Ο Μάρκος Ροντρίγκεζ Παντόχα, ο άντρας που μεγάλωσε με λύκους στην αγροτική Ισπανία και έγινε γνωστός ως ο «Μόγλης της Ισπανίας», απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών. Ο θάνατός του συνέβη το Σάββατο 15 Αυγούστου στην Ουρένσε, αφήνοντας πίσω του μια ασυνήθιστη ιστορία ζωής που έμοιαζε με κινηματογραφικό σενάριο. Ο Παντόχα πέρασε τα πιο σημαντικά του χρόνια ζώντας ανάμεσα σε άγρια ζώα, μια περίοδο που ο ίδιος αργότερα περιέγραψε ως τις πιο ευτυχισμένες μέρες της ζωής του.
Τα πρώτα χρόνια και η εγκατάλειψη
Ο Μάρκος Ροντρίγκεζ Παντόχα γεννήθηκε στην Ανόρα της Κόρδοβα, στην Ισπανία. Η ζωή του πήρε μια δραματική τροπή όταν η μητέρα του πέθανε κατά τη γέννα, όταν εκείνος ήταν μόλις τριών ετών. Ο πατέρας του, ο οποίος περιγράφεται ως κακοποιητικός, τον εγκατέλειψε και έφυγε με μια άλλη γυναίκα, αφήνοντας τον μικρό Μάρκο μόνο του.
Το 1954, ο Ροντρίγκεζ Παντόχα βρέθηκε αποκλεισμένος στην οροσειρά Σιέρα Μορένα, στην επαρχία Χαέν, όπου εργαζόταν ως βοσκός γιδών. Ο βοσκός που τον εκπαίδευε, μαθαίνοντάς του βασικές δεξιότητες επιβίωσης όπως η χρήση της φωτιάς, η εύρεση τροφής και νερού, καθώς και η κατασκευή εργαλείων, πέθανε ξαφνικά. Αυτό το γεγονός άφησε το νεαρό αγόρι εντελώς μόνο και απομονωμένο στα βουνά.
Η συμβίωση με τους λύκους
Ο Μάρκος Ροντρίγκεζ Παντόχα επιβίωσε παρατηρώντας τα ζώα στα βουνά, μαθαίνοντας ποια μούρα και ριζώδη λαχανικά ήταν βρώσιμα. Τελικά, τον εντόπισε μια λύκαινα, η οποία όχι μόνο τον τάισε, αλλά αργότερα τον υιοθέτησε στην αγέλη της. Οι λύκοι τον δέχτηκαν ως δικό τους άτομο, τον τάιζαν με αποφάγια και κοιμόντουσαν μαζί του σε σπηλιές.
Σε συνέντευξή του στο BBC το 2013, ο Ροντρίγκεζ Παντόχα είχε δηλώσει: «Αφού τάισε τα κουτάβια της, μου πέταξε ένα κομμάτι κρέας. Δεν ήθελα να το αγγίξω γιατί νόμιζα ότι θα μου επιτεθεί, αλλά έσπρωχνε το κρέας με τη μύτη της». Συνέχισε λέγοντας ότι πήρε το κρέας, το έφαγε και η θηλυκιά λύκαινα τον πλησίασε. «Νόμιζα ότι θα τον δαγκώσει, αλλά εκείνη άρχισε να τον γλείφει. Μετά από αυτό, ήμουν μέλος της οικογένειας», είχε πει.
Η καθημερινότητα στην αγέλη
Ο Μάρκος Ροντρίγκεζ Παντόχα πέρασε 12 χρόνια της ζωής του ζώντας απομονωμένος στη φύση, μέχρι την ηλικία των 19 ετών. Μιλώντας το 2010 στο TVE Informe Semanal, είχε περιγράψει την περίοδο αυτή: «Τα πήγαινα πολύ καλά και δεν ήξερα τι ήταν τα χρήματα, αλλά ποτέ δεν μου έλειψε το φαγητό». Είχε αφηγηθεί επίσης ότι η πρώτη επαφή που θυμόταν με τους λύκους ήταν ότι αποκοιμήθηκε μαζί με τα μικρά τους.
Περιγράφοντας τις συνήθειές του, είχε αναφέρει: «Αν ήθελα να ψαρέψω, ψάρευα στο ποτάμι. Αν ήθελα ένα κουνέλι, το έπιανα. Αν ήθελα ένα ελάφι, φώναζα τους γονείς μου που ήταν οι λύκοι, έβγαζα ένα ουρλιαχτό, κρυβόμουν στο ποτάμι και οι λύκοι έφερναν τα βοοειδή σε μένα». Εκτός από τους λύκους, έκανε φίλους και με ένα φίδι, το οποίο τον ακολουθούσε επειδή το τάιζε με γάλα κατσίκας. Είχε μάθει να αναγνωρίζει και να μιμείται τους ήχους των ζώων, όπως το κελάηδημα των πουλιών, ενώ κατασκεύαζε αυτοσχέδιες φλογέρες από ξύλο.
Η επιστροφή στον ανθρώπινο πολιτισμό
Το 1965, όταν ο Μάρκος Ροντρίγκεζ Παντόχα ήταν 19 ετών, ανακαλύφθηκε από την Guardia Civil. Τον βρήκαν να περιφέρεται ντυμένος εν μέρει με γούνες και ξυπόλυτος, επικοινωνώντας μέσω γρυλισμάτων. Είχε αναπτύξει τεράστιους κάλους στα πόδια του από την επαφή με το έδαφος. Οι αξιωματικοί της Guardia Civil τον απομάκρυναν βίαια από τα βουνά, καθώς εκείνος ούρλιαζε και τους δάγκωνε, προσπαθώντας να παραμείνει στο φυσικό του περιβάλλον.
Η επιστροφή του στην ανθρώπινη κοινωνία αποδείχθηκε πολύ πιο δύσκολη από τη ζωή στην άγρια φύση. Παρά τις ακραίες συνθήκες στις οποίες μεγάλωσε, ο ίδιος έλεγε αργότερα ότι εκείνη ήταν η πιο ευτυχισμένη περίοδος της ζωής του. Ο Μάρκος Ροντρίγκεζ Παντόχα ήταν κάτοικος του Rante από το 2001, και ο θάνατός του συνέπεσε με τις γιορτές της ενορίας.
Με πληροφορίες από: Newsit, Ieidiseis