Χιλιάδες κορίτσια που βρίσκονται εγκλωβισμένα στη Θέουτα, τον ισπανικό θύλακα, εκφράζουν τους φόβους, τις επιθυμίες και τους στόχους τους μέσα από γράμματα. Το βασικό τους αίτημα και επίδικο είναι η «αξιοπρεπής ζωή». Αυτά τα κορίτσια, τα οποία έφυγαν από το Μαρόκο, ζουν σε έναν μεταναστευτικό καταυλισμό, αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον.
Τα όνειρα για μια αξιοπρεπή ζωή
Τα όνειρα των κοριτσιών που διαμένουν πλέον στη Θέουτα, έχοντας εγκαταλείψει το Μαρόκο, φαντάζουν απλά, αλλά για εκείνες αποτελούν στόχο ζωής. Επιθυμούν να σπουδάσουν, να εργαστούν και να ζήσουν ελεύθερες, μακριά από τους περιορισμούς που αντιμετώπιζαν.
Αυτές οι νεαρές γυναίκες, εγκλωβισμένες στον μεταναστευτικό καταυλισμό του ισπανικού θύλακα, εκφράζουν την ανάγκη τους για αυτονομία και έλεγχο στις αποφάσεις που θα διαμορφώσουν την ενήλικη ζωή τους. Η επιθυμία για μια αξιοπρεπή ζωή είναι το κεντρικό μήνυμα που αναδύεται από τα γραπτά τους.
Η ιστορία της Φατίν και η απόφαση της φυγής
Η Φατίν, μία από τις έφηβες που διαμένουν σε ένα αυτοσχέδιο στρατόπεδο στην ισπανική πόλη Θέουτα, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι της στο Μαρόκο. Η απόφαση αυτή άρχισε να διαμορφώνεται όταν της ζητήθηκε να εγκαταλείψει το σχολείο της.
Η ίδια ήθελε να συνεχίσει τις σπουδές της, ωστόσο στο σπίτι αναμενόταν να αναλάβει τις ευθύνες των οικιακών εργασιών. Καθώς τα μαθήματα και η μάθηση αντικαταστάθηκαν από τις δουλειές του σπιτιού, το μέλλον που είχε φανταστεί για τον εαυτό της άρχισε να φαίνεται όλο και πιο μακρινό και απρόσιτο.
Η μαζική διέλευση και ο αυτοσχέδιος καταυλισμός
Η Φατίν ήταν μία από τα 29 κορίτσια που μοιράστηκαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους για το παρελθόν και το μέλλον τους. Όλες τους συμμετείχαν στη μαζική διέλευση από το Μαρόκο, η οποία πραγματοποιήθηκε στα τέλη Ιουλίου και απασχόλησε τα πρωτοσέλιδα σε όλο τον κόσμο.
Σχεδόν ένα μήνα αργότερα, αυτά τα κορίτσια συγκαταλέγονται στις εκατοντάδες νεαρές Μαροκινές που κοιμούνται σε έναν αυτοσχέδιο καταυλισμό. Ο καταυλισμός βρίσκεται στην περιοχή Ελ Πρίνσιπε, μία από τις πιο υποβαθμισμένες γειτονιές της Θέουτα. Το μέλλον τους παραμένει αβέβαιο, καθώς δεν έχει αποφασιστεί εάν θα τους επιτραπεί να παραμείνουν στην Ισπανία ή αν θα επιστρέψουν στο Μαρόκο.
Κοινές φιλοδοξίες και επαγγελματικά όνειμα
Στα γράμματα που έγραψαν, χρησιμοποιώντας αραβικά, νταρίγια, ισπανικά, γαλλικά και αγγλικά, οι ίδιες φιλοδοξίες επανεμφανίζονται συνεχώς. Τα κορίτσια εκφράζουν την επιθυμία τους να ολοκληρώσουν την εκπαίδευσή τους, να εργαστούν, να κερδίσουν τα δικά τους χρήματα και να έχουν μεγαλύτερο λόγο στις αποφάσεις που θα διαμορφώσουν την ενήλικη ζωή τους.
Πολλές από αυτές τις νεαρές γυναίκες έγραψαν για συγκεκριμένα επαγγέλματα που ονειρεύονται. Μία ήθελε να γίνει νοσοκόμα, ενώ μια άλλη ψυχολόγος. Άλλες φαντάζονταν τον εαυτό τους ως σεφ, ποδοσφαιριστές ή προπονήτριες αθλητισμού, δείχνοντας την ποικιλία των στόχων τους.
Οι λόγοι της αναζήτησης ενός καλύτερου μέλλοντος
Κάποιες από τις κοπέλες ελπίζουν ότι, αν καταφέρουν να πετύχουν στην Ισπανία, θα μπορέσουν να βοηθήσουν οικονομικά τους γονείς τους. Άλλες περιγράφουν συγκρούσεις στο σπίτι τους, τη διακοπή της σχολικής τους φοίτησης ή περιορισμούς που δεν ήταν πρόθυμες να αποδεχτούν, ως τους κύριους λόγους που τις οδήγησαν στην απόφαση να φύγουν.
Η Malak, 17 ετών, αναφέρει ότι τα προβλήματα στην οικογένειά της την εμπόδισαν να συνεχίσει τις σπουδές της. Από παιδί γνώριζε τι ήθελε να κάνει: να εργαστεί στις μυστικές υπηρεσίες. Το να φτάσει στην Ισπανία, όπως δηλώνει, ήταν εν μέρει μια προσπάθεια να ανακτήσει ένα μέλλον που ένιωθε ότι της είχε κλειστεί. Αυτό που συνδέει πολλές από τις συζητήσεις τους είναι λιγότερο η απόρριψη του Μαρόκου και περισσότερο η επιθυμία να έχουν μεγαλύτερο έλεγχο σε ό,τι ακολουθεί στη ζωή τους.
Με πληροφορίες από: Reader