Η πριγκίπισσα Νταϊάνα, η οποία έμεινε στην ιστορία ως η «Πριγκίπισσα του Λαού» χάρη στο σπουδαίο φιλανθρωπικό της έργο και την ικανότητά της να συνδέεται με τους απλούς ανθρώπους, αγαπήθηκε όσο λίγες προσωπικότητες. Το σοκ του θανάτου της και ο θρήνος κατά την κηδεία της, που πραγματοποιήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου του 1997, δεν περιορίστηκε μόνο στη Βρετανία, αλλά απλώθηκε σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Ο παγκόσμιος θρήνος για την «πριγκίπισσα του λαού»
Μέσα σε λίγες ώρες από την είδηση του θανάτου της, εικόνες με τόνους από λουλούδια και αναμνηστικά άρχισαν να συσσωρεύονται έξω από το Παλάτι του Κένσινγκτον, μεταδιδόμενες σε ολόκληρο τον κόσμο. Η τελευταία διαδρομή της «πριγκίπισσας του λαού» μετατράπηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά γεγονότα στην ιστορία, καθώς δύο δισεκατομμύρια άνθρωποι στήθηκαν στις τηλεοράσεις τους για να παρακολουθήσουν την κηδεία.
Εκτός από τους τηλεθεατές, εκατομμύρια πολίτες κατέκλυσαν τους δρόμους του Λονδίνου, επιθυμώντας να αποχαιρετήσουν την Νταϊάνα. Η απήχηση της προσωπικότητάς της, η οποία είχε γίνει σύμβολο της βρετανικής μοναρχίας και μία από τις πιο αναγνωρίσιμες προσωπικότητες παγκοσμίως, φάνηκε καθαρά από την πρωτοφανή αυτή λαϊκή συμμετοχή και τον βαθύ θρήνο που επικράτησε.
Τα δύσκολα βήματα του Γουίλιαμ και του Χάρι
Στην καρδιά αυτής της οδυνηρής τελετής, δύο παιδιά, ο πρίγκιπας Γουίλιαμ και ο πρίγκιπας Χάρι, βρέθηκαν να περπατούν πίσω από το φέρετρο της μητέρας τους. Αυτή η εικόνα σημάδεψε τη συλλογική μνήμη, καθώς οι δύο νεαροί πρίγκιπες συμμετείχαν στην πομπή, αντιμετωπίζοντας το βλέμμα του κόσμου.
Πάνω στο φέρετρο της Νταϊάνα, υπήρχε ένας λευκός φάκελος με μία μόνο λέξη: «Mommy». Τα γράμματα αυτά ανήκαν στον τότε 12χρονο πρίγκιπα Χάρι, προσδίδοντας μια ιδιαίτερα συγκινητική νότα στην ήδη βαριά ατμόσφαιρα της ημέρας.
Το Λονδίνο σε στάση θρήνου
Στις 6 Σεπτεμβρίου 1997, το Λονδίνο ξύπνησε βυθισμένο στη θλίψη. Από νωρίς το πρωί, οι δρόμοι γύρω από τη διαδρομή της νεκρικής πομπής είχαν γεμίσει ασφυκτικά από πλήθος κόσμου. Άνθρωποι είχαν ταξιδέψει από κάθε γωνιά της Βρετανίας, ενώ κάποιοι είχαν ξενυχτήσει ακόμα και για δύο ημέρες, προκειμένου να εξασφαλίσουν μια καλή θέση και να μπορέσουν να αποχαιρετήσουν την πριγκίπισσα Νταϊάνα.
Η κηδεία πραγματοποιήθηκε στο Αβαείο του Γουεστμίνστερ, επτά ημέρες μετά το δυστύχημα που συνέβη στην υπόγεια σήραγγα του Παρισιού, Ponte del’ Alma, στις 31 Αυγούστου 1997. Αυτό που ακολούθησε ήταν κάτι που ο κόσμος δεν είχε ξαναδεί, μια εκδήλωση συλλογικού πένθους και σεβασμού που ξεπέρασε κάθε προηγούμενο.
Η πομπή και η λαϊκή συμμετοχή
Η ώρα ήταν 9:08 το πρωί όταν η καμπάνα του Αβαείου του Γουέστμινστερ άρχισε να χτυπά, σηματοδοτώντας την έναρξη της νεκρικής πομπής από το Παλάτι του Κένσινγκτον. Το φέρετρο της Νταϊάνα, καλυμμένο με το βασιλικό λάβαρο, συνοδευόταν από έφιππους αστυνομικούς και μια στρατιωτική τιμητική συνοδεία, καθώς ξεκινούσε τη διαδρομή του μέσα από ένα Λονδίνο που είχε κυριολεκτικά παραλύσει από το πλήθος.
Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι είχαν παραταχθεί στους δρόμους της βρετανικής πρωτεύουσας για να αποτίσουν φόρο τιμής. Καθώς η πομπή περνούσε, λουλούδια έπεφταν πάνω στο φέρετρο, ενώ οι παρευρισκόμενοι έκλαιγαν με λυγμούς, χειροκροτούσαν, φώναζαν το όνομα της Νταϊάνα ή απλώς στέκονταν σιωπηλοί, εκφράζοντας τον σεβασμό και τη θλίψη τους. Για όσους δεν μπορούσαν να πλησιάσουν το Αβαείο, είχαν στηθεί μεγάλες οθόνες στο Hyde Park, ώστε να παρακολουθήσουν την τελετή.
Με πληροφορίες από: Newsit