Στο ανθρώπινο σώμα διατηρούνται ορισμένα τμήματα που κάποτε εξυπηρετούσαν σημαντικούς σκοπούς για τους προγόνους μας. Ωστόσο, η εξέλιξη σταδιακά τα καταργεί, καθώς δεν μας είναι πλέον απαραίτητα στην καθημερινή μας ζωή.
Υπάρχουν αρκετά μέρη που σήμερα θεωρούνται ουσιαστικά άχρηστα, ενώ μάλιστα ορισμένα από αυτά είναι αρκετά ζημιάρικα. Συχνά προκαλούν προβλήματα, από πόνους μέχρι και λοιμώξεις, με αποτέλεσμα η αφαίρεσή τους να επιβεβαιώνει πως μπορούμε να ζήσουμε απολύτως φυσιολογικά και χωρίς αυτά.
Η εξέλιξη και τα «περιττά» όργανα
Το ανθρώπινο σώμα διαθέτει τη δική του «αποθήκη» με περιττά αντικείμενα, τα οποία αποτελούν εξελικτικά υπολείμματα. Η ανθρώπινη εξέλιξη συνεχίζεται και ορισμένα μέρη αρχίζουν ήδη να εξαφανίζονται, καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι γεννιούνται χωρίς αυτά.
Αυτά τα τμήματα, παρόλο που κάποτε είχαν λειτουργικό ρόλο, πλέον είτε δεν είναι απαραίτητα είτε δημιουργούν περισσότερα προβλήματα παρά οφέλη στον σύγχρονο άνθρωπο.
Η σκωληκοειδής απόφυση: από υπολειμματικό όργανο σε πιθανό σύμμαχο
Η σκωληκοειδής απόφυση είναι ένας μικρός σωλήνας που βρίσκεται στο τέλος του παχέος εντέρου, στο κάτω δεξί μέρος της κοιλιάς. Όταν υποστεί φλεγμονή, γνωστή ως σκωληκοειδίτιδα, προκαλεί οξύ πόνο, ναυτία και φούσκωμα.
Σε περίπτωση ρήξης, μπορεί να προκαλέσει μια επικίνδυνη για τη ζωή μόλυνση, καθιστώντας την αφαίρεσή της μία από τις πιο συχνές χειρουργικές επεμβάσεις ρουτίνας. Για χρόνια, οι επιστήμονες υπέθεταν ότι επρόκειτο για ένα υπολειμματικό όργανο χωρίς καμία λειτουργία. Ωστόσο, νεότερες έρευνες δείχνουν ότι περιέχει ανοσολογικά κύτταρα και ωφέλιμα βακτήρια που βοηθούν την πέψη.
Η χοληδόχος κύστη και η λειτουργία της πέψης
Η χοληδόχος κύστη βρίσκεται κάτω από το ήπαρ και έχει ως βασική λειτουργία την αποθήκευση της χολής, ενός υγρού απαραίτητου για τη διάσπαση των λιπών. Όταν δημιουργούνται πέτρες στη χολή ή εκδηλώνονται φλεγμονές, η αφαίρεσή της κρίνεται απαραίτητη.
Μετά την επέμβαση, η χολή ρέει απευθείας από το ήπαρ στο λεπτό έντερο, επιτρέποντας στη διαδικασία της πέψης να συνεχίζεται κανονικά χωρίς προβλήματα για τον οργανισμό.
Ο ρόλος των αμυγδαλών
Οι αμυγδαλές λειτουργούν ως φίλτρο για τα μικρόβια που εισέρχονται στον οργανισμό από το στόμα και τη μύτη. Παρόλα αυτά, συχνά υφίστανται λοιμώξεις ή διογκώνονται, εμποδίζοντας ακόμα και την αναπνοή κατά τη διάρκεια του ύπνου.
Η αφαίρεσή τους είναι ιδιαίτερα συνηθισμένη, ειδικά στα παιδιά, και δεν επηρεάζει την ικανότητα του οργανισμού να καταπολεμά τις λοιμώξεις, καθώς υπάρχουν άλλοι μηχανισμοί άμυνας.
Οι φρονιμίτες: ένα απομεινάρι του παρελθόντος
Οι φρονιμίτες εμφανίζονται στις πίσω γωνίες του στόματος κατά την πρώιμη ενηλικίωση, συνήθως μεταξύ 17 και 25 ετών. Επειδή σπάνια υπάρχει αρκετός χώρος στη γνάθο του σύγχρονου ανθρώπου, συχνά εγκλωβίζονται στα ούλα, πιέζουν τα υπόλοιπα δόντια ή προκαλούν τερηδόνα και πόνους.
Υπολογίζεται ότι περίπου το 20% των ανθρώπων δεν βγάζει καν φρονιμίτες, καθώς αποτελούν εξελικτικό υπόλειμμα από την εποχή που οι πρόγονοί μας κατανάλωναν σκληρές, ωμές τροφές και διέθεταν μεγαλύτερες γνάθους.
Ο μακρός παλαμικός μυς: ένα μέρος που εξαφανίζεται
Ο μακρός παλαμικός μυς εκτείνεται από το εσωτερικό του πήχη έως την παλάμη και βοηθά στην κάμψη του καρπού. Ωστόσο, έως και το 25% των ανθρώπων γεννιέται χωρίς αυτόν τον μυ, χωρίς να επηρεάζεται η λειτουργικότητα του χεριού.
Εάν ενώσετε τα δάχτυλά σας και τεντώσετε τον καρπό, ο τένοντας που εξέχει στο κέντρο είναι ο μακρός παλαμικός μυς, επιτρέποντας σε όσους τον διαθέτουν να τον αναγνωρίσουν.
Με πληροφορίες από: Gazzetta