Η δολοφονία της Σέλι Γουάτκινς, μια υπόθεση που παρέμενε ανεξιχνίαστη για 33 χρόνια, βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο των ερευνών χάρη σε σημαντικές εξελίξεις στην τεχνολογία του DNA. Το πτώμα της Γουάτκινς είχε ανασυρθεί από το ποτάμι Trinity στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών, με τον δράστη να παραμένει άγνωστος επί δεκαετίες. Πλέον, η ελπίδα για ταυτοποίηση του δολοφόνου αναζωπυρώνεται, καθώς οι αρχές επανεξετάζουν την υπόθεση με νέα δεδομένα.
Η ανεξιχνίαστη υπόθεση και η νέα πνοή
Πριν από 33 χρόνια, το πτώμα της Σέλι Γουάτκινς ανασύρθηκε από το ποτάμι Trinity στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Αν και αρχικά είχε κατηγορηθεί ο σύζυγός της για τη δολοφονία, η κατηγορία εναντίον του απορρίφθηκε σύντομα. Έτσι, η υπόθεση δεν εξιχνιάστηκε ποτέ και ο δολοφόνος παρέμεινε άγνωστος για περισσότερες από τρεις δεκαετίες.
Σήμερα, η δημοσιογράφος Κάρολ Ντόσον και ο ερευνητής Γουές Φέργκιουσον υποστηρίζουν ότι οι εξελίξεις στην τεχνολογία του DNA μπορούν να οδηγήσουν στην ταυτοποίηση του δράστη. Ανέδειξαν την υπόθεση μέσα από το podcast τους με τίτλο «Unforgotten - Labor Day Ghost», με αποτέλεσμα οι αρχές να επανεξετάσουν την υπόθεση της Σέλι Γουάτκινς.
Η δύναμη του DNA στην έρευνα
Η Κάρολ Ντόσον δήλωσε πως, λόγω της τεράστιας προόδου στην τεχνολογία του DNA, τρεις διαφορετικές υπηρεσίες συμμετέχουν πλέον ενεργά στην έρευνα για την εξιχνίαση της δολοφονίας. Η ίδια εξέφρασε την πεποίθησή της ότι η υπόθεση θα λυθεί και η Σέλι Γουάτκινς θα δικαιωθεί.
Σύμφωνα με την Ντόσον, αρκεί ένα νανογραμμάριο DNA για να μπορέσει να γίνει η ταυτοποίηση του δράστη ή των δραστών. Αυτή η τεχνολογική δυνατότητα προσφέρει νέα ελπίδα για την επίλυση ενός εγκλήματος που παρέμενε στο σκοτάδι για τόσα χρόνια.
Τα φρικτά ευρήματα και η ανάλυση DNA
Όταν βρέθηκε το πτώμα της Σέλι Γουάτκινς, ήταν τυλιγμένο και δεμένο με κολλητική ταινία, ενώ δύο τσιμεντόλιθοι την κρατούσαν βυθισμένη στο ποτάμι. Στο πίσω μέρος του κεφαλιού της εντοπίστηκαν τουλάχιστον οκτώ τραύματα, ενώ στον λαιμό της υπήρχε σημάδι από δέσιμο, υποδηλώνοντας τον βίαιο χαρακτήρα του θανάτου της.
Το 2024, αποκαλύφθηκε ότι DNA από το πλαστικό περιτύλιγμα του πτώματος είχε σταλεί σε εργαστήριο της Καλιφόρνια για ανάλυση. Από αυτή την ανάλυση ανακτήθηκε ένα γενετικό προφίλ, το οποίο όμως δεν ταίριαζε με κανένα μέλος της οικογένειας Γουάτκινς. Αυτό οδήγησε τις αρχές στο συμπέρασμα ότι οι δράστες μπορεί να είναι παραπάνω από ένας.
Ερωτήματα γύρω από το σπίτι του θύματος
Κατά τη διάρκεια της αρχικής έρευνας το 1993, η αστυνομία είχε εντοπίσει τρεις ύποπτους λεκέδες στο γκαράζ του σπιτιού όπου το ζευγάρι είχε καβγαδίσει την ημέρα της εξαφάνισης της Σέλι. Αυτοί οι λεκέδες αποτελούσαν ένα σημαντικό στοιχείο στην υπόθεση.
Η Κάρολ Ντόσον ανέφερε ότι το δάπεδο του γκαράζ είχε βαφτεί ξανά, ενώ ο δρόμος είχε στρωθεί εκ νέου και είχε καλυφθεί με χαλίκι. Η ίδια διερωτήθηκε γιατί κάποιος να προβεί σε τέτοιες ενέργειες, αναφερόμενη στο γεγονός ότι συνέβησαν αμέσως μετά την αποκάλυψη της πιθανότητας να ληφθεί DNA από τους λεκέδες. Η Ντόσον δήλωσε: «Λίγο μετά την προβολή του επεισοδίου για τους λεκέδες αίματος και το DNA, κυριολεκτικά την επόμενη ημέρα, ένα συνεργείο άρχισε να σπάει με κομπρεσέρ τμήμα του δαπέδου».
Με πληροφορίες από: Gazzetta