Στις 7 Σεπτεμβρίου του 1978, ο Γκεόργκι Μάρκοφ, Βούλγαρος αντιφρονούντας, δέχτηκε ένα τσίμπημα από ομπρέλα ενώ περίμενε σε στάση λεωφορείου στο Λονδίνο. Τέσσερις ημέρες αργότερα, ο 49χρονος δημοσιογράφος και συγγραφέας ήταν νεκρός, με τους γιατρούς αρχικά να κάνουν λόγο για δηλητηρίαση του αίματος. Σύντομα, ωστόσο, διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για μια πολιτική δολοφονία, η οποία είχε πραγματοποιηθεί με μια εξαιρετικά εξελιγμένη μέθοδο.
Η επίθεση στο Λονδίνο και ο θάνατος του Μάρκοφ
Η μοιραία στιγμή για τον Γκεόργκι Μάρκοφ έλαβε χώρα στη γέφυρα του Γουότερλου, στο κεντρικό Λονδίνο, το απόγευμα της 7ης Σεπτεμβρίου του 1978. Ο 49χρονος Μάρκοφ, γνωστός για τις αντιφρονητικές του ιδέες και το έργο του ως δημοσιογράφος και συγγραφέας, ένιωσε ένα ξαφνικό τσίμπημα στον μηρό του, προερχόμενο από μια ομπρέλα. Η σύζυγός του, Άναμπελ Μάρκοφ, ανέφερε αργότερα ότι ο σύζυγός της γύρισε να κοιτάξει και είδε έναν άνδρα πίσω του, ο οποίος ζήτησε συγγνώμη και άφησε κάτω την ομπρέλα του.
Παρά την αρχική διάγνωση των γιατρών για δηλητηρίαση του αίματος, ο Γκεόργκι Μάρκοφ πέθανε τέσσερις ημέρες μετά το περιστατικό, χωρίς να γνωρίζει την πραγματική αιτία του θανάτου του. Η υπόθεση πήρε γρήγορα τη διάσταση της πολιτικής δολοφονίας, καθώς η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε αποδείχθηκε ιδιαίτερα εξελιγμένη και είχε εφαρμοστεί και σε άλλη περίπτωση Βούλγαρου αντιφρονούντα.
Το θανατηφόρο σφαιρίδιο και η ρικίνη
Μετά τον θάνατο του Μάρκοφ, η αντιτρομοκρατική υπηρεσία της Βρετανίας ανέλαβε την έρευνα, εντοπίζοντας ένα κρίσιμο στοιχείο που επιβεβαίωσε τις υποψίες για ένα μοναδικό σχέδιο δολοφονίας. Το εγκληματολογικό τμήμα ανακάλυψε ένα μικροσκοπικό σφαιρίδιο, περίπου στο μέγεθος της κεφαλής μιας καρφίτσας, το οποίο βρισκόταν στον μηρό του Γκεόργκι Μάρκοφ.
Το σφαιρίδιο αυτό έφερε τέσσερις μικροσκοπικές οπές, οι οποίες, όπως αποδείχτηκε, περιείχαν ένα θανατηφόρο δηλητήριο. Οι εκτιμήσεις των ειδικών έδειξαν ότι επρόκειτο για τη θανατηφόρα τοξίνη ρικίνη. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ρικίνη δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ στο παρελθόν για δολοφονία στη Βρετανία, γεγονός που υπογράμμιζε την πρωτοτυπία και την επικινδυνότητα της μεθόδου.
Η παρόμοια επίθεση στο Παρίσι
Η έρευνα αποκάλυψε ότι ο Γκεόργκι Μάρκοφ δεν ήταν το μοναδικό θύμα αυτής της ασυνήθιστης μεθόδου. Περίπου δέκα ημέρες πριν από τον θανάσιμο τραυματισμό του Μάρκοφ, ένας ακόμη Βούλγαρος αντιφρονούντας, ο Βλαντίμιρ Κόστοφ, είχε δεχτεί επίθεση με παρόμοιο τρόπο. Ο Κόστοφ είχε αισθανθεί έναν οξύ πόνο στην πλάτη του, ενώ έβγαινε από το Μετρό του Παρισιού μαζί με τη σύζυγό του.
Ο Βλαντίμιρ Κόστοφ παρουσίασε υψηλό πυρετό για τρεις συνεχόμενες ημέρες, αλλά τελικά κατάφερε να αναρρώσει. Όταν πληροφορήθηκε για τον μυστηριώδη θάνατο του Γκεόργκι Μάρκοφ, αποφάσισε να υποβληθεί σε ακτινογραφία. Η ακτινογραφία αποκάλυψε την ύπαρξη ενός σφαιριδίου στην πλάτη του, παρόμοιου με αυτό που βρέθηκε στον Μάρκοφ.
Η αποκάλυψη των πανομοιότυπων σφαιριδίων
Το σφαιρίδιο που βρέθηκε στον Βλαντίμιρ Κόστοφ αφαιρέθηκε χειρουργικά, παρουσία ενός Γάλλου αστυνομικού. Στη συνέχεια, οι μεταλλουργοί της Scotland Yard, χρησιμοποιώντας ηλεκτρονικό μικροσκόπιο υψηλής ισχύος, ανέλυσαν το σφαιρίδιο που είχε αφαιρεθεί από την πλάτη του Κόστοφ. Η ανάλυση αυτή οδήγησε σε μια σημαντική διαπίστωση: το σφαιρίδιο ήταν πανομοιότυπο με εκείνο που είχε εντοπιστεί στον Γκεόργκι Μάρκοφ.
Σύμφωνα με τον Κόκερελ, και τα δύο σφαιρίδια είχαν ακριβώς το ίδιο βάρος. Επιπλέον, οι μικροσκοπικές οπές τους βρίσκονταν στα ίδια σημεία. Και τα δύο ήταν κατασκευασμένα από ένα σπάνιο κράμα πλατίνας και ιριδίου, ένα υλικό που, όπως αναφέρθηκε, ο ανθρώπινος οργανισμός δεν απορρίπτει. Αυτά τα ευρήματα ενίσχυσαν την πεποίθηση ότι οι δύο επιθέσεις συνδέονταν και αποτελούσαν μέρος ενός καλά οργανωμένου σχεδίου.
Με πληροφορίες από: Reader