η Τζουζεπίνα άρχισε να γεμίζει το σπίτι της με κούκλες και παιχνίδια, δημιουργώντας μια δική της συντροφιά. Ακόμη και σήμερα, τα ημερολόγια και τα ρολόγια έχουν έναν ιδιαίτερο ρόλο στην καθημερινότητά της, καθώς τη βοηθούν να διατηρεί μια αίσθηση του χρόνου και της αλλαγής των ημερών, δίνοντας ρυθμό στη ζωή της.
Οι προσωπικές της συνήθειες
Πέρα από τον ασυνήθιστο τρόπο ζωής της, η Τζουζεπίνα έχει και κάποιες προσωπικές συνήθειες που αναδεικνύουν την προσήλωσή της στο περιβάλλον της. Η ίδια δηλώνει ότι δεν έχει κοιμηθεί ποτέ έξω από το σπίτι της, γεγονός που υποδηλώνει την ισχυρή της σύνδεση με την κατοικία της και την περιοχή. Επίσης, δεν έχει ταξιδέψει ποτέ με αεροπλάνο, καθώς φοβάται την ταχύτητα των αεροπορικών ταξιδιών.
Για την Τζουζεπίνα, η απομόνωση στα βουνά δεν αποτελεί μια προσωρινή επιλογή ή μια περιστασιακή απόφαση. Αντιθέτως, είναι ένας τρόπος ζωής που έχει διαμορφώσει και ακολουθεί με συνέπεια εδώ και δεκαετίες, αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητάς της και της ύπαρξής της.
Με πληροφορίες από: Gazzetta