Ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα εκτυλίσσεται πίσω από τις πόρτες των παιδιατρικών νοσοκομείων, όπου παιδιά που έχουν βιώσει κακοποίηση και έχουν απομακρυνθεί από το οικογενειακό τους περιβάλλον με εισαγγελική εντολή, βρίσκονται εγκλωβισμένα σε θαλάμους. Αντί η παραμονή τους στο νοσοκομείο να αποτελεί ένα σύντομο μεταβατικό στάδιο, μετατρέπεται σε μια μακρόχρονη αναμονή χωρίς σαφή ορίζοντα εξόδου, εκθέτοντας το κράτος πρόνοιας.
Ο εγκλωβισμός των παιδιών στα νοσοκομεία
Παιδιά που έχουν υποστεί κακοποίηση οδηγούνται στα νοσοκομεία με εισαγγελική εντολή, προκειμένου να προστατευθούν. Εκεί υποβάλλονται στις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις, αξιολογείται η κατάστασή τους και, όπου κρίνεται αναγκαίο, τους παρέχεται ψυχολογική υποστήριξη.
Η διαδικασία αυτή θα έπρεπε να ολοκληρώνεται σε σύντομο χρονικό διάστημα, ώστε να ακολουθήσει η μεταφορά τους σε κατάλληλες προνοιακές δομές. Ωστόσο, σε αρκετές περιπτώσεις, η παραμονή τους στα νοσοκομεία παρατείνεται επί μακρόν, με τα παιδιά να παραμένουν εγκλωβισμένα σε χώρους που δεν έχουν σχεδιαστεί για μακροχρόνια φιλοξενία και λειτουργία ως δομές παιδικής προστασίας.
Οι συνέπειες της μακρόχρονης παραμονής
Η παρατεταμένη διαμονή στα νοσοκομεία έχει σοβαρές επιπτώσεις στα παιδιά αυτά. Ενώ δεν είναι άρρωστα, η παραμονή τους επί μήνες ή ακόμα και επί χρόνια στους θαλάμους οδηγεί σε εκδήλωση επιθετικών συμπεριφορών.
Συγκεκριμένα, τα παιδιά αυτά αρχίζουν να επιτίθενται σε άλλα παιδιά που νοσηλεύονται, να τρομοκρατούν το νοσηλευτικό προσωπικό, να προκαλούν φθορές σπάζοντας τζάμια, να κλέβουν και να καταστρέφουν υλικό των νοσοκομείων.
Το «όνειδος» του κράτους πρόνοιας
Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ), Μιχάλης Γιαννάκος, περιέγραψε την κατάσταση ως «όνειδος για το κράτος πρόνοιας». Τόνισε ότι το φαινόμενο των «παρκαρισμένων» παιδιών σε παιδιατρικά νοσοκομεία και παιδιατρικές κλινικές εκθέτει το σύστημα.
Σύμφωνα με τον κ. Γιαννάκο, τα παιδιά που απομακρύνονται από κακοποιητικά περιβάλλοντα, αντί να βρίσκουν την κατάλληλη φροντίδα και προστασία, καταλήγουν να παραμένουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα στις παιδιατρικές κλινικές, δημιουργώντας μια δυσμενή κατάσταση.
Οι δηλώσεις των εργαζομένων
Ο Μιχάλης Γιαννάκος, σε δηλώσεις του, επανέλαβε ότι τα κακοποιημένα παιδιά φτάνουν στα νοσοκομεία με εισαγγελική εντολή για να εξεταστούν ή να τους παρασχεθεί ψυχική βοήθεια για λίγες ημέρες. Ωστόσο, καταλήγουν να μένουν στις μονάδες επί μήνες ή ακόμα χειρότερα, επί χρόνια.
Την ίδια κατάσταση περιέγραψε με ιδιαίτερα αιχμηρό τρόπο και ο πρόεδρος των εργαζομένων στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», Δήμος Κωνσταντόπουλος, υπογραμμίζοντας το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι υγειονομικοί.
Η υποστελέχωση των προνοιακών ιδρυμάτων
Η κύρια αιτία αυτής της μακρόχρονης παραμονής των παιδιών στα νοσοκομεία είναι η έλλειψη προσωπικού και οι περιορισμένες δυνατότητες φιλοξενίας στις κατάλληλες προνοιακές δομές. Παρά το γεγονός ότι τα προνοιακά ιδρύματα διαθέτουν κενές κλίνες, δεν υπάρχει το απαραίτητο προσωπικό για να λειτουργήσουν πλήρως και να υποδεχθούν τα παιδιά.
Το ζήτημα της υποστελέχωσης αποτελεί ένα μεγάλο πρόβλημα, το οποίο εμποδίζει την ομαλή μεταφορά των παιδιών από τα νοσοκομεία σε ένα πιο κατάλληλο και ασφαλές περιβάλλον, διαιωνίζοντας τον εγκλωβισμό τους.
Με πληροφορίες από: Enikos