Κοινωνία

Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά παρουσιάζει το χοροθέατρο «MyCenae» της Βαλεντίνης Γιαννοπούλου

Κωνσταντίνα Κοσμά
31-08-26

Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ετοιμάζεται να παρουσιάσει το έργο σύγχρονου χοροθεάτρου της Βαλεντίνης Γιαννοπούλου με τίτλο «MyCenae». Πρόκειται για μια παράσταση που αναβιώνει τον αρχαίο μύθο των Ατρειδών, φέρνοντάς τον στο σήμερα μέσα από τη γλώσσα του σώματος. Η παράσταση θα δοθεί για μία και μοναδική βραδιά την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου, με ώρα έναρξης τις 20.30.

Ο μύθος των Ατρειδών και η αρχαία κατάρα

Το έργο «MyCenae» εμβαθύνει στον πολυτάραχο μύθο των Ατρειδών, μια ιστορία που ξεκίνησε πριν από χιλιάδες χρόνια με μια κατάρα. Η αρχή της τοποθετείται σε ένα τραπέζι, όπου ο Τάνταλος σέρβιρε στους θεούς το ίδιο του το παιδί. Από εκείνη τη στιγμή, η γενιά των Ατρειδών βρέθηκε να πληρώνει ένα βαρύ τίμημα.

Η κατάρα εκδηλώθηκε μέσα από πράξεις βίας και εκδίκησης, με πατέρες να σκοτώνουν, μητέρες να εκδικούνται και παιδιά να κληρονομούν τη βία σαν να ήταν μέρος του αίματός τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Κλυταιμνήστρα, η οποία σκότωσε τον Αγαμέμνονα, ενώ η κόρη τους, η Ηλέκτρα, μεγάλωσε μέσα σε αυτή τη σιωπή, αναζητώντας τη δικαίωση ή την εκδίκηση.

Η σύγχρονη ανάγνωση και η ομάδα Khelanem

Ο τίτλος «MyCenae» δεν είναι τυχαίος, καθώς συνδυάζει τις Μυκήνες με την έννοια του «δικές μου», υποδηλώνοντας μια κληρονομιά που κάθε γενιά κουβαλάει ως προσωπική της ιστορία. Η παράσταση παίρνει αυτή την αρχαία ιστορία και την μεταφέρει στο σώμα, στο «εδώ και τώρα».

Η ομάδα Khelanem παρουσιάζει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά μια σύγχρονη ανάγνωση των μύθων του Οίκου των Ατρειδών. Σε αυτή την προσέγγιση, ο χορός και το σωματικό θέατρο αναδεικνύονται σε μια γλώσσα ικανή να μεταφέρει έναν διάλογο που οι λέξεις αδυνατούν να εκφράσουν πλήρως.

Η σχέση μητέρας-κόρης στο επίκεντρο

Στο κέντρο της παράστασης βρίσκονται δύο γυναίκες, μητέρα και κόρη, οι οποίες στέκονται η μία απέναντι στην άλλη, σαν μπροστά σε έναν καθρέφτη που δεν σπάει ποτέ. Η Κλυταιμνήστρα και η Ηλέκτρα δεν παρουσιάζονται μόνο ως μυθικά πρόσωπα, αλλά ως η ενσάρκωση και η αντήχηση κάθε σχέσης μητέρας-κόρης.

Μέσα από αυτές τις σχέσεις, η αγάπη μπερδεύεται με τη σιωπή, το χρέος με την επιθυμία, και η προστασία με τον πόνο. Το «MyCenae», εμπνευσμένο από τον Αισχύλο, τον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη, δεν αναπαράγει απλώς τον μύθο, αλλά τον μεταγράφει, θέτοντας ένα σύγχρονο και βαθιά ανθρώπινο ερώτημα: πώς μπορεί μια γυναίκα να είναι ταυτόχρονα μητέρα και δήμιος, τροφός και φύλακας μιας σιωπής που δεν επέλεξε ποτέ;

Το όραμα της χορογράφου Βαλεντίνης Γιαννοπούλου

Σύμφωνα με το σημείωμα της χορογράφου, Βαλεντίνης Γιαννοπούλου, η παράσταση δημιουργήθηκε από την ανάγκη να εξερευνήσει τα ίχνη που αφήνουν οι ανθρώπινες σχέσεις πάνω στο σώμα. Επίσης, επιδιώκει να αναδείξει όσα το σώμα αφηγείται όταν οι λέξεις δεν επαρκούν για να εκφράσουν τα συναισθήματα και τις εμπειρίες.

Η Βαλεντίνη Γιαννοπούλου ονειρεύεται ένα θέατρο όπου ο χορός μετατρέπεται σε μια γλώσσα που ενώνει τους ανθρώπους, τους συγκινεί και τους υπενθυμίζει την κοινή ανθρώπινη εμπειρία, δημιουργώντας μια βαθιά σύνδεση με το κοινό.

Ταυτότητα της παράστασης και συντελεστές

Τη σκηνοθεσία και τη χορογραφία του έργου υπογράφει η Βαλεντίνη Γιαννοπούλου. Η μουσική είναι του Σπύρου Σύρμου, ενώ τη μίξη ήχου επιμελήθηκε ο Μίνως Μαμαγκάκης. Την καλλιτεχνική σύμβουλο χορογραφίας ανέλαβε η Φάνια Γρηγορίου και τη σκηνογραφία η Γεωργία Νικολογιάννη. Ο Δημήτρης Παπαδόπουλος ήταν βοηθός φωτιστή, ενώ επιμελήθηκε και τα βίντεο και τις φωτογραφίες. Το «outside eye» ήταν ο Omar Gordon και χορηγός κατασκευής σκηνικού η Felipack.

Στους ρόλους ερμηνεύουν οι Φάνια Γρηγορίου, Χρήστος Τζοβάρας, Παναγιώτης Τζαφέρης, Μαρία Φιλίππου, Μαρία Κανδυλάκη, Μαρίνα Μαζαράκη και Βαλεντίνη Γιαννοπούλου. Τις φωνές τους δανείζουν οι Eleanor Westbrook, Έλενα Μεγγρέλη και Παναγιώτης Τζαφέρης. Η παράσταση αποτελεί συμπαραγωγή.

Με πληροφορίες από: Topontiki