Η Ουρανία Τσιρίκου, μια ασθενής που δίνει μάχη με σοβαρό νόσημα του αίματος από το 2017, μιλά για την πλασμαφαίρεση, μια ιατρική μέθοδο από την οποία εξαρτάται η ζωή της. Με περίπου 60 συνεδρίες στο ενεργητικό της, η κυρία Τσιρίκου ξεσπά για την «ανεύθυνη παραφιλολογία» που έχει αναπτυχθεί γύρω από τη θεραπεία, τονίζοντας ότι «αν δεν το κάνω, θα πεθάνω».
Η μαρτυρία της έρχεται σε μια περίοδο που η πλασμαφαίρεση βρίσκεται στο επίκεντρο συζητήσεων, με αφορμή την υπόθεση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη και αναφορές για τη χρήση της σε αισθητικούς και αντιγηραντικούς σκοπούς.
Η μάχη με το νόσημα και η σημασία της θεραπείας
Η Ουρανία Τσιρίκου περιγράφει τη δύσκολη καθημερινότητά της, υπογραμμίζοντας ότι η πλασμαφαίρεση είναι αυτή που τη «κρατάει στη ζωή». Η ίδια δηλώνει χαρακτηριστικά ότι «φρίττω με αυτά που ακούω» σχετικά με τη θεραπεία, καθώς για εκείνη δεν αποτελεί μια απλή ιατρική πράξη.
Όπως εξηγεί, «δεν είναι απλό. Δεν κάνω ένα εμβόλιο ή μια ένεση», θέλοντας να τονίσει τη σοβαρότητα και την πολυπλοκότητα της διαδικασίας.
Η απαιτητική διαδικασία της πλασμαφαίρεσης
Η ασθενής περιγράφει λεπτομερώς την προετοιμασία και την εκτέλεση της πλασμαφαίρεσης. Πριν από τη θεραπεία, χορηγούνται φάρμακα όπως κορτιζόνη, παυσίπονο και αντιισταμινικό. Το πρώτο μισάωρο της διαδικασίας, η ίδια βιώνει έντονο κρύο και τρέμουλο.
Κατά τη διάρκεια της πλασμαφαίρεσης, χορηγούνται επίσης κάλιο και ασβέστιο. Η συνολική διάρκεια της διαδικασίας μπορεί να κυμανθεί από μία έως δύο ώρες, ανάλογα με την αντίδραση του οργανισμού του ασθενούς.
Συνεχής παρακολούθηση και επικοινωνία
Η Ουρανία Τσιρίκου επισημαίνει την ανάγκη για συνεχή παρακολούθηση από γιατρό καθ’ όλη τη διάρκεια της θεραπείας. Η αρτηριακή πίεση ελέγχεται διαρκώς, ενώ εξειδικευμένο νοσηλευτικό προσωπικό βρίσκεται συνεχώς δίπλα της, παρακολουθώντας την κατάστασή της.
«Απορώ γι’ αυτά που λέγονται ότι γίνεται με μέθη. Ο ασθενής πρέπει να είναι ξύπνιος», αναφέρει χαρακτηριστικά. Οι γιατροί και οι νοσηλεύτριες επικοινωνούν διαρκώς μαζί της, ρωτώντας «Πώς είσαι, Ράνια;», «Πώς νιώθεις;», προκειμένου να ελέγχουν για τυχόν παρενέργειες.
Αυτή η επικοινωνία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της θεραπείας, καθώς ένας άνθρωπος που υποβάλλεται επανειλημμένα σε μια τόσο απαιτητική διαδικασία αντιμετωπίζει όχι μόνο την ιατρική κατάσταση, αλλά και φόβο, αγωνία και σωματική εξάντληση.
Με πληροφορίες από: in.gr