Κοινωνία

Ντιέγκο Μαραντόνα: Μισός αιώνας από το πρώτο τούνελ

Κωνσταντίνα Κοσμά
20-10-26

Πριν από ακριβώς πενήντα χρόνια, μια ημέρα που έμελλε να μείνει στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, ο Ντιέγκο Μαραντόνα έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο. Ο τότε 15χρονος ποδοσφαιριστής φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα της Αρχεντίνος Τζούνιορς και χρειάστηκε μόλις λίγα δευτερόλεπτα για να δείξει το αστείρευτο ταλέντο του και να μαγέψει τους παρευρισκόμενους.

Η ιστορική ημέρα του ντεμπούτου

Ήταν 20 Οκτωβρίου του 1976 όταν ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα ετοιμαζόταν να αγωνιστεί για πρώτη φορά ως επαγγελματίας. Το πρωί εκείνης της ημέρας, η μητέρα του, Ντάλμα, γνωστή και ως «Ντόνια Τότα», τον παρακολουθούσε να ντύνεται μπροστά στον καθρέφτη. Ο νεαρός Μαραντόνα είχε επιλέξει να φορέσει ένα λευκό πουκάμισο, μια τιρκουάζ βελούδινη καμπάνα και μαύρα μοκασίνια.

Πριν φύγει από το σπίτι, η μητέρα του τον συνόδευσε μέχρι την πόρτα, τον φίλησε στο μέτωπο και του είπε μια φράση που έμελλε να τον συνοδεύει: «Παιδί μου, σήμερα θα προσευχηθώ για σένα». Έτσι, με την ευχή της μητέρας του, ο Ντιέγκο ξεκίνησε την πορεία του προς το γήπεδο, όπου θα ξεκινούσε το ταξίδι του στον κόσμο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.

Τα πρώτα βήματα και η ζωή στη Βίγια Φιορίτο

Πριν από το επαγγελματικό του ντεμπούτο, ο Ντιέγκο Μαραντόνα θεωρούνταν ήδη ένα μικρό θαύμα. Με την ομάδα των παιδιών της Αρχεντίνος Τζούνιορς, τις «Σεμπογίτας», υπό την καθοδήγηση του Φρανθίσκο Κορνέχο, σκόρπιζε ομορφιά σε κάθε γήπεδο που αγωνιζόταν. Παρά το αναδυόμενο ταλέντο του, ο Ντιέγκο ζούσε ακόμα με τους γονείς του, στο νούμερο 523 της οδού Αθαμόρ, στην περιοχή Βίγια Φιορίτο.

Η Βίγια Φιορίτο ήταν μια φτωχική περιοχή, ανάμεσα στη λάσπη και τις παράγκες της νότιας περιφέρειας του Μπουένος Άιρες. Παρόλο που ο σύλλογος του είχε νοικιάσει ένα διαμέρισμα σε μια καλύτερη γειτονιά, ο Μαραντόνα σπάνια πήγαινε εκεί. Προτιμούσε να κοιμάται στο σπίτι του φίλου του, Χόρχε Σιτερσπίλερ, στο κρεβάτι του Χουάν Εδουάρδο, του αδελφού του Χόρχε που είχε φύγει από τη ζωή σε νεαρή ηλικία. Όταν οι σκέψεις δεν τον άφηναν να κλείσει μάτι, έγνεφε στον φίλο του για μια παρτίδα «Εστανσιέρο», την αργεντίνικη εκδοχή της Μονόπολης.

Η είσοδος στον αγωνιστικό χώρο και η εμφάνιση

Αντίπαλος της Αρχεντίνος Τζούνιορς εκείνη τη μέρα ήταν η Ταγιέρες ντε Κόρδοβα. Ο «Πελούσα», όπως τον φώναζαν στο σπίτι λόγω των πυκνών μαύρων μπούκλων του, ήταν 15 ετών, 11 μηνών και 20 ημερών. Καθώς κατευθυνόταν προς τον πάγκο, έψαξε με το βλέμμα τον πατέρα του στην κερκίδα και τον βρήκε. Ο Ντον Ντιέγκο είχε ζητήσει να φύγει νωρίτερα από τη δουλειά του και, προς έκπληξη όλων, του το είχαν επιτρέψει.

Ο Μαραντόνα μπήκε στο δεύτερο ημίχρονο, αντικαθιστώντας τον Τζιακομπέτι, με την ομάδα του να χάνει 1-0 από γκολ του Λουδουένια. Φορούσε τη φανέλα με το νούμερο 16, μια κόκκινη φανέλα με λευκή διαγώνια ρίγα. Του άρεσε αυτή η φανέλα, παρότι ήταν η φανέλα της Ρίβερ Πλέιτ ανάποδα, κι εκείνος ήταν φανατικός οπαδός της Μπόκα Τζούνιορς.

Η πρώτη μαγική ενέργεια

Η πρώτη του επαφή με την μπάλα ήταν μια αποκάλυψη για όλους τους παρευρισκόμενους. Πήρε την μπάλα από τον Οβελάρ στα τρία τέταρτα του γηπέδου, έχοντας την πλάτη του στην αντίπαλη εστία. Τη σταμάτησε με το αριστερό του πόδι, έκανε μια προσποίηση με το σώμα του, γύρισε απότομα και την πέρασε ανάμεσα από τα πόδια του αντιπάλου του.

Ο αντίπαλός του, Χουάν Ντομίνγκο Πατρίτσιο Καμπρέρα, του οποίου το όνομα ήταν βγαλμένο από τραγούδι του τάνγκο, έμεινε να κοιτάζει με ανοιχτό το στόμα, έκπληκτος από την ενέργεια του νεαρού. Η κερκίδα ξέσπασε σε ένα παρατεταμένο «ολέ», αναγνωρίζοντας αμέσως το σπάνιο ταλέντο που μόλις είχε εμφανιστεί στον αγωνιστικό χώρο.

Η συνέχεια και τα πρώτα γκολ

Παρόλο που η Αρχεντίνος Τζούνιορς έχασε την αναμέτρηση εκείνη την ημέρα, ο Ντιέγκο Μαραντόνα κέρδισε κάτι πολύ πιο σημαντικό: το μέλλον του στο ποδόσφαιρο. Η εμφάνισή του άφησε υποσχέσεις για μια λαμπρή καριέρα.

Λιγότερο από έναν μήνα αργότερα, ο Μαραντόνα πέτυχε τα πρώτα του επαγγελματικά γκολ, σκοράροντας δύο φορές απέναντι στη Σαν Λορέντσο. Χρόνια μετά, αφηγήθηκε ότι πριν μπει στο γήπεδο για το ντεμπούτο του, ο προπονητής Μόντες γύρισε προς τον πάγκο και τον ρώτησε: «Είσαι έτοιμος;». Ο μικρός Ντιέγκο δεν είπε λέξη. Απλώς τον κοίταξε στα μάτια, μια απάντηση που έδειχνε την αποφασιστικότητα και την αυτοπεποίθηση ενός θρύλου που μόλις ξεκινούσε.

Με πληροφορίες από: Gazzetta