Είκοσι επτά χρόνια μετά τον μεγάλο σεισμό της Πάρνηθας το 1999, ο Τζανής Πολυκανδριώτης αφηγείται τη συγκλονιστική εμπειρία που του άλλαξε τη ζωή. Την 7η Σεπτεμβρίου του 1999, ο τότε 10χρονος Τζανής βρέθηκε εγκλωβισμένος για 24 ολόκληρες ώρες κάτω από τα χαλάσματα του σπιτιού του, ένα γεγονός που σημάδεψε ανεξίτηλα την παιδική του ηλικία. Η οικογένειά του βίωσε μια ανείπωτη τραγωδία, καθώς ο πατέρας του, Παναγιώτης Πολυκανδριώτης, έχασε τη ζωή του, προσφέροντας όμως με τη θυσία του τη σωτηρία στα τρία μικρά παιδιά του.
Το σημείο της τραγωδίας και η προτομή του πατέρα
Στη Μεταμόρφωση, μπαίνοντας από την Εθνική Οδό και κινούμενος στη λεωφόρο Τατοΐου, σε μια διχάλα του δρόμου, βρίσκεται μια μαρμάρινη προτομή στο δεξί χέρι. Περίπου 10 με 15 μέτρα πιο κάτω από την προτομή αυτή, απλώνεται ένα άδειο οικόπεδο, μέσα σε πυκνό αστικό ιστό. Η απουσία τσιμέντου σε αυτό το σημείο της πόλης υποδηλώνει μια ιστορία.
Η προτομή ανήκει στον Παναγιώτη Πολυκανδριώτη, έναν άλλοτε κορυφαίο πυγμάχο, και το οικόπεδο κρύβει πράγματι μια οικογενειακή τραγωδία. Στον σεισμό της Πάρνηθας του 1999, ο Παναγιώτης Πολυκανδριώτης έχασε τη ζωή του όταν το σπίτι στο οποίο διέμενε με την οικογένειά του κατέρρευσε. Ωστόσο, το σώμα του ήταν αυτό που έσωσε τα τρία μικρά παιδιά του από βέβαιο θάνατο.
Η στιγμή του σεισμού μέσα από τα μάτια ενός παιδιού
Ο Τζανής Πολυκανδριώτης, τότε μόλις 10 ετών, βρέθηκε αντιμέτωπος με την απόλυτη καταστροφή. «Ονομάζομαι Τζανής Πολυκανδριώτης και είμαι επιζήσας του σεισμού που έγινε πριν 27 χρόνια, δηλαδή το 1999 στην Αθήνα», δήλωσε. Περιέγραψε την τρομακτική στιγμή: «Μου συνέβη κάτι που θα παρακαλούσα να ήταν εφιάλτης, αλλά ήταν πραγματικότητα. Ήμουν 10 χρονών και καθόμουν με τον πατέρα μου και την αδερφή μου στο σπίτι. Ξαφνικά έγινε σεισμός, είδα τους τοίχους να ανοίγουν».
Στη συνέχεια, έτρεξε στο υπνοδωμάτιο όπου ήταν ο πατέρας του με τις αδερφές του. «Εκεί άκουγα τις κολώνες να σπάνε και έβλεπα τον πατέρα μου στα μάτια. Μετά σκοτάδι, σκόνες, από εκεί που ήμασταν όρθιοι, γίναμε ξαπλωμένοι. Είπα στην αδερφή μου να με σκουντήξει για να ξυπνήσω. Μου φαινόταν ότι όλο αυτό ήταν ένα κακό όνειρο», αφηγήθηκε ο Τζανής Πολυκανδριώτης, μεταφέροντας την αγωνία και την αβεβαιότητα των πρώτων στιγμών.
Ο 24ωρος εγκλωβισμός και ο ρόλος της ΕΜΑΚ
Ο Τζανής έμεινε στα χαλάσματα για 24 ολόκληρες ώρες. Στην αρχή, φώναζαν για να βρουν σε ποιο σημείο βρίσκονταν ο ίδιος και οι αδερφές του, ώστε να ανοίξουν μια τρύπα και να τους εντοπίσουν. Χρειάστηκε να περάσουν 12 ώρες για να απεγκλωβιστούν οι αδερφές του. Ο Τζανής ήταν αυτός που τις τράβηξε και τις έδωσε στους ανθρώπους της ΕΜΑΚ.
Μετά την απελευθέρωση των αδερφών του, οι δυνάμεις της ΕΜΑΚ μπήκαν για να βρουν τον ίδιο. Η δική του διάσωση αποδείχθηκε πιο δύσκολη, καθώς ένα καλοριφέρ είχε πέσει στα πόδια του, καθιστώντας αδύνατο τον απλό απεγκλωβισμό του. «Τα πάντα θυμάμαι από εκείνες τις 24 ώρες. Δεν κοιμήθηκα καθόλου. Για εμένα μπαινόβγαιναν οι ΕΜΑΚίτες και προσπαθούσαν να με βγάλουν. Τους φώναζα να με βγάλουν, σε κάποια φάση έβριζα κιόλας λίγο, σαν παιδάκι. Ρώταγα για τη μαμά και τον μπαμπά μου. Μου έλεγαν ότι είναι έξω και περιμένουν να βγω. Τι να μου έλεγαν; Ότι ο πατέρας μου δεν ζει;».
Η θυσία του πατέρα
Η τραγική απώλεια του Παναγιώτη Πολυκανδριώτη συνδέεται άμεσα με τη σωτηρία των παιδιών του. Όπως περιέγραψε ο Τζανής, η πλάκα του σπιτιού έπεσε πάνω στον πατέρα του. Ωστόσο, το σώμα του Παναγιώτη Πολυκανδριώτη δημιούργησε ένα κενό, μέσα στο οποίο κατάφεραν να παραμείνουν ζωντανά τα τρία παιδιά. Αυτή η θυσία ήταν καθοριστική για την επιβίωσή τους, καθώς, όπως αναφέρεται, σε άλλη περίπτωση η έκβαση θα ήταν διαφορετική.
Ο Τζανής Πολυκανδριώτης, 27 χρόνια μετά το μεσημέρι της 7ης Σεπτεμβρίου του 1999, μίλησε για την ιστορία του στην κάμερα του Normal Πίπολ, περιγράφοντας πώς βίωσε τον εγκλωβισμό του, τον απεγκλωβισμό του από την ΕΜΑΚ και τον τρόπο που διαχειρίζεται δεκαετίες μετά εκείνη τη στιγμή που καθόρισε τη ζωή του.
Με πληροφορίες από: Gazzetta, Reader