Η δημοσιοποίηση νέων εγγράφων από το αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης φέρνει ξανά στο επίκεντρο τη Ναόμι Κάμπελ, αποκαλύπτοντας ένα σύνθετο δίκτυο επαφών με τον καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα, Τζέφρι Έπσταϊν. Παρά τις δηλώσεις άγνοιας του σούπερ μοντέλ, τα αρχεία «δένουν» το όνομά της με πτήσεις, πάρτι και προσωπική αλληλογραφία.
Πτήσεις, πάρτι και επαγγελματικά ραντεβού
Σύμφωνα με την ανάλυση των εγγράφων, η Κάμπελ εμφανίζεται επανειλημμένα στον κύκλο επιρροής του Έπσταϊν:
- Ιδιωτικό Τζετ: Φέρεται να ταξίδεψε με το αεροσκάφος του χρηματιστή.
- Κοινωνικές Εκδηλώσεις: Ο Έπσταϊν ήταν προσκεκλημένος σε εμβληματικά πάρτι της, όπως στα 40ά της γενέθλια στις Κάννες και στην εκδήλωση για τα 25 χρόνια καριέρας της στο Παρίσι.
- Επιχειρηματικές Επαφές: Η AI ανάλυση e-mails δείχνει ότι ο Έπσταϊν δρομολογούσε συναντήσεις της Κάμπελ με ισχυρά στελέχη της αγοράς (όπως η CEO της Warnaco) για το λανσάρισμα σειράς εσωρούχων.
Η «παγίδα» του μόντελινγκ για ανήλικα κορίτσια
Ιδιαίτερα σοκαριστικές είναι οι καταθέσεις θυμάτων στο FBI. Ο Έπσταϊν φαίνεται να χρησιμοποιούσε τη γνωριμία του με την Κάμπελ ως «δόλωμα»:
- Υποσχέσεις Καριέρας: Περιγράφεται να πείθει 15χρονα κορίτσια ότι μια καριέρα στη Victoria’s Secret είναι εφικτή μέσω των διασυνδέσεών του με το σούπερ μοντέλ.
- Μαρτυρίες Θυμάτων: Μάρτυρες ισχυρίζονται ότι είδαν την Κάμπελ σε δείπνα στην έπαυλη της Νέας Υόρκης, ενώ άλλη κατάθεση την τοποθετεί και στο ιδιωτικό νησί του Έπσταϊν (η ίδια υποστηρίζει ότι ήταν απλή στάση μιας μεγαλύτερης παρέας).
Η γραμμή άμυνας: «Επιλεκτική άγνοια» ή πραγματική έκπληξη;
Ο νομικός εκπρόσωπος της Κάμπελ, Μάρτιν Σίνγκερ, επιμένει ότι:
- Η πελάτισσά του αγνοούσε πλήρως τις εγκληματικές δραστηριότητες του Έπσταϊν μέχρι τη σύλληψή του το 2019.
- Ποτέ δεν ζήτησε τη διεύθυνση φυλακής του Έπσταϊν στη Φλόριντα, παρόλο που το όνομά της βρέθηκε σε σχετική λίστα ("List of People Who Need JE’s Address!").
- Οι συναντήσεις τους ήταν καθαρά επαγγελματικές ή περιστασιακές κοινωνικές επαφές.
Το τοξικό αποτύπωμα των αποκαλύψεων
Αν και η συμπερίληψη στα αρχεία δεν συνεπάγεται νομική ενοχή, ενισχύει τη δημόσια συζήτηση για την ηθική ευθύνη των διασήμων. Όπως σημειώνουν οι New York Times, η υπόθεση αναδεικνύει πώς οι κοινωνικές διασυνδέσεις υψηλού επιπέδου λειτούργησαν ως «διαβατήριο» για την προσέλκυση ευάλωτων θυμάτων, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα ψευδούς ασφάλειας.