Η τοποθέτηση καμερών στην είσοδο ή σε άλλους κοινόχρηστους χώρους μιας πολυκατοικίας αποτελεί ένα ζήτημα που απαιτεί προσεκτική προσέγγιση και την τήρηση συγκεκριμένων κανόνων. Δεν αρκεί μόνο η απόφαση των ιδιοκτητών, καθώς λόγο έχουν και οι ενοικιαστές, ενώ ο φακός των καμερών δεν μπορεί να καταγράφει ανεξέλεγκτα. Οι απαντήσεις σε όλα τα σχετικά ερωτήματα παρέχονται από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, η οποία έχει εκδώσει σχετικές οδηγίες και διευκρινίσεις.
Η διαδικασία εγκατάστασης και ο ρόλος των ενοίκων
Η εγκατάσταση συστήματος επιτήρησης σε κοινόχρηστους χώρους πολυκατοικίας δεν μπορεί να γίνει με την απόφαση ενός μόνο ιδιοκτήτη. Σύμφωνα με το άρθρο 15 της Οδηγίας 1/2011 της Αρχής, η διαδικασία αυτή πρέπει να πραγματοποιείται μέσω του αρμόδιου οργάνου διαχείρισης της πολυκατοικίας.
Το πρώτο βήμα, όπως εξηγεί η Αρχή στις επίσημες ερωταπαντήσεις της, είναι ο έλεγχος του κανονισμού της πολυκατοικίας. Αν ο κανονισμός προβλέπει ήδη την εγκατάσταση καμερών, τότε ακολουθούνται οι προβλεπόμενες διαδικασίες. Σε περίπτωση που δεν υπάρχει τέτοια πρόβλεψη, απαιτείται προηγουμένως η θετική γνώμη των 2/3 των ενοίκων, με μία ψήφο ανά κατοικημένο διαμέρισμα. Μετά τη συγκέντρωση αυτής της γνώμης, αποφασίζει η γενική συνέλευση των ιδιοκτητών με την προβλεπόμενη πλειοψηφία. Η Αρχή τονίζει ότι ακόμη και αν συμφωνούν όλοι οι ιδιοκτήτες, το σύστημα δεν μπορεί να εγκατασταθεί αν δεν συγκεντρωθεί η απαιτούμενη θετική γνώμη των ενοίκων.
Κοινή ευθύνη και ειδικές περιπτώσεις
Ο περιορισμός αυτός έχει εφαρμοστεί και σε συγκεκριμένες υποθέσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η απόφαση 10/2022 της Αρχής, η οποία αφορούσε κάμερες σε κοινόχρηστους χώρους διπλοκατοικίας. Στην περίπτωση αυτή, η Αρχή έκρινε ότι υπεύθυνοι για την εγκατάσταση και λειτουργία των καμερών μπορούν να είναι οι συνιδιοκτήτες από κοινού και όχι ένας μεμονωμένος ιδιοκτήτης.
Ειδικότερα, όταν δεν υπάρχει κανονισμός που να ρυθμίζει το ζήτημα, απαιτείται πλειοψηφία των συνιδιοκτητών, η οποία υπολογίζεται με βάση τα ποσοστά ιδιοκτησίας τους. Επιπλέον, είναι απαραίτητη η σύμφωνη γνώμη των 2/3 των ενοίκων, με μία ψήφο να αντιστοιχεί σε κάθε κατοικημένο διαμέρισμα. Αυτό υπογραμμίζει την ανάγκη για ευρεία συναίνεση και κοινή ευθύνη σε τέτοιου είδους αποφάσεις.
Περιορισμοί στην καταγραφή και τη διατήρηση των δεδομένων
Ο φακός των καμερών στους κοινόχρηστους χώρους δεν μπορεί να «βλέπει» παντού. Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, μέσω της Οδηγίας 1/2011, της γνωμοδότησης 5/2017 και των διευκρινίσεών της για την εφαρμογή του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (ΓΚΠΔ), ξεχωρίζει τι επιτρέπεται να καταγράφεται στην κοινή είσοδο και τι έξω από ένα διαμέρισμα. Συγκεκριμένα, η κάμερα δεν επιτρέπεται να καταγράφει την πόρτα του γείτονα ή τους περαστικούς στο πεζοδρόμιο, διασφαλίζοντας έτσι την ιδιωτικότητα.
Όσον αφορά τη διατήρηση του βιντεοληπτικού υλικού, οι εικόνες που καταγράφονται διατηρούνται κατά κανόνα έως 48 ώρες. Η φράση «για λόγους ασφαλείας» συνοδεύεται από συγκεκριμένες υποχρεώσεις για εκείνον που εγκαθιστά το σύστημα και δικαιώματα για όσους περνούν καθημερινά μπροστά του, όπως η προστασία των προσωπικών τους δεδομένων.
Πρόσβαση στο υλικό και φύλαξη της μονάδας ελέγχου
Η έγκριση της εγκατάστασης ενός συστήματος βιντεοεπιτήρησης δεν σημαίνει ότι όλοι έχουν πρόσβαση στο καταγεγραμμένο βίντεο. Το άρθρο 15 της Οδηγίας προβλέπει ότι στην απόφαση για την εγκατάσταση πρέπει να ορίζονται με σαφήνεια οι επιτηρούμενοι χώροι, καθώς και τα πρόσωπα που θα έχουν πρόσβαση στη μονάδα ελέγχου του συστήματος, όπως για παράδειγμα ο διαχειριστής της πολυκατοικίας.
Επιπλέον, η μονάδα ελέγχου του συστήματος πρέπει να βρίσκεται σε κοινόχρηστο χώρο, ο οποίος να έχει ελεγχόμενη πρόσβαση. Απαγορεύεται η τοποθέτησή της μέσα σε διαμέρισμα, εκτός αν η επεξεργασία των δεδομένων γίνεται από εξουσιοδοτημένο προσωπικό ασφαλείας. Η ίδια διάταξη απαγορεύει τη μετάδοση της εικόνας από τις κάμερες στα διαμερίσματα των ενοίκων, καθώς και τη συνεχή λειτουργία οθόνης χωρίς ταυτόχρονη παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο από προσωπικό ασφαλείας.
Με πληροφορίες από: Gazzetta