Μια μητέρα από τον Καναδά προχώρησε σε μια πρωτότυπη κίνηση, κάνοντας τατουάζ ένα πληκτρολόγιο στο χέρι της, προκειμένου να διευκολύνει την επικοινωνία με τον 11χρονο αυτιστικό γιο της. Η ιδέα προέκυψε όταν η ηλεκτρονική συσκευή που χρησιμοποιεί ο γιος της για να εκφράζεται έμεινε από μπαταρία, αναδεικνύοντας την ανάγκη για μια εναλλακτική, πάντα διαθέσιμη λύση.
Η πρόκληση της επικοινωνίας για τον Χάντερ
Ο 11χρονος Χάντερ Φλέτσερ διαγνώστηκε με αυτισμό σε ηλικία τριών ετών. Ως μη λεκτικό άτομο, η κύρια μέθοδος επικοινωνίας του βασίζεται σε μια ειδική εφαρμογή ομιλίας που είναι εγκατεστημένη σε ένα iPad, γνωστή ως συσκευή AAC.
Παράλληλα με τη χρήση της ηλεκτρονικής συσκευής, ο Χάντερ χρησιμοποιεί και ορισμένες χειρονομίες, καθώς και στοιχεία της νοηματικής γλώσσας. Ωστόσο, οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει στις λεπτές κινητικές δεξιότητες καθιστούν τόσο τη νοηματική όσο και τη γραφή με το χέρι λιγότερο πρακτικές και αποτελεσματικές επιλογές για εκείνον.
Η αφορμή για την πρωτότυπη ιδέα
Η αφορμή για την ασυνήθιστη και αποτελεσματική λύση δόθηκε κατά τη διάρκεια ενός πρωινού, όταν η οικογένεια βρισκόταν σε ένα εστιατόριο. Το iPad του Χάντερ απενεργοποιήθηκε ξαφνικά, καθώς η μπαταρία του είχε αδειάσει εντελώς, ακριβώς τη στιγμή που ο 11χρονος ετοιμαζόταν να παραγγείλει το φαγητό του.
Η μητέρα του, Τζέσικα, ζήτησε άμεσα χαρτί και στυλό από το προσωπικό του καταστήματος και έγραψε την αλφάβητο, προσπαθώντας να τον βοηθήσει να εκφραστεί. Ωστόσο, ο Χάντερ γύρισε το χαρτί από την άλλη πλευρά και σχεδίασε μόνος του τη διάταξη ενός πληκτρολογίου, σχηματίζοντας τις λέξεις που επιθυμούσε δείχνοντας τα γράμματα με το δάχτυλό του.
Το τατουάζ ως μόνιμη λύση
Βλέποντας την ξεκάθαρη προτίμηση του γιου της στο γνώριμο περιβάλλον ενός πληκτρολογίου, η Τζέσικα πήρε τη μεγάλη απόφαση. Αποφάσισε να αποτυπώσει τη συγκεκριμένη διάταξη με τατουάζ πάνω στο σώμα της. Στόχος της ήταν να υπάρχει ένα εργαλείο επικοινωνίας πάντα διαθέσιμο, το οποίο θα ήταν αδιάβροχο και δεν θα απαιτούσε ποτέ φόρτιση, λύνοντας έτσι το πρόβλημα της εξάρτησης από την μπαταρία.
Η επιλογή του σημείου για το τατουάζ έγινε με ιδιαίτερη προσοχή και πρακτικότητα. Η Τζέσικα επέλεξε το αριστερό της μπράτσο. Αυτό το σημείο της επιτρέπει να κρατά το χέρι της σταθερό, διευκολύνοντας τον Χάντερ να σχηματίζει τις λέξεις. Επιπλέον, η θέση αυτή εξυπηρετεί στις εξόδους τους, καθώς ο 11χρονος κάθεται πάντα στα δεξιά της μητέρας του, όπως για παράδειγμα στον κινηματογράφο. Το τατουάζ λύνει επίσης το πρόβλημα της επικοινωνίας στις εξορμήσεις τους για κολύμπι, όπου η χρήση ηλεκτρονικών συσκευών ήταν προηγουμένως αδύνατη.
Ιδιωτικότητα και βελτίωση της σχέσης
Πέρα από την πρακτική πλευρά, η νέα αυτή μέθοδος επικοινωνίας προσέφερε στην οικογένεια ένα πρωτόγνωρο στοιχείο: την ιδιωτικότητα. Ενώ η ηλεκτρονική συσκευή εκφωνεί τις λέξεις δυνατά, καθιστώντας τα μηνύματα ακουστά στους γύρω τους, το τατουάζ επιτρέπει στον Χάντερ να σχηματίζει μηνύματα αποκλειστικά για τη μητέρα του, δημιουργώντας έναν πιο προσωπικό δίαυλο επικοινωνίας.
Η αλλαγή στη σχέση μεταξύ μητέρας και γιου υπήρξε θεαματική από τότε που η Τζέσικα απέκτησε το τατουάζ. Ο μικρός Χάντερ σχηματίζει πλέον τη φράση «σ' αγαπώ» πολλές φορές την ημέρα, μια έκφραση που σπάνια χρησιμοποιούσε μέσω της ηλεκτρονικής συσκευής. Επιπλέον, έχει γίνει πολύ πιο εκδηλωτικός, προσφέροντας περισσότερες αγκαλιές και φιλιά στη μητέρα του, ενισχύοντας έτσι τον συναισθηματικό τους δεσμό.
Ευρύτερη απήχηση και αλληλεγγύη
Η πρωτοβουλία της Τζέσικα δεν έμεινε εντός των ορίων του οικογενειακού της κύκλου, αλλά βρήκε ευρεία απήχηση. Εκπαιδευτικοί, νοσηλευτές και διασώστες επικοινώνησαν μαζί της, εκφράζοντας το ενδιαφέρον τους να μάθουν περισσότερα για το εγχείρημα και τον τρόπο λειτουργίας του.
Ταυτόχρονα, η ιδέα βρήκε μιμητές και στην κοινότητα του Χάντερ, καθώς ορισμένοι από τους συμμαθητές του απέκτησαν τις δικές τους εκδοχές της διάταξης του πληκτρολογίου. Η αλληλεγγύη επεκτάθηκε και στον χώρο των tattoo artists, με καλλιτέχνες από τον Καναδά, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία να προσφέρονται να χτυπήσουν το συγκεκριμένο σχέδιο δωρεάν σε οικογένειες που αντιμετωπίζουν παρόμοιες ανάγκες. Μάλιστα, ένας καλλιτέχνης στο νότο των ΗΠΑ διοργανώνει σχετική εκδήλωση, δείχνοντας την παγκόσμια απήχηση αυτής της συγκινητικής ιστορίας.
Με πληροφορίες από: Gazzetta