Ο Ντέιβιντ Ναχμάντ, ένας δισεκατομμυριούχος συλλέκτης έργων τέχνης, διαθέτει μια εκτεταμένη συλλογή που περιλαμβάνει περίπου 300 έργα του Πάμπλο Πικάσο, καθώς και συνολικά 4.500 πίνακες. Η περιουσία του υπολογίζεται στα 4 δισεκατομμύρια δολάρια. Η ιστορία του δεν ξεκινά στις αίθουσες δημοπρασιών, αλλά από το Χαλέπι της Συρίας, σηματοδοτώντας μια διαδρομή που τον οδήγησε από την αναταραχή στην κορυφή του κόσμου της τέχνης.
Η φυγή από το Χαλέπι και η νέα αρχή
Η ιστορία της οικογένειας Ναχμάντ ξεκινά από το Χαλέπι, όπου ο πατέρας του Ντέιβιντ, Χιλέλ, ήταν ο ιδρυτής της τράπεζας Nahmad & Beyda. Το 1947, εν μέσω μιας περιόδου έντονης αναταραχής και βίας, ο Χιλέλ, μαζί με τη σύζυγό του και τα επτά παιδιά τους, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πόλη. Η φυγή τους από τη Συρία ήταν βιαστική, αφήνοντας πίσω τους περιουσία και αγαθά.
Η οικογένεια κατέφυγε στον Λίβανο, όπου ο Χιλέλ χρειάστηκε να ξεκινήσει από το μηδέν. Στη Βηρυτό, άνοιξε ένα μικρό γραφείο συναλλάγματος. Λίγες ημέρες αργότερα, γεννήθηκε ο Ντέιβιντ. Ο επόμενος σταθμός για την οικογένεια ήταν η Ιταλία, και συγκεκριμένα το Μιλάνο, τη δεκαετία του 1960. Η πρωτεύουσα της μόδας έγινε το νέο τους σπίτι και παράλληλα, η αφορμή για τον Ντέιβιντ να γνωρίσει τον κόσμο της τέχνης, έναν κόσμο γεμάτο χρώμα, φαντασία και αξία.
Η σημαντική επιρροή του αδελφού του
Ο Ντέιβιντ Ναχμάντ είχε έναν κατά 15 χρόνια μεγαλύτερο αδελφό, τον Ζοζέφ, γνωστό ως Τζο, ο οποίος διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη μύησή του στην τέχνη. Ενώ οι φίλοι του Ντέιβιντ ασχολούνταν με το ποδόσφαιρο, εκείνος συνόδευε τον Τζο σε συναντήσεις με εμπόρους τέχνης και σε δημοπρασίες. Ο ίδιος ο Ντέιβιντ θυμάται ότι ο πατέρας τους δεν κατανοούσε την αγάπη του Τζο για τη ζωγραφική.
Ο Χιλέλ μάλιστα, όταν ένας πίνακας του Γκογκέν εκλάπη, υποστήριξε ότι τους έκλεψαν δύο φορές: μία όταν τον αγόρασαν και μία όταν τους τον έκλεψαν. Παρόλα αυτά, ο Τζο υπήρξε ένας σημαντικός συλλέκτης έργων σπουδαίων δημιουργών, όπως ο Λούτσο Φοντάνα, ο Αρνάλντο Πομοντόρο και ο Τζόρτζιο Ντε Κίρικο, και μέσω αυτού μύησε τα αδέλφια του στον χώρο της τέχνης.
Από την πολιτική μηχανική στην τέχνη
Αρχικά, ο Ντέιβιντ δεν έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την τέχνη. Ωστόσο, αργότερα διαπίστωσε ότι η τέχνη ήταν συνυφασμένη με την επιστήμη. Όπως έχει αναφέρει ο ίδιος, χωρίς την επιρροή του αδελφού του, πιθανότατα θα είχε αφοσιωθεί στο αντικείμενο των σπουδών του ως Πολιτικός Μηχανικός. Τελικά, η πορεία του τον οδήγησε από το πανεπιστήμιο στο σύμπαν της εμπορίας έργων τέχνης.
Η πρώτη του πώληση ήταν ένα έργο του Μαξ Ερνστ, την οποία πραγματοποίησε σε ηλικία μόλις 17 ετών. Η τέχνη αποδείχθηκε μονόδρομος για τον Ντέιβιντ Ναχμάντ. Το 1968, άνοιξε τη δική του γκαλερί. Έκτοτε, η ζωή του συνδέθηκε με μερικά από τα σημαντικότερα ονόματα της μοντέρνας δημιουργίας, με τον Πάμπλο Πικάσο να αποκτά σταδιακά κεντρική θέση στη συλλογή του.
Η στρατηγική με τον Πάμπλο Πικάσο
Σε συνεργασία με τον άλλο του αδελφό, Έζρα, ο Ντέιβιντ Ναχμάντ δημιούργησε ένα διεθνές δίκτυο στην αγορά της τέχνης. Σημαντικοί έμποροι από το Παρίσι τους εμπιστεύονταν έργα των Ζορζ Μπρακ, Ζουάν Μιρό και φυσικά του Πικάσο. Η επιλογή του Ισπανού ζωγράφου αποδείχθηκε καίρια για την πορεία τους.
Σε αντίθεση με την επικρατούσα τάση της εποχής, η οποία εστίαζε στον κυβισμό, οι αδελφοί Ναχμάντ στράφηκαν στα μεταγενέστερα έργα του Πάμπλο Πικάσο. Αυτή η στρατηγική συνέβαλε στην οικοδόμηση της εντυπωσιακής συλλογής τους, η οποία περιλαμβάνει σήμερα εκατοντάδες έργα του διάσημου καλλιτέχνη, καθιστώντας τον Ντέιβιντ Ναχμάντ έναν από τους σημαντικότερους συλλέκτες παγκοσμίως.
Με πληροφορίες από: Gazzetta