Η Βραζιλία ψηφίζει σήμερα σε μια αναμέτρηση που ξεπερνά την απλή εκλογή προέδρου, καθώς ο Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα και ο Φλάβιο Μπολσονάρου συγκρούονται για το μέλλον της χώρας. Η κάλπη κρίνει δύο διαφορετικές αντιλήψεις για τη δημοκρατία, την κοινωνική πολιτική, το περιβάλλον και τη θέση της μεγαλύτερης χώρας της Λατινικής Αμερικής στον κόσμο. Η μάχη χαρακτηρίζεται απολύτως αμφίρροπη, με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις να δείχνουν ένα οριακό αποτέλεσμα.
Η οριακή εκλογική μάχη
Η αναμέτρηση μεταξύ των δύο υποψηφίων είναι οριακή, όπως φάνηκε και στον πρώτο γύρο, όπου ο Φλάβιο Μπολσονάρου είχε καταγράψει 47,03% των ψήφων, έναντι 45,16% του Λούλα. Στην τελική ευθεία, η διαφορά έχει σχεδόν εκμηδενιστεί, καθιστώντας το αποτέλεσμα αμφίρροπο.
Σύμφωνα με την τελευταία μέτρηση της Datafolha, ο Μπολσονάρου συγκεντρώνει 47% και ο Λούλα 46%, με περιθώριο σφάλματος δύο μονάδων. Στους έγκυρους ψήφους, η ίδια μέτρηση οδηγεί ουσιαστικά σε 50%-50%. Αντίστοιχα, η Quaest είχε καταγράψει διαφορά μόλις μίας μονάδας, με 45% για τον έναν υποψήφιο και 44% για τον άλλον.
Η σκιά του μπολσοναρισμού
Ο 80χρονος Λούλα δεν αναμετράται μόνο με τον Φλάβιο Μπολσονάρου, αλλά ξανά με τον μπολσοναρισμό. Ο Ζαΐρ Μπολσονάρου, παρόλο που δεν βρίσκεται αυτή τη φορά στο ψηφοδέλτιο, έχει αφήσει μια πολιτική κληρονομιά που παραμένει παντού. Ο γιος του διεκδικεί την προεδρία έχοντας πίσω του έναν πολιτικό μηχανισμό που επιβίωσε της ήττας του 2022 και ενίσχυσε σημαντικά την παρουσία του στο Κογκρέσο.
Ο πρώην πρόεδρος εκτίει ποινή 27 ετών για την απόπειρα πραξικοπηματικής ανατροπής της εκλογικής νίκης του Λούλα το 2022. Η επίθεση των οπαδών του στις έδρες των θεσμών της Βραζιλίας, τον Ιανουάριο του 2023, αποτελεί μία από τις πιο σκοτεινές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της χώρας.
Η υπεράσπιση της δημοκρατίας και της εθνικής κυριαρχίας
Απέναντι σε αυτή την κληρονομιά, ο Λούλα επιχειρεί να παρουσιάσει τη σημερινή αναμέτρηση ως μάχη υπεράσπισης της δημοκρατικής ομαλότητας και της εθνικής κυριαρχίας της Βραζιλίας. Έχει διακηρύξει από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ότι «Η Βραζιλία δεν χωρά στην πίσω αυλή κανενός».
Παράλληλα, ο Λούλα οικοδομεί την εικόνα μιας χώρας που δεν θέλει να μετατραπεί σε δορυφόρο των ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ, τονίζοντας την ανάγκη για ανεξάρτητη πορεία στη διεθνή σκηνή.
Κοινωνική πολιτική και οι ανισότητες
Η σύγκρουση αφορά επίσης την καθημερινότητα των πολιτών. Για εκατομμύρια φτωχότερους Βραζιλιάνους, το όνομα του Λούλα παραμένει συνδεδεμένο με την άνοδο του κατώτατου μισθού, την επέκταση των κοινωνικών προγραμμάτων και την προσπάθεια περιορισμού των τεράστιων ανισοτήτων. Η Βραζιλία παραμένει μία από τις πιο άνισες κοινωνικά χώρες στον πλανήτη.
Η σημασία της ψήφου των μεγαλύτερων σε ηλικία πολιτών
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ψηφοφόροι εμφανίζονται να στρέφονται περισσότερο προς τον Λούλα. Οι άνω των 60 ετών αποτελούν πλέον σχεδόν το ένα τέταρτο του εκλογικού σώματος. Σε πρόσφατη μέτρηση της Quaest, ο Λούλα προηγούνταν σε αυτή την ομάδα με 48% έναντι 42% του Μπολσονάρου.
Για πολλούς από αυτούς τους ψηφοφόρους, η επιλογή τους συνδέεται με τον φόβο περικοπών στην υγεία, στις συντάξεις και στις κοινωνικές δαπάνες, ζητήματα που αποτελούν κεντρικούς άξονες της προεκλογικής αντιπαράθεσης.
Με πληροφορίες από: Topontiki